NASZE CZASY, reż. Weronika Szczawińska. Premiera 1 lutego w Teatrze Dramatycznym
Płynie, leci, mija, zwalnia, przyspiesza, pędzi. Ktoś ma mnóstwo, komuś brakuje. Można się z nim ścigać, można go przeliczać, marnować, dobrze wykorzystywać – ale i tak każdemu równo odmierza etapy życia i drogę ku śmierci. Można go też spędzić w teatrze. Na spektaklu – o czasie. Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka zaprasza na premierę spektaklu „Nasze czasy” w reż. Weroniki Szczawińskiej na Małej Scenie.
„Przedstawienie Nasze czasy zaprasza widza do bardzo osobistej refleksji nad czasem, wiekiem, przemijaniem i dzieleniem czasu. Wiele mikro opowieści, wspomnień, refleksji tworzących spektakl jest wywiedzionych z doświadczenia, przemyśleń czy pamięci aktorek i aktorów. – mówi reżyserka Weronika Szczawińska – Przyglądamy się upływowi czasu, razem z publicznością eksplorujemy jak subiektywne może być jego odczuwanie.
Przekrojowa obsada (w niej aktorki i aktorzy młodzi, trochę starsi, i jeszcze trochę starsi…) w osobistej, scenicznej podróży do wnętrza klepsydry – opowieści o tym, jak różnie doświadczamy swojego wieku i o tym, jak subiektywnie i indywidualnie doświadczamy czasu. Opowieści o sprawie bardzo ludzkiej, zwykłej i prostej, a zarazem kosmicznie skomplikowanej i ostatecznej: płynącym czasie. O świadomości czasu, o obsesjach, lękach i radościach związanych z czasem. Ale i o tym, że-by chwytać realność czasu tu i teraz. Bo teatr to przecież także przestrzeń, w której aktorzy i widzowie decydują się dzielić ze sobą czas.
Kompetencje i siły łączą w tym spektaklu twórcy z różnych dziedzin: scenografię i kostiumy przygotowuje wybitny artysta sztuk wizualnych Karol Radziszewski, bardzo istotny w tym świecie ruch sceniczny i jego dramaturgię opracowała choreografka, tancerka i performerka Agata Maszkiewicz; działania z oddechem zaprojektowała artystka i psychoterapeutka Dobrawa Borkała. Za reżyserię całości odpowiada Weronika Szczawińska, laureatka Paszportu Polityki, twórczyni nagradzanych i cenionych przez publiczność całego kraju spektakli „intymnych i czułych”, artystka obdarzona oryginalnym stylem i własnym, niepowtarzalnym językiem.
Spotykają się z wyjątkową obsadą. Na scenie legenda polskiego teatru, Małgorzata Niemirska, filar i podpora zespołu Teatru Dramatycznego, Waldemar Barwiński, uwielbiana przez widownię, utalentowana ponad wszelką miarę Anna Szymańczyk, rozpoczynająca dopiero swoją karierę – a już doceniana! – Helena Urbańska i multidyscyplinarny Piotr Wawer Jr, od lat podróżujący po scenach całej Polski aktor(łac. actor), osoba grająca jakąś rolę w teatrze lub fi... More, reżyser i uznany dramaturg1. autor dramatu (-tów); 2. w teatrze rosyjskim stanowisko ... More. Oto ekipa, z którą można wybrać się na poszukiwania czasu. Każdego. Nie tylko tego straconego.
OBSADA:
Waldemar Barwiński, Małgorzata Niemirska, Anna Szymańczyk, Helena Urbańska, Piotr Wawer Jr (gościnnie)
TWÓRCY:
Weronika Szczawińska
(ur. 1981) reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni i performerka. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, doktorat obroniła w Instytucie Sztuki PAN. Studiowała reżyserię w warszawskiej Akademii Teatralnej. Współpracowała z licznymi teatrami w całej Polsce (m.in. TR Warszawa, Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Komuną Warszawa, Wrocławskim Teatrem Współczesnym, Teatrem im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatrem im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) i Slovensko Mladinsko Gledališče w Lublanie. Profesora uczelni w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza, członkini kolektywu Instytut Sztuk Performatywnych (InSzPer). Laureatka nagrody Paszport „Polityki” 2019 za „spektakle intymne i czułe, w których łączy perspektywę osobistą z ważną tematyką społeczną. Za zaangażowanie, które wykracza poza kształtowanie własnej ścieżki kariery”. Jej najnowsze prace to m.in. Trąbka do słuchania (na podstawie Leonory Carrington, Wrocławski Teatr Współczesny 2023), Czas porzucenia (na podstawie powieści Eleny Ferrante, Teatr Jaracza w Olsztynie 2022), Onko (TR Warszawa 2021).
