Pierwszy numer „Yoricka”, podówczas kwartalnika polskiej sekcji AICTMiędzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Teatralnych (Associ... More/ Klubu Krytyki Teatralnej SDRP ukazał się w maju 2004 roku. Zrazu jako Biuletyn KKT rozsyłany mailowo, ale wkrótce potem już jako zasadnicza część utworzonego portalu internetowego www.aict.art.pl
Przez wiele lat ten dostojny kwartalnikowy rytm wydań był utrzymywany, czasem wzbogacany o wydania specjalne, których nazbierało się przez minione lata niemało, aż do numeru 70. (styczeń 2021), kiedy „Yorick” stał się miesięcznikiem. Niektóre wydania specjalne miały charakter(gr. charakter = wizerunek), postać literacka o wyraźnie i... More autorski – aż trzykrotnie podpisała je prof. Bożena Frankowska, oddając do dyspozycji „Yoricka” swoje monografie sztuki aktorskiej Anny Lutosławskiej i Jana Englerta oraz unikatowy przegląd wydarzeń teatralnych („100 × 100”) wraz z bogatym wyborem recenzji w stulecie polskiej niepodległości. Ukazał się także autorski numer w 100-lecie urodzin Tadeusza Różewicza mojego autorstwa „Różewicz solo”, a także wyszły zbiorowe opracowania dla uczczenia 90 rocznicy urodzin Henryka Bieniewskiego, w 5 rocznicę śmierci Andrzeja ŻUROWSKIEGO i w 50. rocznicę Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, po których oprowadzał Wiesław Geras.
W pierwszym numerze opublikowany został debiutancki tekst Anny Brzozowskiej, uczennicy II LO im. K.K. Baczyńskiego w Świdniku, laureatki wojewódzkiego konkursu „Na recenzję teatralną” zorganizowanego przez Fundację im. Marii Bechczyc-Rudnickiej „Bliżej Sceny”, której prezesem była wówczas Krystyna Kotowicz, członkini AICT. Brzozowska wygrała konkurs omówieniem spektaklu telewizyjnego „Porozmawiajmy o życiu i śmierci” Krzysztofa Bizio w reżyserii Krystyny Jandy. Laureatka potem przez dobrych kilka lat pisywała do „Yoricka”.
Obok debiutantki pojawili się krytycy o znacznie dłuższym stażu. Witold Filler przypomniał niezwykły teatr jednoosobowy Danuty Michałowskiej po jej występach w warszawskim Teatrze na Woli. Klemens Krzyżagórski dał pierwszą część swej fascynującej rozmowy z Krzysztofem Rauem o jego drodze artysty-lalkarza. Anna Leszkowska opublikowała esej o inscenizacji „Ubu króla” Krzysztofa Pendereckiego w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego w Teatrze Wielkim, Justyna Hoffman-Wiśniewska rozmawiała z Dorotą Stalińską o jej poszukiwaniach artystycznych („Midlle Age Woman”). Pierwsze wydanie dopełniały noty recenzyjne o dwóch książkach: „Być – w stu trzydziestu czterech odsłonach” Andrzeja Falkiewicza i „Apteka w ogrodzie” Macieja Kory oraz informacja o wspomnianym konkursie w Lublinie. Zaczęło się zaledwie od 9 tekstów i mojego słowa wstępnego, które przypominam, a więc dość skromnie, ale pocieszam się tym, że potem nastąpiło kolejnych 98 wydań, w których ukazało się około 3000 tekstów niemal 200 autorów.
Przez wiele lat aż do ostatnich dni życia współredagowała „Yoricka” Justyna Hoffman-Wiśniewska, założycielka rubryki „Wirtualny Fotel” poświęconej plastyce, później spieszyła z redaktorską pomocą Marzena Dobosz, osobny dział „Kwartał w teatrze” przez kilka dobrych lat prowadziła Ewa Sośnicka-Wojciechowska.
Przez te wszystkie lata „Yorick” nie korzystał z żadnych dotacji, ukazując się na zasadach pełnego wolontariatu – jedynie raz w historii ukazał się dzięki dotacji ministerialnej wybór tekstów z „Yoricka” pt. „Zawsze teatr” z okazji Kongresu AICT w Warszawie (2012). Ten szczególny wolontariacki status zapewnił naszemu magazynowi pełną niezależność.
Z okazji 100 wydania oddajemy do lektury wydanie specjalne, w którym oprócz akcentów jubileuszowych pro domo sua skupiamy się na setnej rocznicy urodzin Gustawa Holoubka, która przypadła w tym roku – jemu właśnie jest dedykowane to wydanie specjalne, w którym spotykają się teksty archiwalne z zasobów „Yoricka” z tekstami, które powstały specjalnie do tego numeru.
Wszystkim autorkom/ autorom i współpracowniczkom/ współpracownikom składam serdeczne podziękowania wraz z nadzieją, że „Yorick” wciąż zdobywać będzie nowych odbiorców.
Tomasz Miłkowski