Zarząd Klubu Krytyki Teatralnej przyznał tegoroczną Nagrodę im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya za wybitne osiągnięcia aktorskie pani Mai Komorowskiej. Uroczystość wręczenia Nagrody odbędzie się w drugiej połowie maja. Najnowszą kreacją artystki jest Sarah Bernhardt w sztuce „Mimo wszystko” Johna Murrella, wystawianej na Scenie w Baraku warszawskiego Teatru Współczesnego w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza. O tej roli pisze Tomasz Miłkowski:
Barbara Folta pisze z Wrocławia:
Drogi Redaktorze,
interesowały Pana moje wrażenia z premiery „Nakręcanej pomarańczy” w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu… Byłam, widziałam i bardzo się cieszę z symbiozy i z sukcesu dwóch znakomitych zespołów teatralnych: Współczesnego i Wrocławskiego Teatru Pantomimy! Dowiedz się więcej »Premiera Nakręcanej pomarańczy
W 80. rocznicę urodzin Henryka Bieniewskiego, wybitnego krytyka teatralnego, animatora kultury ukazał się pierwszy tomik nowego cyklu wydawniczego – Alfabetu Krytyków Teatralnych (pod redakcja Bożeny Frankowskiej, Justyny Hofman-Wiśniewskiej i Tomasza Miłkowskiego). Przedstawiamy założenia serii oraz fragmenty pierwszego zeszytu.
Dowiedz się więcej »Pierwszy tomik AKT (Alfabetu Krytyków Teatralnych)
Nowa inscenizacja Ławeczki Gelmana w Olsztynie z udziałem Adama Ferencego.
„Znaki bliskości” Jana Pawła II
„…odszedłeś, a idziesz przede mną wciąż” – tak Karol Wojtyła zapisał myśli Weroniki, która oddała posługę obtarcia twarzy Chrystusowi na drodze krzyżowej w poemacie Odkupienie szuka twego kształtu…. Myśl Karola Wojtyły wyraża dokładnie i doskonale, to, co sam chciałbym wyrazić tuż po odejściu Jana Pawła II: już odszedł, a wciąż idzie przede mną. Idzie przed nami wszystkimi.
Ostatni spektakl Jerzego Grzegorzewskiego
Choć w Krakowie rozpoczął artysta prace nad nową inscenizacją „Krzeseł” Ionesco – tego przedstawienia nigdy nie zobaczymy. Ostatnie, jakie pozostawił, rodzaj tragicznego testamentu, to spektakl autorski w Teatrze Narodowym „On. Drugi Powrót Odysa”. W tej smutnej chwili przypominamy ten niezwykły spektakl.
W wieku 66 lat zmarł 9 kwietnia w Warszawie wybitny artysta teatru,
Jerzy Grzegorzewski
Jako jeden z dwóch ludzi polskiego teatru (obok Kazimierza Dejmka) był dwukrotnie wyróżniony Nagrodą Klubu Krytyki Teatralnej im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya, ostatnio w roku 2003 za wielkie osiągnięcia w tworzeniu teatru autorskiego. Polska kultura poniosła niepowetowaną stratę.
Klub Krytyki Teatralnej
W numerze kwietniowym, 2/2005 (5) m.in.:
To nie jest nowy problem, przygnany wraz z rozluźnieniem obyczajów i relatywizmem skali wartości moralnych. Yorick pamięta, jak szpetnie klął Szekspir, a starsi od Yoricka błaznowie sięgają pamięcią świntuszenia Arystofanesa i tylu innych…
Dowiedz się więcej »O brzydkich, a nawet bardzo brzydkich słowach
Coś wisi w powietrzu. Na kilku scenach polskich w Krakowie, Opolu, Warszawie już teraz, a na kilku lada chwilę na afiszu Makbet Szekspira. Takiego wysypu tej tragedii jeszcze w Polsce nie widziano. Dowiedz się więcej »I ty możesz zostać Makbetem
Agnieszka Jaźwińska-Pudlis wraca do swoich doświadczeń ze stażu AICT dla młodych krytyków w Alamadzie (Portugalia) Dowiedz się więcej »Portugalska przygoda z teatrem
Istnieją teatry, które mają szczęście. Z pewnością należy do nich Deutsches Theater w Berlinie, przez swoich miłośników nazywany krótko DT. W rozmowach o DT nie musi się dodawać „DT w Berlinie“. DT istnieje w Niemczech tylko jeden. Sam ten fakt jest już pierwszym szczęśliwym wydarzeniem. Jakim cudem tak pasująca do teatrów nazwa Deutsches Theater (Teatr niemiecki) mogła uchronić się przed powieleniem? Inne nazwy Stadttheater (Teatr miejski), Kammerspiele (Teatr kameralny) czy Schauspielhaus (Teatr dramatyczny) powtarzają się na każdym kroku.
