Spektakl otwierający sezon 2022/2023 we Wrocławskim Teatrze Lalek i jednocześnie inaugurujący trzecią kadencję dyrektorów Janusza Jasińskiego i Jakuba Krofty. Twórcy przedstawienia to autorzy flagowych przedstawień WTL w ostatniej dekadzie: „Sam, czyli przygotowanie do życia w rodzinie”, „Piekło – niebo” oraz „Ojeja, albo
o dziewczynce, która nie znała własnego imienia”, a w obsadzie po raz pierwszy pojawi się cały zespół artystyczny teatru.
„Sen nocy letniej” to nie tylko jedna z najbardziej znanych i najczęściej wystawianych sztuk Williama Shakespeare’a, ale też jedna z najzabawniejszych. W tej wiktoriańskiej komedii romantycznej najważniejsza jest nie fabuła, pełna tak zwanych „plot holes” (czyli braków, niespójności fabularnych), i nie dramaturgia(gr. dramatourgia), 1. twórczość dramatyczna, ogół utwo... More, ale nastrój i przekaz.
Spektakl duetu krofta/wojtyszko będzie kolejnym w repertuarze WTL tytułem, którego twórcy mierzą się z wielką klasyką i reinterpretują ją w teatrze dla dzieci. Poprzednie przedstawienia w tym nurcie: „Czarodziejski flet”, „Lalka Kafki” i „Burza” są do dziś z powodzeniem grane dla szerokiej dziecięcej widowni. „Sen nocy letniej” to dla najmłodszych doskonałe wprowadzenie do twórczości Williama Shakespeare’a i wspaniały początek przygody z „dorosłą” teatralną klasyką.
„Bo miłość duszą patrzy, a nie okiem,
Dlatego Amor jako ślepy słynie.
Ani też miłość nie bywa rozsądna,
Skrzydła bez oczu to pęd lekkomyślny,
Przeto malują miłość jako dziecko,
Bowiem się złudą kieruje w wyborze”.
„Sen nocy letniej” jest opowieścią o tym, jak bezradni jesteśmy wobec emocji
– miłości, zazdrości, zranionej ambicji. Przez scenę przetacza się korowód bohaterów, a każdy jest równie zabawny, co tragiczny. Wyjątkowość Shakespeare’a kryje się w tym, że jego postaci, nieważne jak bajkowe, zawsze są ludźmi z krwi
i kości. Nikt nie jest całkowicie zły ani całkowicie dobry, nikt nie jest wolny od wad
i śmieszności. W obliczu uczuć wszyscy zachowują się jak dzieci.
„Wolą mężczyzny rozum rządzi przecie, a rozum mówi, że ty jesteś lepsza” – tłumaczy Helenie omamiony magicznym zielem Lizander. To jedno zdanie jest kwintesencją ironicznego humoru Stradfordczyka i mówi o naturze ludzkiej tyle, co cały rozdział ze współczesnego podręcznika psychologii. Lizander nie tylko nie widzi sprzeczności w tym, że przed snem kochał Hermię, a po obudzeniu Helenę, ale na dodatek tłumaczy to sobie „męską logiką”. Shakespeare widzi ludzi w całej ich głupocie, czasem podłości, a mimo to wcale ich nie osądza.
Nasza metoda na Shakespeare’a to czytanie dramatu(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... More i wydobywanie ukrytych w nim sensów. Niczego nie dodajemy, nie naginamy sztuki do własnych tez i światopoglądu. W przypadku wątpliwości pracujemy z oryginałem i zaglądamy do różnych przekładów, ale bardziej niż dokładność tłumaczenia interesuje nas, czy właściwie rozczytaliśmy intencje postaci i dramaturgię sytuacji.
Shakespeare patronuje całej naszej wizji teatru, w którym ufamy tekstowi i polegamy na znajomości zespołu aktorskiego. Poszczególne elementy spektaklu nie są wykwitami indywidualnej ekspresji artystycznej scenografki czy muzyka, ale kawałkami materii, z której wszyscy razem lepimy przedstawienie. Nie przychodzimy na próby z gotowymi pomysłami, pozwalamy, żeby pomysły rodziły się w konkretnej przestrzeni i w unikalnej energii międzyludzkiej. Inaczej mówiąc – nie projektujemy wizji totalnej, teatru idealnego, ale idziemy za tym, co jest na wyciągnięcie ręki.
Zawsze pamiętamy, że wielki dramatopisarz miał poczucie humoru. Pisał sztuki, które bawiły i londyńską biedotę, i dwór. Dla arystokracji przeznaczał wyrafinowane gry słowne, dla ludu fragmenty takie jak opowieść Puka:
„Czasem się zamieniam w stołek na trzech nogach,
A kiedy babsztyl siądzie, ja umykam
I gruby tyłek leci na podłogę.
Babsztyl się krztusi i klnie – a kompania
Piszczy i kwiczy, i mówi, że nigdy
Jeszcze tak świetnie się nie zabawiła”.
Jednym słowem, Shakespeare nie czuł obciachu. I w tym jesteśmy do niego podobni.
krofta/wojtyszko
Premiera: 15.10.2022 | godz. 17:00 | Duża Scena
Przekład: KONSTANTY ILDEFONS GAŁCZYŃSKI
Reżyseria: krofta/wojtyszko (JAKUB KROFTA i MARIA WOJTYSZKO)
Scenografia, kostiumy: MATYLDA KOTLIŃSKA
Muzyka: GRZEGORZ MAZOŃ
Choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... More: MILENA CZARNIK
Reżyseria światła: DAMIAN PAWELLA
Obsada:
TEZEUSZ – książę Aten – KONRAD KUJAWSKI
EGEUSZ – ojciec Hermii – JOLANTA GÓRALCZYK
LIZANDER – PIOTR STARCZAK
DEMETRIUSZ – GRZEGORZ MAZOŃ
FILOSTRATES – mistrz zabaw i ceremonii u Tezeusza – MAREK TATKO
PIGWA – cieśla/PROLOG/KSIĘŻYC – RADOSŁAW KASIUKIEWICZ
SPODEK – tkacz – TOMASZ MAŚLĄKOWSKI
DUDA – miechownik/TYZBE – SŁAWOMIR PRZEPIÓRKA
RYJEK – kotlarz/LEW/ŚCIANA – MAREK KOZIARCZYK
HIPOLITA – królowa Amazonek zaręczona z Tezeuszem – KAMILA CHRUŚCIEL
HERMIA – córka Egeusza zakochana w Lizandrze – ANNA MAKOWSKA-KOWALCZYK
HELENA – zakochana w Demetriuszu – AGATA CEJBA
OBERON – król elfów – KRZYSZTOF GRĘBSKI
TYTANIA – królowa elfów – MARTA KWIEK
PUK – czyli Robin-Koleżka, elf – AGATA KUCIŃSKA
ELFY – IRMINA PRASZYŃSKA, PATRYCJA ŁACINA-MIARKA, ANETA GŁUCH-KLUCZNIK, ANNA BAJER
LUBCZYK – magiczny kwiat – EDYTA SKARŻYŃSKA
Czas trwania: 120 min. z przerwą
Kolejne spektakle:16 – 25.10.2022
Ceny biletów: N: 35 zł U: 32 zł, G: 30 zł