To interaktywna instalacja teatralna eksplorująca temat wstydu autorstwa Moniki Popiel, stypendystki m.st. Warszawy. Wydarzenie będzie gościło w przestrzeniach Teatru Ochoty w najbliższy weekend w godzinach:
17/18 lutego g. 17:00-00:00
19 lutego g. 17:00-20:00
Autorka instalacji przez rok spotykała się z osobami, które zechciały ofiarować jej swoje wstydy do projektu. Będąc czułym uchem, rejestrując dotyk i gesty utworzyła dla każdej z osób intymną mapę wstydu, którą przeniosła i zaprogramowała w interaktywne tkaniny. Z tkanin powstały ubrania-kostiumy, które stanowią osobiste awatary wstydów spotkanych osób.
Każda osoba, która odwiedzi przestrzeń instalacji, będzie mogła (nie)śmiało przymierzyć kostiumy, wypełnić je ruchem, eksplorować ich faktury, fałdy i zakamarki tym samym odsłaniając kolejne warstwy zaszytych w nich opowieści. Każde z ubrań zostało wyposażone w port minijack, do którego będzie można wpiąć słuchawki* i wysłuchać głosów.
Wstęp na instalację jest bezpłatny.
* Ze względu na ograniczoną ilość słuchawek na miejscu, zachęcamy do zabrania własnych.
Koncepcja: Monika Popiel
teksty na podstawie wywiadów z anonimowymi mieszkańcami Warszawy: Monika Popiel
kostiumy i obiekty tekstylne: Monika Popiel
elektronika i programowanie: Monika Popiel, Adam Rutkowski
muzyka i dźwięk: Kasia Gawlik
światło: Maciej Kaszyński
głos awatara: dana: Kamil Studnicki
głos awatara: czas: Anna Moskal
głos awatara: sukienka: Oskar Hamerski
głos awatara: paszport: Maciej Cymorek
głos awatara: jestem: Sebastian Grygo
W jednym z tekstów wykorzystano cytat z opowiadania Sophie Strand „My body is my ancestor”.