Tak powiedział kiedyś Sartre i zdanie to zrobiło niebywałą karierę. Podczas wojny pisarz rozwinął tę myśl w dramacie „Przy drzwiach zamkniętych”. Sztuka była potem wiele razy pokazywana w Polsce. Teraz w Teatrze Dramatycznym w nowym tłumaczeniu Antoniego Libery i w reżyserii Barbary Sas nosi tytuł „Bez wyjścia”. Tytuł ten trafniej niż oryginalny oddaje istotę
dramatu(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... More ukazującego właśnie sytuację bez wyjścia, która powtarza się niczym niekończąca się spirala. Osaczenie to zrazu nie wygląda groźnie, oto do pomieszczenia nieco przypominającego wnętrze bezosobowego pokoju hotelowego przybywają kolejno mężczyzna (Piotr Grabowski) i dwie kobiety (Agnieszka Wosińska i Agnieszka Warchulska). Niepokoi tylko ubrany na czarno Lokaj (Michał Podsiadło) o diabelskich błyskach w oczach.
Okaże się jednak, że to stacja ostateczna przybyszy, ich piekło, które stwarzają sobie nawzajem, grzebiąc w przeszłości, wyciągając trupy z szaf i łudząc się możliwością ucieczki. Spektakl w Dramatycznym, tak sugestywnie ukazujący narastający stan udręki, podsuwa widzom kilka pytań, na które nie ma dobrej odpowiedzi, takich choćby jak: czy można uciec od odpowiedzialności, czy da się zapomnieć o swoich niegodziwościach, czy można zacząć życie od nowa?
„Piekło to inni”
Tomasz Miłkowski
Stolica nr 10/11/10/11-14
28-10-2014
Dodaj do ulubionych:
Lubię Wczytywanie…
