O spektaklu KONGO w Teatrze Capitol pisze Jerzy Kosiewicz:
Spektakl muzyczny „Kongo” jest zadedykowany przez warszawski Teatr Capitol dzieciom od 12 lat oraz młodzieży. Mimo to polecam go również osobom młodszym i starszym.
Akcja(łac. actio = działanie) ciąg zdarzeń w utworze dramatyc... More jest w nim wartka, klarowna i zajmująca. Bohaterowie „Konga” ulegają różnorodnym uczuciowym impulsom i skojarzeniom. Pojawia się w nim także rywalizacja i związane z nią konflikty o wydźwięku uniwersalnym, zrozumiałe niemalże w każdym wieku powyżej 7 lat.
Sztuka polega na tym, aby przedstawić je tak, by spodobały się wszystkim widzom.
Maksyma wskazująca, że „jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim dogodził”, w tym wypadku wyraźnie zawiodła. Ale nie zawodzi, że zawodzi.
Wszystkie osoby tego spektaklu – z wyjątkiem Elżbiety Zapendowskiej grającej Jurorkę Elżbietę Zapendowską – poruszają się, tańczą, śpiewają i grają jak z nut. Eksponują puenty. Uprawdopodobniają scenariuszowe (papierowe) założenia sceniczne. Dynamizują dialogi i przebieg akcji. A wszystko to w kontekście świetnej muzyki i nostalgicznych oraz przebojowych piosenek, wzbogacających doznania na przemian zmartwionych i radosnych bohaterów przedstawienia.
Dzieci mniejsze i większe oraz ich rodzice i młodzież (także w tym wieku co ja, koło siedemdziesiątki) żywo reagowała i długo klaskała po zakończeniu tego brawurowego spektaklu.
Nie chodziło w nim o jakiś pretensjonalny dydaktyzm, o cele wychowawcze, cnoty panieńskie i kowbojskie, tylko o dobrą zabawę, roześmiane buzie, o beztroskie rozśpiewane popołudnie w postaci happyendowego musicalu, śpiewogry dotyczącej zauważalnych też obecnie i przeżywanych niegdyś rówieśniczych problemów: zawsze dla dzieci oraz młodzieży istotnych…
Niech będzie pochwalony cały zespół poniżej wskazanych twórców.
Jerzy Kosiewicz
KONGO
Reżyseria, scenografia i choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... More: Hanna Piaseczna
Scenariusz: Paweł Kadłub Stankiewicz i Hanna Piaseczna
Kompozytor i autor piosenek: Paweł Kadłub Stankiewicz
Współpraca reżyserska: Anna Maria Buczek
Współpraca choreograficzna: Patrycja Woźniak
Przygotowanie wokalne: Aurelia Luśnia
Głos: Dominik Bąk
Charakteryzacjanadawanie twarzy aktora wyglądu zgodnego z założeniami in... More: Make Up Star – Szkoła Wizażu i Charakteryzacjinadawanie twarzy aktora wyglądu zgodnego z założeniami in... More
Visualart: VJ Majonez
Produkcja: Grupa Idea Mia i Hanna Piaseczna
Współpraca: BestVocalStudio
Elżbieta Zapendowska: Jurorka Elżbieta Zapendowska
Aurelia Luśnia: Pani Jagoda, Borówka
Hanna Piaseczna: Jurorka Marica Nowak-Kowalska, Angelika Jasińska
Iza Bożek: Czarna
Krystyna Gozdalik: Korba
Rozalia Kusak: Korba
Gustaw Kłyszcz: Adam
Wojciech Melzer: Adam
Weronika Liszewska: Sara
Aleksandra Nalejczyk: Andżela
Sandra Noum: Andżela
Małgorzata Przybysz: Dybcio, Niewidzialna
Wiktoria Piorun: Gośka
Ola Tudek: Roxy, Kasjope
Patrycja Wożniak: Pati
Aleksandra Lewicka: Pati
Julia Ćwian: Niewidzialna, Kasjope
Postscriptum
Nie otrzymałem bieżącej obsady aktorskiej, dotyczącej ocenianego przedstawienia. Podałem w związku z tym – w kilku wypadkach – podwójną obsadę: za informacją wynalezioną w pochmurnych otchłaniach Internetu. Odniosłem więc prawdopodobnie powyższą wypowiedź do większej liczby osób, niż te które wystąpiły na scenie:
zgodnie z kupiecką zasadą wskazującą, że co się da, pomnóż przez dwa.
Spektakl obejrzałem przy pełnej widowni 19 marca 2023 r. o godzinie 16.
Ponadto donoszę,
że w samo południe tegoż dnia rozegrało się
pierwsze „Kongo”, na które nie zdążyłem z powodu zmiany czasu.
Jest na „Kongo” zapotrzebowanie.
Potwierdzam, że uzasadnione, mimo iż nie dostrzegłem związku między tytułem spektaklu i treścią przedstawienia. Nie ma lekko. Latka lecą …
Mniejsza o to.
Przychodzi się na przedstawienie, a nie na tytuł.
Poza tym, do „Capitolu” bliżej, niż na Czarny Ląd.
Do zobaczenia w „Yoricku”