Związki warszawskiego Teatru Studio z klasyką muzyczną są dosyć bogate. Tutaj stawiała pierwsze kroki Polska Orkiestra Kameralna Jerzego Maksymiuka, z której po latach wyłoniła się znakomita Sinfonia Varsovia. Teraz w Studio ma stałą siedzibę platforma „na żywo w kinach”, która jako jedyna w Warszawie, a jedna z 18 w kraju, organizuje m.in. bezpośrednie transmisje wybranych spektakli z Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Tak się to przedstawia w Polsce, bo na całym świecie instytucjonalnych odbiorców oper na żywo z MET jest ponad 1800. To chyba niezły biznes.
Zgodnie z obyczajem 5 października w naszym Studio otworzono nowy, już osiemnasty sezon transmisji Live in HD. Odbył się pokaz spektakularnej inscenizacji Opowieści Hoffmanna Jacquesa Offenbacha. Sezon transmisji otworzył Roman Osadnik, dyrektor Teatrudawniej (por.) anterprener, organizator pracy artystycznej z... More Studio, przy okazji zachwalając wydaną u niego książkę wspomnieniową byłego dyrektora, wspomnianej już nowojorskiej opery, Rudolfa Binga pt. 5000 wieczorów w Operze. Zamiłowania szefa Studia do opery nie powinny dziwić, bo ten uzdolniony menadżer kultury zaczynał swoją karierę zawodową w Operze Śląskiej w Bytomiu. Co do transmisji operowych z MET, to nowy sezon obejmuje osiem spektakli transmitowanych do kin, teatrów i filharmonii, w tym odpowiednio wyposażonego w aparaturę do bezpośredniego przekazu Teatru Studio.
Widzowie i zarazem melomani obejrzą jeszcze m.in. Toscę, Aidę, Salome, Fidelio, Wesele Figara i Cyrulika Sewilskiego. W spektaklach tych pojawiają się coraz częściej polscy śpiewacy – w tym sezonie usłyszymy znakomitych tenorów Piotra Beczałę i Piotra Buszewskiego, będzie też bas-baryton Tomasz Konieczny. Tu warto powtórzyć, że dla każdego śpiewaka występ w MET to szczyt sukcesu, spełnienie artystycznych marzeń. Oglądane już Opowieści Hoffmanna wyreżyserował Amerykanin Bartlett Sher, scenografię stworzył Michael Yeargan, kostiumy zaś są autorstwa Catherine Zuber.
Inscenizacja ta jest zgodna z realiami epoki, w ogólnej stylistyce XIX-wieczna. Najbardziej wybujała wizualnie okazuje się scena z Wenecji, gdzie pojawiają się kostiumy karnawałowe, niby renesansowe, mamy również obowiązkową gondolę, jednak akcja(łac. actio = działanie) ciąg zdarzeń w utworze dramatyc... More opiera się głównie na śpiewakach, którym powierzono odpowiedzialne role aktorskie. Ponieważ w satelitarnej transmisji jest sporo filmowych zbliżeń obserwujemy szczegóły gestów i mimikę, której w zasadzie nie deformuje proces operowego śpiewania, wymagający od artystów odpowiedniego ustawienia aparatu głosowego.
Przygotowanie bezpośredniej transmisji na żywo spektaklu odbywającego się w czasie rzeczywistym na scenie wymaga skomplikowanych przedsięwzięć technicznych i „telewizyjnej” wyobraźni od operatorów kamer. Przekazy, które są do nas przesyłane z Nowego Jorku mogą uchodzić za wzór takiej roboty, i dotyczy to zarówno obrazu jak też dźwięku, co dla osób przychodzących, by posłuchać muzyki jest szczególnie ważne. W którymś momencie tracimy poczucie, że wszystko to dzieje się na deskach sceny, poddajemy się magii teatru. Warto zwrócić uwagę, że obsady solistów w tej amerykańskiej operze są najlepsze z możliwych, czasem wręcz sensacyjne, np. do tytułowej roli poety Hoffmanna został zaangażowany francuski tenor Benjamin Bernheim, który znany jest także osobom niegustującym szczególnie w sztuce operowej, bo występował na zamknięciu Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, co oglądały miliony widzów. Można jeszcze dodać, że spełniły się marzenia nieżyjącego już dyrektora MET Rudolfa Binga, który ten ogromny teatr operowy przeprowadził ze staroświeckiej praktyki teatralnej w dwudziestowieczną technologię nowoczesnego teatralnego biznesu.
Bronisław Tumiłowicz
[Fot. materiał organizatora]