To nie jest nowy problem, przygnany wraz z rozluźnieniem obyczajów i relatywizmem skali wartości moralnych. Yorick pamięta, jak szpetnie klął Szekspir, a starsi od Yoricka błaznowie sięgają pamięcią świntuszenia Arystofanesa i tylu innych…
Dowiedz się więcej »O brzydkich, a nawet bardzo brzydkich słowach
Coś wisi w powietrzu. Na kilku scenach polskich w Krakowie, Opolu, Warszawie już teraz, a na kilku lada chwilę na afiszu Makbet Szekspira. Takiego wysypu tej tragedii jeszcze w Polsce nie widziano. Dowiedz się więcej »I ty możesz zostać Makbetem
Agnieszka Jaźwińska-Pudlis wraca do swoich doświadczeń ze stażu AICT dla młodych krytyków w Alamadzie (Portugalia) Dowiedz się więcej »Portugalska przygoda z teatrem
Istnieją teatry, które mają szczęście. Z pewnością należy do nich Deutsches Theater w Berlinie, przez swoich miłośników nazywany krótko DT. W rozmowach o DT nie musi się dodawać „DT w Berlinie“. DT istnieje w Niemczech tylko jeden. Sam ten fakt jest już pierwszym szczęśliwym wydarzeniem. Jakim cudem tak pasująca do teatrów nazwa Deutsches Theater (Teatr niemiecki) mogła uchronić się przed powieleniem? Inne nazwy Stadttheater (Teatr miejski), Kammerspiele (Teatr kameralny) czy Schauspielhaus (Teatr dramatyczny) powtarzają się na każdym kroku.
Dowiedz się więcej »Deutsches Theater: czy powróci do formy?
Czterdzieści lat twórczości Włodzimierza Fełenczaka
Teatr tej małej planety:
Nasz dzień, nasz sen, nasze serce.
My dostajemy bilety
Na jeden seans
Nie więcej
(Mieczysław Jastrun Elegia).
Tak. Teatr poetycki i dla myślących widzów. Tylko jak trudno go stworzyć? W dziejach polskiego teatru i polskiego teatru lalek było niewielu artystów, którym to się udało. Jest wśród nich z całą pewnością Włodzimierz Fełenczak, obecny dyrektor i kierownik artystyczny Teatru Lalek im. Jana Christiana Andersena w Lublinie, laureat licznych nagród, m. in. Wojewody Lubelskiego (1976), Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla Dzieci i Młodzieży (1992), Prezydenta Miasta Lublina (2001) oraz wyróżnień za reżyserię, inscenizację, przedstawienia.
Z okazji 80. rocznicy urodzin Henryka Bieniewskiego, wybitnego krytyka, przewodniczącego Kapituły Nagród polskiej sekcji AICT/IACT publikujemy rozmowę z Jubilatem. 
Zamysł, aby Elfriede Jelinek napisała scenariusz teatralny z Olgą Tokarczuk – powzięty przez dyrektorkę wrocławskiego Teatru Współczesnego, Krystynę Meissner, wywołał wielkie zainteresowanie. Zanim dojdzie do materializacji tego pomysłu przedstawiamy w najnowszym (kwiecień 2005) numerze "Yoricka" kolejny szkic Tomasza Miłkowskiego z jego przygotowywanej książki o laureatach Literackiej Nagrody Nobla, poświęcony kontrowersyjnej laureatce, ELFRIEDE JELINEK.
Na razie nie widać realizacji pomysłu wystawienia nowej sztuki-scenariusza Jelinek. Możemy natomiast przedstawić nową redakcję szkicu o Jelinek, uzwględniającą opublikowane w ostatnim roku powieści Noblistki: "Amatorki" i "Wykluczonych" oraz cykl małych dramatów, "Dramaty Księżniczek".
PS. Scenariusza nie doczekaliśmy, ale w Poznaniu w Teatrze Polskim przedstawiono sceniczną wersję "Amatorek". Zawsze coś: Jelinek jest już na scenie, a "Dramaty księżniczek" w styczniu 2007 roku pojawiły się w księgarniach.
Dowiedz się więcej »NOBLIŚCI: Elfriede Jelinek
W dniach 23 – 30 kwietnia 2005 w olsztyńskim Teatrze im. Stefana Jaracza odbędzie się Tydzień Młodego Teatru „Prolog”. Jest to pierwszy tego typu projekt w Olsztynie, ale również w kraju.
