Szare kwiaty, czyli Eviva tango!
To bodaj najambitniejsza premiera w Teatrze Syrena, od czasu, kiedy kierownictwo przyjęła w nim Barbara Borys-Damięcka. Okazuje się, że konsekwentna praca i poszukiwanie swojego miejsca w teatrze przynosi rezultaty. Dowiedz się więcej »Szare kwiaty
3 marca nad ranem w Warszawie zmarł Krzysztof Kołbasiuk (54 lata), artysta od lat związany z Teatrem Polskim. 
Dowiedz się więcej »Krzysztof Kołbasiuk nie żyje
Z ambitnie zakrojonego cyklu prezentacji w Teatrze na Woli Bogdan Augustyniak przedstawił warszawskiej publiczności „Cholonka” Janoscha w wykonaniu aktorów katowickiego Teatru Korez.
Dowiedz się więcej »A to Polska właśnie: Cholonek
O sukcesie pierwszego chińskiego zespołu tańca nowoczesnego Cloud Gate Dance Theatre i festiwalu w Singapurze pisze Iwona Uberman.
Fiodora Dostojewskiego wersja „Świętoszka”, czyli opowiadanie „Wieś Stiepanczykowo i jej mieszkańcy”, od dawna interesowała teatr, także polski – w pamięci zapisała się zwłaszcza adaptacja „Wsi Stiepanczykowo” Jerzego Krasowskiego. Teraz po to opowiadanie sięgnęła Izabella Cywińska w warszawskim Teatrze Współczesnym.
Dowiedz się więcej »Wasza Ekscelencja, czyli Hipokryzja w cenie
Czy "Milczenie" jest dramatem interwencyjnym? O sztuce Shelagh Stephensen w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie (premiera 21 stycznia) pisze Ada Romanowska.
Dowiedz się więcej »Ludzie, pomocy!
Zabawy z "Piaskownicą" w tle
Głośna już sztuka Michała Walczaka „Piaskownica” (m.in. dzięki udanej premierze w Teatrze Narodowym trafiła do Teatru TV. Z powodzeniem.
Dowiedz się więcej »Teatr TV: „Piaskownica” Michała Walczaka
Grzegorz Jarzyna zmieniając nazwę Teatru Rozmaitości na TR Warszawa „wykrakał”. TeRaz Warszawa, po okresie zabłąkania i niepewności, wysunęła się na czoło teatralnej Polski. Kłopoty przeżywają centra tradycyjnie mocne: Kraków, Wrocław, Wybrzeże i Łódź. I choć nadal dzieją się rzeczy ciekawe w mniejszych ośrodkach, takich jak Opole czy Legnica, ich impet wyraźnie osłabł.
Dowiedz się więcej »Teatr polski 2005 – jaki był miniony rok?
Każde wystawienie szekspirowskiego „Króla Leara” w polskim teatrze to wydarzenie, choćby dlatego, że grywany jest nader rzadko, a zarazem wymaga piekielnej dyscypliny zespołu. Zresztą z Lirem – i dramatem, i rolą mierzyli się najwięksi. Teraz Daniel Olbrychski w Teatrze na Woli.
Agenacja Literacka „Dante”, Wydawnictwo BOSZ, Klub Księgarza w Warszawie zapraszają w dniu 19 stycznia 2006 r. o godz. 17.00 na spotkanie promujące powieść emigracyjnego pisarza Zygmunta Krzyżanowskiego w przekładzie Walentyny Mikołajczyk-Trzcińskiej, ze wstępem Pawła Zawadzkiego i posłowiem dr Wiesławy Olbrych pt. „POWRÓT MŰNCHHAUSENA”
Spotkanie prowadzi red. Tadeusz Górny. Fragmenty powieści czyta Henryk Boukołowski.
Dowiedz się więcej »Zaproszenie do Klubu Księgarza- nieznana powieść Zygmunta Krzyżanowskiego
Studio Teatr Office Box zaprasza w dniach 17, 18, 24, 25 stycznia na premierę do Klubu LeMadame w Warszawie, "Super-Market" wg scenariusza i w reżyserii Jerzego Lacha. Szczegóły w załączeniu.
