Maciej Pinkwart, nasz stowarzyszeniowy druh, dziennikarz, pisarz, wydawca i erudyta, a z wykształcenia egiptolog, opublikował dzisiaj, 24 sierprnia 2023 roku, swój 1000. (tysięczny!) felieton. Wielkie gratulacje i podziękowania, także w imieniu Klubu Krytyki Teatralnej i Facebookowej strony Oddziału Warszawskiego SDRP, na których można było – dzięki szczodrobliwości autora – czytać w ostatnich miesiącach jego świetne felieton. Ale i żal, że – zgodnie z zapowiedzią autora – to już jego ostatni felieton. Cała nadzieja w tym, że Maciej nie będzie tak wytrwały w tym postanowieniu niepisania, jak był wytrwały w pisaniu.
A oto, tekst jego pożegnania z czytelnikami, który towarzyszy ostatniemu felietonowi:
Felietony pisałem od przeszło pół wieku, kiedy to w maju 1971 roku opublikowałem pierwszy tego typu tekst na łamach „Trybuny Mazowieckiej”. Najdłużej, bo przez 12 lat moje felietony ukazywały się w „Tygodniku Podhalańskim”. W marcu 2020 r. rubryka felietonowa w tym piśmie znikła, z powodu pandemii i podobno tylko na jakiś czas… Potem publikowałem już tylko na swojej stronie internetowej, dzięki czemu zyskałem swobodę do co objętości tekstu: w „Tygodniku” musiałem ograniczać się do nieco ponad 3000 znaków, tu mogłem zaszaleć nawet do 10000. Z czasem dołożyłem jeszcze wersję video, trochę z próżności, a trochę na skutek namów tych, którzy nie mieli czasu czytywać tekstu, a felietonów słuchali przy porannej kawie, albo przy wieczornym relaksie.
W sumie moich felietonów ukazało się zapewne nieco ponad 1000 – nie wszystkie zarchiwizowałem. Ale okrągła liczba skłania do refleksji i do decyzji. Czasoprzestrzeń jest felietonem ostatnim. Nie wykluczam, że czasem jeszcze coś tak kiedyś skomentuję, ale już nie obowiązkowo i nie tak obszernie, jak dotąd. No i zapewne nie w felietonowym kostiumie. Przepraszam tych, którzy namawiali mnie do kontynuowania tej działalności – nie dam rady.
Ukazały się dwa zbiory moich felietonów: „Góral z powyłamywanymi zębami” (Wagant, 2018) i „Cycki Zoścynej kury” (Wagant, 2023). Dotychczas opuszczone teksty dostępne będą jeszcze przez jakiś czas pod odpowiednimi zakładkami na mojej stronie www.pinkwart.pl.
Dziękuję tym Państwu, którzy towarzyszyli mi regularnie na tej felietonowej drodze, jak również tym, którzy wstąpili tu przypadkiem na chwilę.
Miłego dnia!
Maciej Pinkwart