W tej wersji Płatonow (Otar Saralidze), główny bohater, jeśli nie jest ofiarą to zabawką kobiet (czasem ryzykowną), zacnej generałowej (Agata Wątróbska), żony przyjaciela, a nawet drapieżnej dwudziestolatki. Panuje atmosfera dekadencji, rozleniwienia, którą podkreśla centralny w pierwszej części mebel – diabelnie wygodna kanapa, na której polegują bohaterowie (a zwłaszcza Płatonow). W drugiej części intryga się metaforyzuje – Płatonow i kobiety tonie w bieli śniegu niczym niewinny, a jednak boleśnie dolegliwy świadek własnego upadku. Gryszkówna nie interesuje się wyrzutami rosyjskiej inteligencji, ale szuka źródeł ludzkich słabości i niespełnionych tęsknot.
tm
KILKA SCEN Z ŻYCIA wg Płatonowa Antoniego Czechowa(1860-1904), prozaik i dramaturg rosyjski. Pochodził z ubog... More, adaptacja(łac. adaptare = przystosowywać), przystosowanie utworu li... More i reżyseria Anna Gryszkówna, tłum. Adam Tarn, scenografia Aneta Suskiewicz, muzyka Andrzej Perkman, przygotowanie wokalne Małgorzata Hauschild, Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, Scena na Woli im. Tadeusza Łomnickiego, premiera 1 marca 2019