Dowiedz się więcej »Deutsches Theater: czy powróci do formy?
Czterdzieści lat twórczości Włodzimierza Fełenczaka
Teatr tej małej planety:
Nasz dzień, nasz sen, nasze serce.
My dostajemy bilety
Na jeden seans
Nie więcej
(Mieczysław Jastrun Elegia).
Tak. Teatr poetycki i dla myślących widzów. Tylko jak trudno go stworzyć? W dziejach polskiego teatru i polskiego teatru lalek było niewielu artystów, którym to się udało. Jest wśród nich z całą pewnością Włodzimierz Fełenczak, obecny dyrektor i kierownik artystyczny Teatru Lalek im. Jana Christiana Andersena w Lublinie, laureat licznych nagród, m. in. Wojewody Lubelskiego (1976), Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla Dzieci i Młodzieży (1992), Prezydenta Miasta Lublina (2001) oraz wyróżnień za reżyserię, inscenizację, przedstawienia.
Z okazji 80. rocznicy urodzin Henryka Bieniewskiego, wybitnego krytyka, przewodniczącego Kapituły Nagród polskiej sekcji AICT/IACT publikujemy rozmowę z Jubilatem. 
Zamysł, aby Elfriede Jelinek napisała scenariusz teatralny z Olgą Tokarczuk – powzięty przez dyrektorkę wrocławskiego Teatru Współczesnego, Krystynę Meissner, wywołał wielkie zainteresowanie. Zanim dojdzie do materializacji tego pomysłu przedstawiamy w najnowszym (kwiecień 2005) numerze "Yoricka" kolejny szkic Tomasza Miłkowskiego z jego przygotowywanej książki o laureatach Literackiej Nagrody Nobla, poświęcony kontrowersyjnej laureatce, ELFRIEDE JELINEK.
Na razie nie widać realizacji pomysłu wystawienia nowej sztuki-scenariusza Jelinek. Możemy natomiast przedstawić nową redakcję szkicu o Jelinek, uzwględniającą opublikowane w ostatnim roku powieści Noblistki: "Amatorki" i "Wykluczonych" oraz cykl małych dramatów, "Dramaty Księżniczek".
PS. Scenariusza nie doczekaliśmy, ale w Poznaniu w Teatrze Polskim przedstawiono sceniczną wersję "Amatorek". Zawsze coś: Jelinek jest już na scenie, a "Dramaty księżniczek" w styczniu 2007 roku pojawiły się w księgarniach.
Dowiedz się więcej »NOBLIŚCI: Elfriede Jelinek
W dniach 23 – 30 kwietnia 2005 w olsztyńskim Teatrze im. Stefana Jaracza odbędzie się Tydzień Młodego Teatru „Prolog”. Jest to pierwszy tego typu projekt w Olsztynie, ale również w kraju.
Kilka uwag po przeglądzie "Małe sztuki z wielkimi aktorami" w warszawskim Teatrze na Woli
Nowy dramat rosyjski
Transfer do nikąd
W Niewidzialnym mieście, przywołanym w teatralnym programie, Italo Calvino napisał: Piekło żyjących nie jest czymś, co nastanie, jest już tutaj, jest piekłem, w którym żyjemy na co dzień, które tworzymy, przebywając razem. W taką bez wątpienia wizję piekła żyjących wpisuje się Transfer Maksyma Kuroczkina, który w reżyserii Macieja Englerta pojawił się na scenie warszawskiego Teatru Wpółczesnego. Dowiedz się więcej »Transfer Kuroczkina we Wspólczesnym
Ada Romanowska pisze po zakończeniu spotkań w Olsztynie:
20 marca 2005 roku zakończyły się XIII Olsztyńskie Spotkania Teatralne. Dyrektor teatru im. Stefana Jaracza Janusz Kijowski uznał je za bardzo udane. Tego samego zdania jest publiczność. Sprzedano bowiem ponad 4 tysiące biletów. Pechowa trzynastka nie przeszkodziła w niczym. Spotkania zakończyły się sukcesem – zarówno artystycznym jak i organizacyjnym.
Dowiedz się więcej »HAPPY END OLSZTYŃSKICH SPOTKAŃ TEATRALNYCH
Z końcem lutego, na scenie berlińskiej Deutsche Oper Berlin, miała miejsce premiera opery Leosa Janacka „Z domu umarłych“ w reżyserii Volkera Schlöndorfa.