dramat(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... More pisany z uwzględnieniem specyficznej techniki telewizyjnej (możliwość montażu filmowego, efektów elektronicznych itp.), przeznaczony do realizacji na małym ekranie. W praktyce telewizyjnej realizuje się dla potrzeb Teatru TV dramaty tzw. żywego planu, znacznie rzadziej zaś utwory specjalnie napisane dla telewizji. Pierwszymi polskimi dramatami telewizyjnymi były utwory nagrodzone w telewizyjnym konkursie na sztukę oryginalną (1959): Stanisława Stampfle’a „Nie ma nieznanych wysp” i Sławomira >Mrożka „Męczeństwo Piotra Ohey’a”. Do osiągnięć dramaturgii telewizyjnej zalicza się „Jego małą dziewczynkę” Tymoteusza Karpowicza (1962), „Ta wieś, Mogiła” Jerzego Broszkiewicza (1964), „Ucieczka z Betlejemu” Edmunda Niziurskiego (1964), „Święto pułku” Michała Promińskiego (1964) i „Mistrza” Zdzisława Skowrońskiego (1964). Początkowo sądzono, że telewizja pozwala na realizację tylko pewnego rodzaju widowisk, o kameralnym charakterze, niektórzy teoretycy sądzili, że nie można wyprodukować telewizyjnej wersji dramatów z udziałem wielu statystów, o treści fantastycznej, a nawet farsy. Praktyka okazała się inna – rozwój i elastyczność techniki telewizyjnej sprawiły, że wszystko może stać się widowiskiem tv, w tym także w poetyce d.t. mogą być utrzymane farsy, m.in. współczesna ich odmiana pióra Jerzego Niemczuka (m.in. Głośna sprawa, 1995).
Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.