TEATR DRAMATYCZNY W WAŁBRZYCHU
Pełen wigoru, dowcipu, ale i poważniejszych odniesień spektakl nawiązujący do legendarnej „Niewolnicy Isaury”, serialu, który przykuł do telewizorów miliony Polaków. Twórczynie nie badają jednak podłoża tego zjawiska, a próba interpertaacji za pomocą klucza opresji schyłku PRL najwyraźniej nie wychodzi. Raczej drążą pryzcyzny, dla których przemoc (realcja pan-niewolnica) o podlożu seksualnym tak pociąga i jak wciąż przejawia się w naszym współczesnym życiu, takżę w teatrze (choć nie wchodzą tutaj w tematykę me#too), nie rezygnując przy tym z zabawy w teatr.
Spektakl brawurowo grany, z wyrazistymi popisami aktorskimi celowo realizowanymi grubą kreską ze świadomością, że to popisy, przynosi chwilę relaksu. Ale i niepokojących skojarzeń. Inteligentna robota, może nadmiernie przeciągnięta w czasie, dająca widzowi rzadkie połączenie rozrywki i refleksji.
Tomasz Miłkowski
TWÓRCY:
Reżyseria: Martyna Majewska
Autorki: Agnieszka Wolny-Hamkało, Martyna Majewska
Scenografia i kostiumy: Krystian Szymczak
Muzyka: Dawid Majewski
Choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... More: Madlen house of Revlon
Wideo: Konrad Śniady
OBSADA:
Angelika Cegielska, Mateusz Flis, Mikołaj Krzeszowiec, Ireneusz Mosio, Wojciech Świeściak
Buduje się tu piętrową konstrukcję – spektakl o serialu jest także spektaklem o tym, jak powstaje przedstawienie, teatrem w teatrze i polem obserwacji, jak przemocowe mechanizmy przenoszą się ze świata fabuły na relacje w zespole. Przestrzeń między grubym żartem a naruszeniem jest cieniusieńka, a twórcy subtelnie punktują momenty, w których uruchamiają się przemocowe mechanizmy.
Magda Piekarska Isaura, historia przemocy, teatralny.pl
Spektakl dla widzów dorosłych.
[Fot. Tobiasz Papuczys/ mat. Teatru]