Piotr Wawer Jr
(ur. 1983) aktor, dramaturg i reżyser. Na(ur. 1983) aktor, dramaturg i reżyser. Na stałe współpracuje z reżyserką Weroniką Szczawińską. Absolwent Studium Aktorskiego przy Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Grał i realizował spektakle między innymi w warszawskich teatrach: Powszechnym, Studio, TR Warszawa i Komuna Warszawa oraz we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie i Slovensko Mladinsko Gledališče w Lublanie. W latach 2015-2017 pracował w zespole aktorskim Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Współtworzy kolektyw InSzPer – Instytut Sztuk Performatywnych. Kiedyś wyczynowy żeglarz, później freediver. Dziś głównie biegacz i górołaz amator.
Karol Radziszewski
(ur. 1980) malarz, twórca filmów, fotografii, instalacji, autor projektów interdyscyplinarnych. Wydawca i redaktor naczelny magazynu “DIK Fagazine”. Twórca “Queer Archives Institute”. Laureat Paszportu Polityki (2009). Jego prace były pokazywane m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Narodowej Galerii Sztuki Zachęta, Muzeum Współczesnym Wrocław, Muzeum Narodowym w Warszawie, CSW Zamek Ujazdowski, Kunsthalle Wien, Tokyo Photographic Art Museum, New Museum w Nowym Jorku, Whitechapel Gallery w Londynie, VideoBrasil w Sao Paulo, Cobra Museum w Amsterdamie oraz na biennale PERFORMA 13 w Nowym Jorku, 7. Göteborg Biennale i 14. Baltic Triennial.
Agata Maszkiewicz
(ur. 1981) choreografka i performerka. W 2009 ukończyła studia taneczne w Institute of Dance Arts w Anton Bruckner Privatuniversitaet w Linz w Austrii. Była stypendystką programu Dance Web 2006. W 2007 roku kontynuowała edukację w Centrum Choreograficznym w Montpellier jako uczestniczka programu ex.er.ce. pod kierownictwem Xavier le Roy. Obok własnej pracy choreograficznej, współpracuje regularnie z innymi artystami m.in. z kolektywem Superamas, Ivaną Muller, Alix Eynaudi i Anne Juren, a od wielu lat z reżyserką teatralną Weroniką Szczawińską (m.in. spektakle Re-wolt, Geniusz w golfie, Orlando, Ptaki, Onko). W swych pracach wykorzystuje choreografię(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... More jako podstawowy środek dramaturgiczny. Interesuje ją taniec w szerokim znaczeniu rozumiany jako mniej lub bardziej zorganizowany ruch, niekoniecznie ludzkich ciał. Punktem odniesienia jest dla niej otaczająca rzeczywistość społeczna, którą stara się przekształcać na scenie – czasem w sposób poetycki, innym razem humorystyczny. Jej prace były pokazywane na wielu festiwalach w Polsce oraz w całej Europie.
Dobrawa Borykała
(ur. 1990) artystka wizualna i oddechowa oraz psycholog, terapeutka EMDR, nauczycielka oddechu i eksploratorka terapii w wodzie. Absolwentka ENSBA w Paryżu i SWPS w Warszawie. Rozwija projekt Symfonii Oddechowej w przestrzeni performansu, sztuk wizualnych, zapisu terapeutycznego i symbolicznego.
Plakat: Monika Drożyńska, Kaja Gliwa
Najbliższe pokazy: 1 lutego premiera, 2, 3, 4 lutego 2024, Mała Scena
Bilety: https://bilety.teatrdramatyczny.pl/rezerwacja/termin.html?id=696
O spektaklu: https://teatrdramatyczny.pl/nasze-czasy