Off-teatr w Powszechnym
Sztuka Krzysztofa Bizia, Porozmawiajmy o życiu i śmierci, pokazywana właśnie na mikroskopijne małej nowej scenie warszawskiego Teatru Powszechnego, w tzw. Garażu Poffszechnym, to dramatyczne wołanie o porozumienie, o rozmowę, zawarte już przecież w tytule. Dowiedz się więcej »Bizio na Pradze
Andrzej Łapicki: Narzekać z wdziękiem
Nikt już nie umie grać Fredry, nikt Musseta,
Frak uwiera bardziej niż zbroja Makbeta.
***, Andrzej Łapicki
Charakterystyczne polskie narzekanie nie omija żadnej z dziedzin życia społecznego, a więc i teatru. Nie jest od niego wolny Andrzej Łapicki, niedawny dostojny jubilat, którego 80 rocznicę urodzin obchodziliśmy 8 listopada uroczyście na scenie warszawskiego Teatru Polskiego.
Na początku jest dobrze: Narty Ojca Świętego zaczynają się z klasą. Oto grupa biesiadników podczas niezłego opilstwa wyśpiewuje okolicznościowe piosneczki, ubogacając się duchowo niepomiernie (szczególnie z klasą czyni to Grzegorz Małecki, niby anioł wstępujący żywcem do nieba wraz z pieśnią), kiedy wpada do izby rozśpiewanej zziajany ksiądz Kubala ze sprawdzoną wiadomością jakoby do Granatowych Gór miał przybyć – niczym Gogolowski rewizor – z potajemną pielgrzymką Ojciec Święty, za młodu szusujący po pobliskich stokach, a teraz stęskniony za dawnymi laty.
Dowiedz się więcej »Na nartach z Pilchem w Narodowym
Gdy Tomasz Miłkowski wymyślił i obmyślił YORICKA pomyślałam: oho, poważna sprawa. Gdy w tym danym jakby obiekcie uruchomił Lożę (dwa w jednym to takie na… Dowiedz się więcej »Fotel wirtualny
GLOORIA!
Był chór Marka Dąbrowskiego, był sztandar, był Chopin, „Gaudeamus”,były mowy, byli laureaci. Wspaniali laureaci, ludzie, którzy dbają o to abyśmy zdrowi byli. I była, naturalnie, zaproszona publiczność, błyskały flesze. W Starej Pomarańczarni duch króla Augusta przypatrywał się nowemu theatrum, bardzo tym razem specyficznemu, bo z teatrem mającemu niewiele wspólnego a teatralnego bardzo. A wszystko to za sprawą prof. dr hab. n.med. Jerzego Woy – Wojciechowskiego, który rzecz ową super teatralnie przedstawił. I wykonawcom, którzy z teatrem tyle maja wspólnego, że i coraz na widowniach jako widzowie zasiadają. No, niektórzy z nich, tych lekarzy znamienitych, mają za sobą przeszłość teatralną, jak choćby sam Jerzy Woy – Wojciechowski, który swego czasu kabaret „Eskulap” założył i był w nim reżyserem, kompozytorem a i aktorem niejednokrotnie. Ale ad rem…
Po raz czternasty już wręczono naszym wybitnym eskulapom, nie tylko tym bardzo utytułowanym, medal „Gloria Medicinae”. Medal to szczególny, bo przyznawany od czternastu lat przez Kapitułę Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Lekarze lekarzom – to rzecz cenna i zarazem szczególna. Na te dwie godziny zniknęły spory, zniknęła zawiść, zazdrość, wzajemne urazy, niechęci, walki.
Fotel gościnny Walentyny Trzcińskiej: o spektaklu arabskim w Warszawie Dowiedz się więcej »Al-Hamlet
Na swój benefis (70 urodziny, a wkrótce 50 lat na scenie) wybrał Zbigniew Zapasiewicz jednoaktówki Becketta, w tym legendarną Ostatnią taśmę, w której triumfy święcił Tadeusz Łomnicki. Nie po raz pierwszy idzie Zapasiewicz repertuarowym tropem swego starszego kolegi (Król Lir, Salieri w Amadeuszu), co warto odnotować, ale może ważniejszy jest ten wybór akurat teraz: Becketta się teraz nie „nosi”, stał się niemodny, uważa się nawet, że wyeksploatowany, że butwieje i nadaje się na półkę ze starzyzną. Artysta jednak zwraca się właśnie do niego, być może świadomie wracając do czasu swego debiutu – kiedy bowiem Zapasiewicz wkraczał w życie zawodowe jednym ze sztandarowych spektakli przełomu październikowego było Beckettowskie Czekając na Godota w warszawskim Teatrze Współczesnym.
