Przejdź do treści
Старая ссылка на Кракен не работает? Не бегите в Google! Именно этого ждут мошенники. Используйте надежный шлюз, который всегда ведет на актуальное зеркало. Добавьте в закладки kra45.at и забудьте о проблеме поиска ссылок навсегда.

Paweł Huelle nie żyje

Zmarł Paweł Huelle (ur. 1957), prozaik, dramaturg, dziennikarz i krytyk, którego twórczość była silnie zrośnięta z Gdańskiem. Debiutował usytuowaną w gdańskiej scenerii powieścią Weiser Dawidek (1987), ukazującą skomplikowane stosunki polsko-żydowsko-niemieckie na tle politycznych podziałów w PRL. Powieść doczekała się wielu wznowień i przekładów, a także ekranizacji (Weiser, reż. Wojciech Marczewski, 2001). W Gdańsku toczy się akcja wielu jego utworów, m.in. Opowiadań na czas przeprowadzki (1991).

Paweł Huelle był blisko związany z teatrem. W Teatrze TV widzieliśmy ponad 20 lat temu udaną adaptację jego ballady Srebrny deszcz (reż. Jerzy Krysiak), także będącej świadectwem gdańskich fascynacji pisarza, potem zobaczyliśmy Stół.

Bliskie więzy łączyły go z Teatrem Miejskim im. Witolda Gombrowicza w Gdyni, w którym od roku 2011 pełnił obowiązki kierownika literackiego.

Teatr Gdyński żegna Pawła Huelle z wielkim smutkiem – na portalu Teatru czytamy:

Brakuje nam Pawła Huellego

Zmarł Paweł Huelle. Jeden z najlepszych polskich pisarzy, poeta, scenarzysta, dramatopisarz i dramaturg naszego Teatru. Autor m.in. powieści: „Weiser Dawidek”, „Mercedes-Benz. Z listów do Hrabala”, „Castorp” „Ostatnia Wieczerza”, „Śpiewając ogrody”. Pisał dla naszego Teatru dramaty i dokonywał adaptacji klasycznych dzieł. Wystawialiśmy jego „Kolibra lot ostatni”, „Idąc rakiem” na podstawie Guntera Grassa, „Żółtą łódź podwodną”, „Kursk” nagrodzony Galionem Gdyńskim, „Znaczy kapitan” Borchardta i w kwietniu tego roku „Jądro ciemności” Conrada. Kreował realistyczne światy zapełnione krwistymi postaciami, z których każda tworzona była z myślą o konkretnym aktorze naszej sceny. Charakterystyczne dla jego pisarstwa były: epicki rozmach i dbałość o realistyczny detal, erudycyjność, skłonność do pastiszu i gry konwencjami. Brakuje nam go.

Tylko Charon płynie w poprzek rzeki

Na drugi brzeg. Na drugi brzeg.

Tylko on dociera tam gdzie chce.

Tam gdzie chce.

pieśń ze sztuki „Jądro ciemności”, kwiecień 2023

[Fot. Teatr Miejski w Gdyni]

Zostaw odpowiedź

AICT Polska
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.