W maju przyszłego roku odbędzie się kolejny Kongres IATC/AICT w Brnie i towarzysząca mu konferencja Kafkowska. Gotowość uczestnictwa w konferencji i kongresie prosimy zgłaszać do przewodniczącego polskiej sekcji AICTMiędzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Teatralnych (Associ... More, gotowe zaś abstrakty wystąpień do kuratorów konferencji, których adresy podajemy poniżej. O udział w konfrencji i Kongresie mogą ubiegać się wyłącznie członkowie krajowych sekcji AICT.
Poniżej szczegóły związane z Konferencją, której efektem ma być specjalke wydanie „Critical Stages” w grudniu 2024 roku – więcej informacji na oficjalnej stronie IATC: https://aict-iatc.org/en/2024-world-congress-and-general-assembly/
Zarząd polskiej sekcji AICT
„Ktoś musiał kłamać na temat Josefa K.; wiedział, że nie zrobił nic złego, ale pewnego ranka został aresztowany”. Tym kultowym sformułowaniem rozpoczyna się słynna powieść Franza Kafki Proces .
Biedny Joseph K. początkowo odwoływał się do zdrowego rozsądku, powołując się na, jak uważał, standardowe zasady komunikacji szanujące prywatność i prawa jednostki: „ Kim jesteście?” – pyta wchodzących do jego pokoju dwóch nieznajomych, z których jeden ma wymowne imię „Franz”. Joseph K. nie tyle martwił się o swoje rzeczy, ile chciał lepiej zrozumieć swoją nową sytuację egzystencjalną. „ Jaką władzę mogliby reprezentować?” pyta. Obaj jednak nie mają wątpliwości co do swojej misji i upoważnienia: „ Wkrótce odkryjesz, że mówimy ci prawdę”. Wierzą/udają, że reprezentują Prawo, wszechpotężne prawo, które nie zna granic. I jaki tu może być błąd? Ale co, jeśli Prawo nie istnieje nigdzie indziej, jak tylko w ich głowach? A jeśli to żart? Gdyby to była komedia, Joseph K. nalegałby, żeby zagrać ją do końca.
Kafka, pisząc w sercu europejskiego modernizmu, opowiada o alienacji, walce człowieka ze swoją tożsamością i podmiotową pozycją w świecie, dehumanizacji „innego”, stronniczej prawdzie i „faktach alternatywnych” całe lata przed obydwoma wojnami światowymi ubiegłego stulecia, lata przed narodzinami nowoczesnych reżimów totalitarnych, na długo przed tym, zanim zaczęto powszechnie stosować sztuczną inteligencję, ze wszystkimi cyfrowymi algorytmami, których nikt chyba nie rozumie i za które nikt nie jest odpowiedzialny.
Według jego wydawcy i przyjaciela Maxa Broda Franz Kafka uważał tę powieść za niedokończoną. Ponieważ proces Józefa K. nigdy nie dotarł aż do Sądu Najwyższego, w pewnym sensie historia nie miała końca; można to ciągnąć w nieskończoność.
Dziś na całym świecie zdarzają się różnego rodzaju podobne przypadki: ludzie wciąż są zabijani, torturowani i więzieni w imię jakiejś bliżej nieokreślonej, dogmatycznej, a nawet niepoważnej reguły lub władcy, albo też grożą, zastraszają, wyśmiewają, zniesławiają wykorzystująć przestrzeń wirtualna. Świat staje się coraz bardziej kafkowski, bardziej zakłopotany i zakłopotany, z różnymi wejściami i wyjściami otwartymi na nowe lęki i fobie, z więziennymi modelami nadzoru i kontroli oraz złożonymi mechanizmami karania lub ekstradycji, które stają się po prostu banalną procedurą administracyjną, co czyni twórczość Kafki jeszcze bardziej atrakcyjną dla artystów teatralnych.
Zapraszamy do publikacji artykułów, które krytycznie zastanawiają się nad tym kafkowskim uniwersum w odniesieniu do teatru naszych czasów. Artykuły pokazujące, jak współczesna teoria i praktyka teatru radzą sobie i dramatyzują takie kwestie i pytania, jak:
- Czy wiedza (prawda) prowadzi do tragedii czy komedii?
- Czy we współczesnym teatrze i poprzez niego można odnaleźć „prawdę” o sobie?
- Czy krytycy teatralni są na miejscu Josepha K., jego opiekunów, jego niewidzialnych sędziów czy influencerów TikToka?
- W jaki sposób teatr może odzwierciedlać i krytykować aparaty kontroli w ponowoczesnym świecie?
- Jak płynność granic i tożsamości życiowych wpływa na praktykę teatralną?
- Jak teatr radzi sobie ze światem, który nie pozostawia marginesów wyjścia?
- Rozległa sieć kapitalizmu: istoty ludzkie powstają i walczą, ale czy mają szansę?
- Jak daleko lub blisko są koszmary modernizmu i postmodernizmu, nekropolityka i biopolityka?
Osoby zainteresowane prosimy o przesłanie abstraktu o długości maksymalnie 200 słów i krótkiego bio (nie więcej niż 80 słów) na adres:
Zuzana Ulicianska ( zuzana.ulicianska@gmail.com )
Savas Patsalidis ( spats@enl.auth.gr )
Hana Strejckova ( hannastrart@gmail.comz )
Długość artykułów: Czas czytania 15 minut ( maksymalnie )
OŚ CZASU
Termin nadsyłania abstraktów: 19 listopada 2023 r.
Powiadomienie (o przyjęciu lub odrzuceniu): 30 grudnia 2023 r.
Ostateczny termin nadsyłania artykułów: 15 kwietnia 2024 r.
Jesteśmy otwarci na artykuły w języku angielskim i francuskim.
WAŻNE NOTATKI
Wszystkie nadesłane streszczenia zostaną uwzględnione w publikacji w specjalnym wydaniu kongresowym internetowego czasopisma IATC Critical Stages/Scènes critiques (planowana na grudzień 2024 r.).
Udział w konferencji IATC (BRNO, Czechy, maj 2024) jest ograniczony do kandydatów będących członkami odpowiednich Krajowych Stowarzyszeń Krytyków Teatralnych.