Dowiedz się więcej »Supermarket w LeMadame
Zgodnie z przewidywaniami warszawskiej "giełdy" kawiarnianej Paszport "Polityki" w dziedzinie teatru powędrował w ręce Jana Klaty, który z tej okazji przekazał różnej maści "teatralnym wujkom" – "dwa nagie miecze". W kręgach teatralnych wujków z wyrozumiałością przyjęto tę postsienkiewiczowską prowokację. "Mieczów ci u nas dostatek" – pono odrzekli – "ale i te dwa przyjmiemy". Tymczasem "Loża" dedykuje laureatowi i jego wielbicielom do sztambucha poszerzoną wersję artykułu z "Przeglądu" pod tytułem "Rzucli Klatę".
Dowiedz się więcej »Jan Klata z paszportem (i bez mieczy)
12 grudnia 2005 roku TVP pokazała przeniesienie "Edypa" Sofoklesa z warszawskiego Teatru Ateneum w Teatrze TV. Był to pokaz, że teatr oparty na slowie nie ze szczętem obumarł. Przedstawienie, które przywraca wiarę w moc słowa i sens teatru dramatycznego.
2 stycznia 2006 r., zmarła w wieku 90 lat Lidia Wysocka, wybitna aktorka teatralna, filmowa i estradowa, wykonawczyni wielu niezapomnianych ról, przez wiele lat współpracująca z Polskim Radiem, założycielka słynnego w latach 60. kabaretu "Wagabunda".
To pierwsza pełna biografia Krzysztofa Kieślowskiego wydana w dziesiątą rocznicę śmierci reżysera. Stanisław Zawiśliński, sięgając po źródła znane i nieznane, przeprowadzając dziesiątki rozmów z bliskimi artysty, jego współpracownikami i znajomymi, dokopał się do wielu wcześniej nie znanych szczegółów, a co ważniejsze złożył je w fascynującą całość.
Odział warszawski ZASP premierą „Henryka IV” Szekspira w reżyserii prof. Jana Kulczyńskiego (premiera prasowa odbyła się – dzięki życzliwości Teatru Narodowego – na scenie Teatru Małego w dniu 12 stycznia) zainaugurował Scenę Inicjatyw Artystycznych. Spektakl spotkał się z aplauzem publiczności, która dostrzegła w przedstawieniu nie tylko udane ćwiczenie warsztatowe, ale i wart uwagi przepis na „ubogiego” Szekspira.
Dowiedz się więcej »Aktorzy grają Szekspira – premiera w Teatrze Małym
W numerze grudniowym, 4/2005 (7) m.in.:
Wydarzenie z wielu powodów niezwykłe, do którego trzeba będzie jeszcze powrócić – po 10 latach „bezdomnych”, kiedy to Montownia na dobre „zadomowiła” się w polskim pejzażu teatralnym, teatr pełnych pasji niegdysiejszych studentów PWST w Warszawie, którzy zaczynali „Zabawą”, ma swoją siedzibę. I to niebanalną, bardzo a la mode, bo na terytorium nieczynnego basenu w gmachu YMCA przy Konopnickiej w Warszawie.
Rzecz nieprzypadkowa, że na swoje dziesięciolecie Montowniacy dają piękne przedstawienie o poszukiwaniu własnego domu, o drodze, którą dla bohatera „Peer Gynta” jest całe jego życia. O tym, że dopiero u kresu rozpoznaje prawdę, że dom i jego miejsce, jego raj był zawsze tam, gdzie niegdyś mieszkał, w sercu ukochanej z rodzinnych stron.
Nie wróżę wielkiego powodzenia „Napisowi”, komedii wschodzącej gwiazdy francuskiego dramatopisarstwa, Geralda Silbeyrasa. Zbyt wielu ludzi na widowni może się rozpoznać w jej bohaterach. Dowiedz się więcej »Napis we Współczesnym
14 listopada 2005 r. w pięknej Sali Wójtowskiej Ratusza, Muzeum Miejskiego Wrocławia, odbyła się konferencja na temat "Krytyka i teatr. Czy są sobie potrzebne?", której pomysłodawcą i animatorem był Wiesław Hejno, prezes dolnośląskiego oddziału ZASP, a opiekę merytoryczną sprawował prof. Janusz Degler. Do współorganizatorów spotkania – obok Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu i Muzeum Miejskiego Wrocławia należała sekcja polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych (AICT/IACT)
Dowiedz się więcej »Krytyka i Teatr – czy są sobie potrzebne?