„Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilogzamknięcie utworu epickiego (dramatycznego), poświęcone d... More” w reż. Piotra Domalewskiego w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Pisze Michał Centkowski w „Przeglądzie”.
Luźno inspirowany powieścią Sienkiewicza spektakl w reżyserii Piotra Domalewskiego to opowieść o odchodzeniu najbliższej osoby, Matki (brawurowa Dorota Pomykała) i próbach radzenia sobie z tą stratą.
Tytułowa bohaterka, emerytowana polonistka, w wyniku udaru doznaje zaburzeń osobowości i zaczyna utożsamiać się z Nel, postacią z powieści podarowanej jej lata temu przez ukochanego Ojca. Chcąc zachować kontakt z odchodzącą Matką, jej dorosłe dzieci – Zosia (Katarzyna Krzanowska), Gustaw (Radosław Krzyżowski) i Staś (Filip Perkowski), muszą wejść w tę psychologiczną grę. Debiutujący teatralnie Domalewski, odpowiedzialny jednocześnie za scenariusz, tworzy klasyczny, precyzyjnie skonstruowany komediodramat rodzinny. Chwilami, przejmujący, jak w scenie wspólnego nucenia przeboju Maanamu, chwilami dowcipny, pełen dystansu, jak w zręcznie ogrywających kolonialne wątki snach dorosłego Stasia.
Jest w tym rozgrywającym się gdzieś między szpitalną salą, gabinetem psychiatrycznym i rodzinnym mieszkaniem bohaterów komediodramacie plejada znakomitych ról, także w drugim planie. Choćby Przemysław Przestrzelski jako na pozór „zupełnie zwyczajny” mąż Zosi. Czy oszczędny w środkach, poruszający Filip Perkowski, w duecie z Pomykałą.
„Przegląd” nr 6
Autor:
fot. HaWa / mat. teatru
Powrót do domu
„Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilog” w reż. Piotra Domalewskiego w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. Pisze Michał Centkowski w „Przeglądzie”.
Luźno inspirowany powieścią Sienkiewicza spektakl w reżyserii Piotra Domalewskiego to opowieść o odchodzeniu najbliższej osoby, Matki (brawurowa Dorota Pomykała) i próbach radzenia sobie z tą stratą.
Tytułowa bohaterka, emerytowana polonistka, w wyniku udaru doznaje zaburzeń osobowości i zaczyna utożsamiać się z Nel, postacią z powieści podarowanej jej lata temu przez ukochanego Ojca. Chcąc zachować kontakt z odchodzącą Matką, jej dorosłe dzieci – Zosia (Katarzyna Krzanowska), Gustaw (Radosław Krzyżowski) i Staś (Filip Perkowski), muszą wejść w tę psychologiczną grę. Debiutujący teatralnie Domalewski, odpowiedzialny jednocześnie za scenariusz, tworzy klasyczny, precyzyjnie skonstruowany komediodramat rodzinny. Chwilami, przejmujący, jak w scenie wspólnego nucenia przeboju Maanamu, chwilami dowcipny, pełen dystansu, jak w zręcznie ogrywających kolonialne wątki snach dorosłego Stasia.
Jest w tym rozgrywającym się gdzieś między szpitalną salą, gabinetem psychiatrycznym i rodzinnym mieszkaniem bohaterów komediodramacie plejada znakomitych ról, także w drugim planie. Choćby Przemysław Przestrzelski jako na pozór „zupełnie zwyczajny” mąż Zosi. Czy oszczędny w środkach, poruszający Filip Perkowski, w duecie z Pomykałą.
„Przegląd” nr 6
Autor:
fot. HaWa / mat. teatru