Kilka uwag po przeglądzie "Małe sztuki z wielkimi aktorami" w warszawskim Teatrze na Woli
Nowy dramat rosyjski
Transfer do nikąd
W Niewidzialnym mieście, przywołanym w teatralnym programie, Italo Calvino napisał: Piekło żyjących nie jest czymś, co nastanie, jest już tutaj, jest piekłem, w którym żyjemy na co dzień, które tworzymy, przebywając razem. W taką bez wątpienia wizję piekła żyjących wpisuje się Transfer Maksyma Kuroczkina, który w reżyserii Macieja Englerta pojawił się na scenie warszawskiego Teatru Wpółczesnego. Dowiedz się więcej »Transfer Kuroczkina we Wspólczesnym
Ada Romanowska pisze po zakończeniu spotkań w Olsztynie:
20 marca 2005 roku zakończyły się XIII Olsztyńskie Spotkania Teatralne. Dyrektor teatru im. Stefana Jaracza Janusz Kijowski uznał je za bardzo udane. Tego samego zdania jest publiczność. Sprzedano bowiem ponad 4 tysiące biletów. Pechowa trzynastka nie przeszkodziła w niczym. Spotkania zakończyły się sukcesem – zarówno artystycznym jak i organizacyjnym.
Dowiedz się więcej »HAPPY END OLSZTYŃSKICH SPOTKAŃ TEATRALNYCH
Z końcem lutego, na scenie berlińskiej Deutsche Oper Berlin, miała miejsce premiera opery Leosa Janacka „Z domu umarłych“ w reżyserii Volkera Schlöndorfa.
studium wrocławskie
Studium Aktorskie Teatrów Lalkowych powstało we Wrocławiu w 1967 roku i jest pierwszym, które nie posiada genealogii radzieckiej, ma ono bowiem już metrykę centrum dyspozycyjnego PRL.
Trzecia część szkicu Klemensa Krzyżagórskiego – poprzednie fragmenty publikowane w Yoricku nr 4 i 5.
Dowiedz się więcej »Trupy uczone (3)
O Balladynie wg Słowackiego w krakowskim teatrze Groteska pisze Justyna Hofman-Wiśniewska.
Do stycznia 2005 Teatr KTO miał status klubu upowszechniania kultury teatralnej funkcjonującego w ramach Centrum Kultury "Dworek Białoprądnicki”. Teraz, jako teatr miejski, z dotacją o 30 proc. większą, w sumie 400 tys. zł, może KTO działać samodzielnie jako najmniejsza scena Krakowa. Dowiedz się więcej »Kim jest KTO
A cóż to takiego?! – zakrzykną ze zgrozą poloniści i strażnicy piękna i czystości mowy polskiej. No cóż… Są różne terapie: śmiechoterapia (nawet „spektakl” pod takim tytułem Krystyny Sienkiewicz), koloroterapia (leczenie kolorem), magnetoterapia i magnetostymulacja (leczenie polem magnetycznym), światłoterapia itd. Dlaczego więc nie może być i teatroterapia?
Dowiedz się więcej »Teatroterapia
PO OFICJALNYM OTWARCIU
TEATRU NOWEGO PRAGA! 
4 marca na warszawskich Szmulkach ruszył oficjalnie Teatr Nowy Praga. Było z pompą, a jakże, zagrała ORKIESTRA ZAKŁADOWA TRAMWAJÓW WARSZAWSKICH. Nieoficjalnie jednak rozruch nastąpil wcześniej.
To już czwarta z kolei premiera prezentowana na tej nowej scenie warszawskiej w Fabryce Trzciny przy Otwockiej. „Fioletową krowę” wg poetow nonsensistów w reżyserii Edwarda Wojtaszka poprzedziły „Szklana kolekcja” Williamsa w reż. Magdaleny Łazarkiewicz, „Strefa zero” Neila LaBute w reż. Magdaleny Łazarkiewicz, „Przyjęcie” Mike’a Leigh w reż. Krzysztofa Zaleskiego. Pozazdrosić impetu! W ciągu miesiąca z okładem teatr wystąpił z trzema premierami, a czwartą, nieco „zwariowaną” oficjalnie otwiera to niezwykłe w stolicy miejsce, odczarowując Szmulki jako dzielnicę kulturze nieprzyjazną. Ozdobą spektaklu jest udział znakomitej artystki Danuty Szaflarskiej. Premierę komentuje Tomasz Miłkowski:
Tekst Roberta Bolesty należy do pokłosia pierwszego roku Laboratorium Dramatu w Teatrze Narodowym – był prezentowany podczas niedawnego przeglądu jego dorobku, nie wszedł jednak do repertuaru Narodowego, a Tadeusz Słobodzianek „oderwał” się z Laboratorium od Narodowego (lub na odwrót). Teraz utwór trafił na offową scenę Powszechnego, czyli go Garażu Poffwszechnego.