W jego świecie istniała tylko muzyka i rodzina
Z Haliną Szpilman rozmawia Ewa Sośnicka-Wojciechowska
Dowiedz się więcej »W jego świecie istniała tylko muzyka i rodzina
Z Haliną Szpilman rozmawia Ewa Sośnicka-Wojciechowska
Dowiedz się więcej »W jego świecie istniała tylko muzyka i rodzina
3 dni – 60 koncertów – 950 wykonawców! To zapowiedź prawdziwej uczty muzyki klasycznej. A wszystko to w wyjątkowo atrakcyjnych cenach – bilety po 5, 7 i 10 zł.
18 edycja (a 3. odbywająca się również w Polsce) międzynarodowego festiwalu „La Folle Journee” będzie poświęcona muzyce rosyjskiej – od połowy dziewiętnastego wieku po drugą połowę dwudziestego. I doprawdy, jest w czym wybierać. Czajkowski, Rimski-Korsakow, Rachmaninow, Strawiński, Prokofiew, Szostakowicz – prawdziwi giganci w wykonaniu ponad 950 artystów z całego świata.
Monodram Marcina Kwaśnego Rozkwaś Polaka! (tekst Wojtka Miłoszewskiego w reżyserii Marty Ogrodzińskiej-Miłoszewskiej) to nowa propozycja Fundacji Między Słowami i firmy producenckiej Lemmonshot na otwarcie sezonu teatralnego 2012/2013.
Dowiedz się więcej »Marcin Kwaśny w monodramie „Rozkwaś Polaka!”
Autorski spektakl Barbary Wysockiej. Zdyscyplinowany, z minimum dekoracji (model domku wiejskiego, konar drzewa i wszechobecna biel śniegu zimna jak śmierć) i kamerą. Uwagę skupiał… Dowiedz się więcej »LENZ
Przypominamy, że ostatnie dni pozostały na zgłoszenie monodramów do 41.Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Jednego Aktora organizowanego w ramach Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora – najstarszego festiwalu… Dowiedz się więcej »OFTJA zaprasza
Cała Warszawa zobaczyć musi to
Cała Warszawa zobaczyć musi to!
Jeszcze niejeden raz.
Cała Warszawa zawoła nam „Hallo”.
To zachwyciło nas.
Słowa: Andrzej Włast
Muzyka: Zygmunt Karasiński
Kiedy w Teatrze Kamienica rozbrzmiewa przejmujący kolaż piosenek powstańczych i radosnego finału sławnej rewii w Teatrzyku Morskie Oko Cała Warszawa zobaczyć musi to, wiadomo, że kolejny sezon teatralny naprawdę się skończył. To Pamiętnik z powstania warszawskiego wg Mirona Białoszewskiego w reżyserii Jerzego Bielunasa, wystawiony w 65 rocznicę upadku powstania i co roku wznawiany.
Czas na zmiany?
Chociaż „teatralne serce kraju bije w Warszawie”, to w tym sezonie rytm uderzeń wyznaczał Wrocław. Nie tylko dlatego, że to Wrocław został wybrany na stolicę kulturalną Europy 2016, ani nawet dlatego, że teatry wrocławskie i dolnośląskie rozbiły w tym roku bank z nagrodami w najważniejszych konkursach teatralnych w Polsce, na czele z konkursem na inscenizację polskiego dramatu współczesnego.
Posezonowy bilans osiągnięć i porażek aktorskich już po raz piętnasty z rzędu prezentowany przez Tomasza Miłkowskiego.
„Gdy obserwuję teatr naszych następców, to często jednak mi się wydaje, że teatr jest usługą dla nich samych, raczej przysługą, widz w tym teatrze sprowadzony jest do roli podglądacza – proponowanego mu ze sceny, wstydliwego, ekshibicjonistycznego aktu psychicznego”.
Jerzy Stuhr, „Tak sobie myślę”
Motto na sezon miniony dedykuję tym, którzy mają kłopoty ze zdefiniowaniem adresata, dla którego teatr tworzą. Zmarły niedawno guru polskiego teatru, Erwin Axer mawiał, że jeśli chce zobaczyć coś w teatrze, to sobie to wyreżyseruje. Sęk w tym, że przedni żart Axera niektórzy nieopierzeni reżyserzy i aktorzy potraktowali serio i ścigają się w oświadczeniach, że teatr robią dla siebie. No, dobrze, niech i tak będzie, ale jednak tylko w pewnym sensie.
Dowiedz się więcej »Przewodnik po aktorach (nie tylko) warszawskich. Sezon 2011/12
Z punktu widzenia geografii, trudno sobie wyobrazić, żeby cokolwiek takiego czy podobnego mogło łączyć nasze miasto z Helem. Okazuje się jednak, że odległość nie jest przeszkodą, by tak być mogło, szczególnie jeśli do tego połączenia dochodzi na płaszczyźnie teatralnej. Tak więc od tego roku do końca świata i jeden dzień dłużej – jak rzekł burmistrz Helu Mirosław Wądołowski – będzie istnieć silna więź za sprawą osoby Wiesława Gerasa – pomysłodawcy i wieloletniego organizatora Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora oraz Ogólnopolskiego Festiwalu TJA, a także przeglądów w Toruniu i Warszawie, ojca kilku przeglądów mono zagranicą; obecnie również organizatora Spotkań Teatrów Jednego Aktora w remizie Ochotniczej Straży Pożarnej Helu. Ten nowy wątek w czterdziestopięcioletniej pracy na rzecz rozwoju ruchu teatru jednoosobowego okazał się zaskoczeniem nawet dla samego zainteresowanego.
