38 WST: „K.”, Teatr Polski w Poznaniu

Tomasz Miłkowski pisze rozczarowany po prezentacji spektaklu w Warszawie:

Spektakl zrealizowany najwyraźniej bez przekonania. Miała to być prawdopodobnie ostra diagnoza miałkości naszego życia politycznego z jego liderami i „odwiecznymi” rywalami, Tuskiem i Kaczyńskim jako frontmenami (jałowego) sporu. Twórcy przedstawienia nie wychodzą jednak poza dość schematyczne konstatacje i poziom drugorzędnego kabaretu.

Jednym słowem prześlizgnęli się po wierzchu, tym razem tylko pozorując drapieżność (trochę nieczytelnych ryków po scenie, czerwonej farby i domniemany kanister z benzyną). Zarówno stereotypowe diagnozy i prognozy, jak i przeciętne wykonanie nie budzi entuzjazmu. Najwyraźniej autorów zadanie przerosło. Być może tak żywy komentarz do galopującej politycznej rzeczywistości z założenia skazany jest na porażkę. Cóż nam po „oczywistej oczywistości”? Tak czy owak, spektaklu nie ratują nawet najlepsze w tym przedstawieniu role Jacka Poniedziałka (Tusk) i Marcina Czernika (Kaczyński). Publiczność WST wyczula to nieomylnie, kwitując spektakl wychłodzonymi oklaskami.

Tomasz Miłkowski

TWÓRCY/REALIZATORZY:

autor: Paweł Demirski

reżyseria: Monika Strzępka

scenografia i kostiumy: Arek Ślesiński

muzyka: Tomasz Sierajewski

konsultacje wokalne: Mateusz Sibila

ruch sceniczny: Jarosław Staniek

światło: Robert Mleczko

asystentka reżyserki: Sara Bustamante-Drozdek

ruch sceniczny, asystentka: Katarzyna Zielonka

OBSADA:

Joanna Drozda, Barbara Krasińska, Barbara Prokopowicz, Monika Roszko, Marcin Czarnik, Jacek Poniedziałek, Wojciech Kalwat, Piotr Kaźmierczak, Jakub Papuga, Andrzej Szubski

[Na zdj.: Jacek Poniedziałek i Marcin Czernik, fot. Magda Hueckel]

Leave a Reply