Publikujemy wykład wygloszony przez Tomasza Miłkowskiego podczas międzynarodowego seminarium, zorganizowanego straniem japońskiej sekcji IACT/AICT w Tokio w dniach 17-18 marca 2006. W seminarium o kondycji współczesnego teatru na świecie wzięli udział jako prelegenci przedstawiciele Francji, Szwecji, Izraela, Argentyny, Turcji i Polski.
Dowiedz się więcej »Polish Theatre Today
Cenzura teatrów i publikacji ma swoją długą historię. Warto powiedzieć, że była ona sprawowana przez urzędników miejskich i dworskich, inkwizytorów i w końcu urzędy specjalnie do tego przygotowane. Czasem to ambasadorzy interweniowali u obcych dworów, by nie wystawiali w teatrach pewnych tematów jak np. noc św. Bartłomieja w Paryżu za Walezjuszy czy zesłanie księcia Mieńszykowa na Syberię za Piotra Wielkiego.
Jan Pietrzak nie jest w modzie. W niepamięć poszły dawne zasługi „Egidy”, od lat nie uświadczysz o Pietrzaku innej opinii u elit, jak szydercza.
Dowiedz się więcej »Jana Pietrzaka Trzecia Wojna Światowa
Doryna naprawia świat
Triumfalny polski marsz arcykomedii Moliera w nowym tysiącleciu rozpoczął swoim spektaklem w Teatrze TV Andrzej Seweryn (2003), teraz zaś w nowym, znakomitym tłumaczeniu Jerzego Radziwiłowicza aktualności „Tartuffe’a” dowodzi na scenie Teatru Narodowego wybitny reżyser francuski, Jacques Lassalle, a za chwilę czeka nas jeszcze premiera „Tartuffe’a” w Starym.
O "Cyryliku sewilskim" w Teatrze Ateneum. Dowiedz się więcej »Gra z Beaumarchais
To przedstawienie niczego nie udaje, nie ma tzw. wyższych pretensji, jest czystą, radosną zabawą. Dowiedz się więcej »Kaprys Mistrza
„Cyrulik sewilski” Gioacchino Rossiniego, opera komiczna oparta na komedii Pierre de Beaumarchais, została wystawiona w połowie lutego 2006 roku na deskach Teatru Muzycznym w Lublinie. Inscenizacja dzieła została zamówiona przez Supierz Artist Management z holenderskiego Amersfoort, dlatego też pierwszy raz publiczność mogła tę operę zobaczyć w Rotterdamie 12 stycznia. Rozpoczynała ona bowiem najdłuższe do tej pory tournee zagraniczne trupy z Lublina obejmujące 21 miast Holandii i Belgii.
W piątek 31 marca, bladym świtem, komornik na czele policji i ochroniarzy zajął znany warszawski klub Le Madame na warszawskim Starym Mieście. Nie obyło się bez scen gorszących. Komornik miał za sobą prawo, ale nie miał sprawiedliwości. Na naszych oczach krystalizowało się nowe pokolenie twórców, a dramaturgów w szczególności, pokolenie Le Madame. Dowiedz się więcej »Pokolenie LeMadame
Kim jest Tadeusz Różewicz? Dowiedz się więcej »Różewicz wewnątrz słów
Po spotkaniu w Turynie podczas uroczystości wręczenia Haroldowi Pinterowi nagrody Premio Europa pisze Tomasz Miłkowski.
Dowiedz się więcej »Harold Pinter: 29 sztuk. I wystarczy
1.
Wszystko to rozgrywa się w dość krótkim czasie. Może pomiędzy w pół do ósmej rano a dziesiątą. W mętny, przesiąknięty wilgocią, wietrzny i zimny dzień końca października 1630 roku. Dzieje się w Żaganiu, w domu Keplera, w jego pokoju, który – wyobraźmy to tak sobie – znajduje się na piętrze.
Dowiedz się więcej »Jak pan Kepler raczył umierać – uwagi nie tylko dla aktora
Dramat Marianny Dembińskiej.
O autorce pisaliśmy w poprzednim numerze „Yoricka”.
Rozmowa z Joanną Żółkowską, aktorką Teatru Powszechnego w Warszawie, laureatką Nagrody Boya (w roku 2002).
Dowiedz się więcej »Teatr to rzut adrenaliny – rozmowa z Joanną Żółkowską
Spowiedź ludzi wykolejonych? Można tak określić sztukę „Dwoje w drodze” Cesara de Marii graną na olsztyńskiej Scenie Margines. To tragiczne monologi, ale – co podkreśla jeszcze tę dramatyczność – niezwykle osadzone w rzeczywistości. 
Dowiedz się więcej »Dwoje w drodze
Na Kongresie w Magdeburgu w 2002 roku pierwszy dzień wiosny, czyli 21 marca ustanowiono Międzynarodowym Dniem Lalkarza. Wszystkim "lalkarzom" w tym dniu życzymy przede wszystkim … Dowiedz się więcej »lalkarze mają swoje święto
Panama kusi
Napisał 120 a może 160 uroczych książeczek dla dzieci, które zdobyły ich sympatię w wielu krajach. Niektóre zilustrował. Używa pseudonimu Janosh. Naprawdę nazywa się Horst Ecker i urodził się 11 marca 1931 w Zabrzu (w 1945 wysiedlony do Niemiec). Podczas ostatniego pobytu na Śląsku prosił (podobno), aby w Polsce używać polskiego odpowiednika jego pseudonimu – Janosz.
Dowiedz się więcej »Ach, jak cudowna jest Panama w Powszechnym
Gdy ja, Edgar, spojrzałem na scenie w oczy Zapasiewicza – Leara wiedziałem, że mogę być aktorem, że podołam temu – mówi Adam Woronowicz.
Rozmowa z Adamem Woronowiczem, aktorem Teatru Powszechnego w Warszawie, LAUREATEM NAGRODY IM. STEFANA TREUGUTTA 2006
Dowiedz się więcej »Sługa dwóch panów Tuminasa w Teatrze Studio
Szare kwiaty, czyli Eviva tango!
To bodaj najambitniejsza premiera w Teatrze Syrena, od czasu, kiedy kierownictwo przyjęła w nim Barbara Borys-Damięcka. Okazuje się, że konsekwentna praca i poszukiwanie swojego miejsca w teatrze przynosi rezultaty. Dowiedz się więcej »Szare kwiaty