Przejdź do treści
Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Co noc o 2.22

Nie wiem, czy autor tej sztuki Danny Robins wierzy w duchy, ale bądź co bądź ma za sobą jako scenarzysta pięć sezonów serialu „Młody Dracula” i podobno interesuje się zjawiskami paranormalnymi, czego dowodem ma być sztuka „2.22. Historia o duchach”. Ja w duchy nie wierzę i bliska mi jest postawa Sama, jednego z bohaterów sztuki, profesora fizyki (Krzysztof Szczepaniak), który wszelkie gadanie o duchach uważa za zawracanie głowy. Chociaż ci, którzy obejrzą to przedstawienia, mogą na koniec być zaskoczeni tym, co siedzi tak naprawdę w sceptyku, a to każe spojrzeć także na własne kategoryczne twierdzenia z pewnym dystansem. Tak czy owak, sztuka Robinsa mimochodem uczy sceptycyzmu nawet wobec sceptycyzmu. Co tu dużo rozprawiać, Anglicy słyną z przewrotnego poczucia humoru.

Oczywiście, wszystko jest jak w dobrze skrojonych horrorach: groza narasta, pojawiają się nawet zjawiska paranormalne i trwa zajadły spór między wierzącymi w duchy i zagorzałymi racjonalistami. Nad tym czuwali reżyser Waldemar Śmigasiewicz i odpowiedzialny za efekty specjalne Wojciech Rotowski. Do tego Robins dodał trochę przyprawy obyczajowej, aranżując spotkanie młodych właścicieli przebudowanej właśnie starej willi z małym dzieckiem popłakującym na pięterku z parą gości, dość zaskakująco dobraną – psychoterapeutką (Maria Sobocińska) i hydraulikiem (Michał Sitarski). Już to zapowiada konflikt, zwłaszcza że pan domu i psychoterapeutka znają się od czasów studiów i chyba mieli się ku sobie. To solidne ramy do seansu grozy, jaki urządza wszystkim pani domu (Agata Turkot), zatrzymując gości na czuwaniu, aby razem dotrwali do nocnej godziny 2.22, kiedy w jej domu pojawia się duch. Co z tego wynika, warto zobaczyć, pamiętając, że to tylko zabawa, a nie głębinowa analiza stanów podświadomości. Ale, jak wiadomo, lubimy się straszyć, zwłaszcza na niby.

Tomasz Miłkowski

2.22 (Historia o duchach) Danny’ego Robinsa, tłum. Małgorzata Semil, reż. Waldemar Śmigasiewicz, scenografia Maciej Preyer, muz. Jakub Śmigasiewicz, efekty specjalne Wojciech Rotowski, producentka wykonawcza Magdalena Kłosińska, Teatr Polonia, premiera 9 września 2024.

{Na zdj.: ekipa „Historii o duchach”, mat. organizatora]

Zostaw odpowiedź

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.