(10.10.1928 – 19.05.2023)
Zygmunt Słomkowski, dla bliskich i przyjaciół „Zygmuś”. Jeden z najwybitniejszych polskich dziennikarzy. Jego życiorys i zawodowe dokonania prezentuje „Wikipedia”, niektóre fakty i zdarzenia jakby celowo pomijając, inne uwypuklając, choć na to nie zasługują.
Autor wielu książek, setek a może i tysięcy reportaży, artykułów i komentarzy w czołowych tytułach prasy polskiej, cytowany przez media zagraniczne. Uhonorowany wieloma odznaczeniami, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Laureat nagród dziennikarskich.
Dziennikarz „Trybuny Ludu” w latach 1950-1990, publicysta „Przekroju”, „Nowej Kultury”, „Życia Literackiego”, współpracownik Polskiego Radia ( 1960-1989)
Urodził się w Kielcach ale wczesną młodość przeżył we Włocławku, skąd – na okres wojny musiał się przenieść do Krakowa – aby powrócić po jej zakończeniu znowu do Włocławka. Tam – jeszcze w szkole średniej związał się – już na stałe – z lewicą: z OM TUR-em (Organizacją Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych związaną z PPS) i PPS, a po zjednoczeniu z PZPR.
Dziennikarstwo ukończył na Uniwersytecie Warszawskim i wówczas związał się z Aliną, swoją pierwszą żoną, zmarłą w 1995 r. Ich talenty odziedziczyła Małgosia, dziennikarka radiowa i telewizyjna.
Parę lat później ożenił się z Grażyną, która zmarła nagle w 2017 roku
Historia Jego podróży zawodowych świadczy o pasji poznawania świata, życia i ludzi. Był wspaniałym obserwatorem, spokojnym i rzeczowym. Potrafił wczuć się w nastroje, emocje, lęki i oczekiwania ludzi, z którymi spotykał się jako reporter ( wieloletni korespondent w ChRL i na Bliskim Wschodzie) czy korespondent wojenny (Laos, Liban). Stąd jego zaangażowanie w „kwestię palestyńską” i działalność w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Palestyńskiej. Nie popadał jednak w skrajność, uznając także racje izraelskie.
Wikipedia podaje, że znalazł się na „liście Kisiela”, co nie dziwi zważywszy na poglądy twórcy tej listy, bardziej mogłoby dziwić umieszczenie Go na „liście Michnika” – choć temu ostatniemu nieobce przecież są różne emocje…
Od 1953 roku członek SDP. W roku 1982 współtworzył Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej i przez cztery dziesięciolecia aktywnie uczestniczył w pracach organizacji.
W życiu prywatnym był wspaniałym kompanem, przyjacielem solidnym i wyrozumiałym. Był człowiekiem porządnym. Tym bardziej będzie go brakować…
Jerzy Pardus
Zygmunta Słomkowskiego pożegnaliśmy 24 maja br. (środa) w Domu Pogrzebowym na Wojskowych Powązkach. Wśród licznie przybyłych koleżanek i kolegów redakcyjnych Zygmunta Slomkowskiego nie zabrakło przedstawicieli SDRP, Andrzeja Maślankiewicza, sekretarza generalnego, i Tomasz Miłkowskiego, przewodniczącego Zarządu Oddziału Warszawskiego.