Z Oskarem Hamerskim rozmawia Grażyna Korzeniowska
Premiera Hamleta w stołecznym Teatrze Współczesnym z Borysem Szycem w roli tytułowej i niedawny zjazd w Gdańsku aktorów, którzy grali tę rolę w polskich teatrach, być może stanie się początkiem dyskusji o obliczach tego bohatera w historii polskiego teatru. Pierwszy głos już jest. W artykule zatytułowanym Hamletyzowanie po polsku o realizacjach tragedii Williama Szekspira na naszych scenach napisał Zdzisław Pietrasik w „Polityce”.
Wśród wykonawców Hamleta wymienia też Oskara Hamerskiego, który grał duńskiego królewicza w łódzkim Teatrze Nowym w spektaklu reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Spektaklu przerwanym śmiercią reżysera, która dramatycznie odcisnęła się też na psychice młodego wówczas aktora.
Dzisiaj Oskar Hamerski, należący do zespołu Teatru Narodowego, w spektaklu Aktor C.K.Norwida gra Jerzego. Jego bohater, hrabia, ale zarazem aktor, też mierzy się z rolą Hamleta…
A zatem o Hamlecie, teatrze, filmie, misji i jeszcze kilku sprawach rozmawiamy z Oskarem Hamerskim.
12. międzynarodowy festiwal sztuki mimu w Teatrze na Woli przekroczył półmetek, jak zwykle stawiając pytanie, gdzie kończy się pantomima, a gdzie zaczyna teatr ruchu (phisical theatre). Bartłomiej Ostapczuk, dyrektor artystyczny festiwalu, deklaruje swoje przywiązanie do klasycznej pantomimy, ale dzisiaj całkiem zawrócić z drogi się nie da. Chociaż, co ciekawe, większość spektakli w tej edycji festiwalu nawiązuje do znanych dzieł literackich (w duchu Tomaszewskiego), przede wszystkim Kafki i Schulza.
Zobaczymy m.in.: Paolo Naniego, zwanego mistrzem gestu, Nolę Rae, łączącą pantomimę, taniec, komedię i teatr lalek, Bodecker&Neander Company – uczniów i kontynuatorów Marcela Marceau, spektakle inspirowane twórczością Franza Kafki oraz Wieczór Współczesnej Pantomimy złożony z etiud przygotowanych przez artystów z całego świata.
Dowiedz się więcej »18 – 26 sierpnia 2012 XII Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu w Teatrze Na Woli

Cała Warszawa zobaczyć musi to!
Jeszcze niejeden raz.
Cała Warszawa zawoła nam „Hallo”.
To zachwyciło nas.
Słowa: Andrzej Włast, Muzyka: Zygmunt Karasiński
Kiedy w Teatrze Kamienica rozbrzmiewa przejmujący kolaż piosenek powstańczych i radosnego finału sławnej rewii w Teatrzyku Morskie Oko Cała Warszawa zobaczyć musi to, wiadomo, że kolejny sezon teatralny naprawdę się skończył. To Pamiętnik z powstania warszawskiego wg Mirona Białoszewskiego w reżyserii Jerzego Bielunasa, wystawiony w 65 rocznicę upadku powstania i co roku wznawiany. Kiedy ze wszystkich stron dobiegają echa wzniosłych patriotycznych bajań, w Kamienicy przypomina się o tragedii miasta, o jego niezabliźnionej nadal ranie.
Dowiedz się więcej »Po sezonie teatralnym 2011/2012 Cała Warszawa zobaczyć musi to
Zabawna komedia, ukazująca narodziny scenariusza nieśmiertelnego hitu Hollywoodu, Przeminęło z wiatrem w koncertowym wykonaniu (Andrzej Zieliński jako scenarzysta, Sławomir Orzechowski jako producent, Leona Charewicz… Dowiedz się więcej »KSIĘŻYC I MAGNOLIE
Dwaj kończący karierę gwiazdorzy, Brémont i Vedier, spotykają się, aby pracować nad spektaklem. Choć bardzo się starają, nie idzie im praca, bo niemal wszystko… Dowiedz się więcej »SKAPERTKI. OPUS 124
Czarna komedia braci Presniakow obiegła już Europę, zrobiła furorę w Rosji, trafiła na ekran, a teraz – nareszcie – do Polski. Nazywana rosyjskim Hamletem.… Dowiedz się więcej »UDAJĄC OFIARĘ
Maja Komorowska, portretując Sarah Bernhardt, wcale jej nie upiększa. Ukazuje jej władczość, kaprysy, tęsknotę za sceną, zmienność nastrojów, a nade wszystko nigdy nie kończącą… Dowiedz się więcej »MIMO WSZYSTKO
McDonagh zabija śmiechem, unieważnia terroryzm ukazaniem jego absurdalności w wynaturzonej i zdegenerowanej formie. Aktorzy dają tu prawdziwy popis swych umiejętności komicznych ani razu nie… Dowiedz się więcej »PORUCZNIK Z INISHMORE
Na scenie Teatru Narodowego zieje pustką i nudą. Ale czy mogła się powieść próba potraktowania mitu wampirycznego serio, stworzenia na scenie hipnotycznych nastrojów i… Dowiedz się więcej »NOSFERATU
Nowa adaptacja dzieła Witkacego – opowieść o potworności rodziny, bez której nie sposób żyć. METAFIZYKA DWUGŁOWEGO CIELĘCIA wg Stanisława Ignacego Witkiewicza, reż. Michał Borczuch,… Dowiedz się więcej »METAFIZYKA DWUGŁOWEGO CIELĘCIA