Przegląd książek o teatrze i krytyce
Trudno wyobrazić sobie dramat i teatr izraelski bez Hanocha Levina (1943-1999), przez niektórych nazywany bywa „ojcem założycielem”, pozostawił bowiem po sobie niemal 60 sztuk, wiele tekstów kabaretowych, skeczy, tomów poezji i prozy, a także testament, którego mocą zawiązano w roku 2000 Instytut Dramaturgii Izraelskiej.
Fascynacja Schulzem towarzyszy Miklaszewskiemu, krytykowi, reportażyście, aktorowi Tadeusza Kantora niemal „od zawsze”, a na pewno od czasu studiów polonistycznych, kiedy podjął pierwsze próby naukowego opukania dzieła niezwykłego artysty z Drohobycza.
Dowiedz się więcej »Krzysztof Miklaszewski, Zatracenie się w Schulzu
Autor nazwał tę książkę swoją „silva rerum”, nie była bowiem pisana z góry powziętym planem, ale na odwrót: powstała w wyniku wyboru i złożenia w całość rozmaitych publikacji z obszaru krytyki literackiej, jakie w minionym bez mała dwudziestoleciu ogłaszał Janusz Termer.
Dowiedz się więcej »Janusz Termer Z przełomu wieków, czyli literatury dzień powszedni (1990-2008)
Mimo nowego tytułu leksykon Hanny Baltyn-Karpińskiej powtarza „know-how” książki Stanisława Marczaka-Oborskiego „Iskier przewodnik teatralny” (1 wyd. 1964), toteż od porównań trudno uciec.
Dowiedz się więcej »Hanna Baltyn-Karpińska, Iskier leksykon dramatu
Wystawie rysunków Tadeusza Kulisiewicza z Chin i Indii, otwartej niedawno w warszawskiej Galerii Azjatyckiej Muzeum Azji i Pacyfiku, towarzyszyło hasło „Kulis wiecznie żywy”.
Księga skomponowana i zredagowana przez Andrzeja Rozhina „Artyści sceny polskiej w ZASP. 1918-2008” zasługuje bez żadnej przesady na miano dzieła pomnikowego.
To bardzo pożyteczna książka, powstała w ramach serii „Studia i materiały do historii teatru we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku” pod redakcją prof. Janusza Deglera.
Dowiedz się więcej »Barbara Kamińska, Teatr przy ulicy Rzeźniczej we Wrocławiu. Kronika 1946-1974
Kto jak kto, ale nikt lepiej niż Janusz Degler nie mógłby napisać monografii Stanisława Ignacego Witkiewicza, gdyby ją… napisał.
Dowiedz się więcej »Janusz Degler, Witkacego portret wielokrotny
Jubileusze mają swoje dobre strony – za sprawą Roku Słowackiego wznowiono poświeconą mu popularną biografię ze znanego cyklu PIW-owskiego Biografie Sławnych Ludzi.
O Juliuszu Słowackim przypominamy sobie zawsze w latach z końcówką „9”, bo to i rocznica urodzin (4 września) i rocznica śmierci naraz.
Zbiór szkiców teatralnych, których kluczem jest dobór oryginalnych, znaczących postaci teatru drugiej połowy XX wieku i ich dialog z publicznością (nazywaną nieco na wyrost przez Dziewulską wspólnotą, ale rozumiem, że jest to pewnego rodzaju idealizacja).
Prowokujący tytuł nawiązuje oczywiście do niegdysiejszej ustawy lustracyjnej. Autor, wybitny twórca teatru lalkowego, założyciel sławnego prywatnego teatru wędrownego ¾Zusno, a przedtem wieloletni szef Białostockiego Teatru Lalek, wspomnienia autolustracyjne traktuje jako pretekst wejrzenia we własną drogę.
Nie pierwsza to próba całościowego ujęcia dorobku artystycznego Józefa Szajny, jednego z gigantów polskiego teatru, plastyka, scenografa, reżysera i nowatora, dość przypomnieć monumentalny tom „Józef Szajna i jego świat” (2000).
Dowiedz się więcej »Zbigniew Taranienko, Przestrzenie Szajny
Niełatwo określić gatunek tej książki, najbardziej pasuje wymijająca nazwa „rzecz”, bo nie jest to ani reportaż, ani wywiad, ani powieść dokumentalna, ani fantazja, ani sztuka teatralna, choć cechy każdego z tych utworów nosi.
Dowiedz się więcej »Jerzy J. Fąfara, 18 znaczy życie. Rzecz o Józefie Szajnie
To niezwykła książeczka. Wydana w Roku Grotowskiego, ustanowionego przez UNESCO, jest przypomnieniem spotkania artysty ze studentami Uniwersytetu Gdańskiego, które miało miejsce 20 marca 1981 roku.
To nie jest pierwsze wydanie tej znakomitej książki, która ukazała się pod koniec 1991.
Zapewne to nie jest ostatnia książka sygnowana imieniem Heleny Modrzejewskiej, gwiazdy dwóch kontynentów, która pozostawiła po sobie wiele wypowiedzi, wywiadów i artykułów rozsianych w prasie amerykańskiej.
Dowiedz się więcej »Helena Modrzejewska, Artykuły – referaty – wywiady – varia
Znacznie skromniejszy w formie niż niedawno opublikowany „Iskier leksykon dramatu” pod wieloma jednak względami wydaje się bardziej interesujący.
To bardzo czeski pomysł i nawet trudno sobie wyobrazić, że zostałby wymyślony w innym kraju, do tego potrzebne jest specyficznie czeskie poczucie humoru.
Dowiedz się więcej »W roli głównej Ferdynand Waniek Antologia sztuk czeskich dysydentów
Ta książka powstawała przez wiele lat – autorka toczyła rozmowy z Gustawem Holoubkiem w różnych miejscach ponad 20 lat od roku 1987.
Dowiedz się więcej »Małgorzata Terlecka-Reksmis, Holoubek rozmowy