W numerze lipcowym m.in.: relacja Macieja Misiornego z festiwalu Teatru TV rozmowa Justyny Hofman-Wiśniewskiej z Adamem Hanuszkiewiczem druga część wywiadu Klemensa Krzyżagórskiego z Krzysztofem Rauem… Dowiedz się więcej »W numerze lipcowym (2004)
W numerze majowym m.in.: Anna Leszkowska o Ubu Królu rozmowa Justyny Hoffman-Wiśniewskiej z Dorotą Stalińską rozmowa Klemensa Krzyżagórskiego z Krzysztofem Rauem felieton Witolda Fillera recenzje,… Dowiedz się więcej »W numerze majowym (2004)
Po spotkaniu klubowym z autorem książki „Distancia, Witoldo”, Krzysztofem Miklaszewskim
23 listopada zakończyły się 38. Wrocławskie Spotkania Jednego Aktora. Dowiedz się więcej »WROSTJA
Prezentujemy debiut translatorski oraz parafrazę monologu Violi z Wieczoru Trzech Króli Szekspira pióra Zuzanny Talar.
Dowiedz się więcej »Debiut translatorski: ćwiczenie z Szekspira
Jury dorocznej Nagrody im. Stefana Treugutta za osiągnięcia w Teatrze TV przyznało nagrodę za sezon 2003/2004. Laureatem Nagrody został Maciej Pieprzyca, reżyser spektaklu „Fryzjer”, ktorego premiera miała emisję 23 października 2003 w TVP 1. Pieprzyca wraz z Bartoszem Kurowskim był współautorem scenariusza, w roli tytułowej wystąpił Krzysztof Pieczyński. Dowiedz się więcej »Maciej Pieprzyca laureatem Nagrody im. Stefana Treugutta
Bożena Frankowska Encyklopedia Teatru Polskiego, suplement (2) BIAŁOSTOCKI TEATR LALEK, powstał 1 I 1953 pod nazwą (do 1972) „Świerszcz”, założony przez Piotr Sawickiego, z… Dowiedz się więcej »Encyklopedia Teatru Polskiego, suplement (2)
TYLKO MUZY PODCZAS WOJNY MÓWIĄ LUDZKIM GŁOSEM
Prapremiera Szkła bolesnego – opowieści matki o Powstaniu Warszawskim Kazimierza Brauna odbyła się 2 października br. w Teatrze Nowym w Łodzi. Niemal równolegle, bo 3 października odbyła się amerykańska premiera ww sztuki w Polskim Instytucie Teatralnym w Nowym Jorku. Obydwie w inscenizacji autora sztuki Kazimierza Brauna.
Dowiedz się więcej »Braun w Łodzi w oczach Justyny Hofman-Wiśniewskiej
Uwagi na marginesie wyboru szkiców w opr. Michała Głowińskiego
Kochanka Brechta, Gnój, Człowiek w cieniu
Dowiedz się więcej »Lektury obowiązkowe: Amette, Kuczok, Rylski
W 1559 tytuł Żywoty równoległe Plutarcha z Cheronei otrzymały we francuskim tłumaczeniu brzmienie: Żywoty sławnych mężów.
Na przełomie 2003 i 2004 w Teatrze Szkolnym im. Jana Wilkowskiego na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, wchodzącym w skład Akademii Teatralnej im. Aleksandera Zelwrowicza w Warszawie, zagrano Żywoty, nagradzane frenetycznymi brawami. Dowiedz się więcej »Z teatru: Żywoty równoległe
Felieton teatralny
Nina Andrycz, legenda sceny narodowej, w dziejach której zapisała się pamiętną serią monarchiń, księżniczek i dam.
Justyna Hofman-Wiśniewska rozmawia z artystą o jego rolach. Dowiedz się więcej »Rozmowa z Wojciechem Malajkatem
