Sam Havel był zadziwiony karierą sceniczną, jaką zrobił jego naprędce naszkicowany Ferdynand Waniek w „Audiencji”. Najwidoczniej trafił w etapową potrzebę chwili. I dzisiaj można w tym tekście (i innych z tej serii) natknąć się na nieprzebrzmiałe walory, choć wyraźnie jednak jest związany ze swoim czasem tzw. realnego socjalizmu w wydaniu czeskim – wiele sytuacji wymaga przypisów i wyjaśnień. Tej dezaktualizacji zapobiega Robert T. Majewski, który potrafi sportretować trochę nieporadnego, wycofanego, a mimo to pryncypialnego obrońcy tego wszystkiego, co istotne dla przyzwoitego człowieka. Partnerują mu mniej lub bardziej przerysowani bohaterowie z przeszłości, spośród których najsilniejsze wrażenie robi oślizgły szef browaru w majsterskim wykonaniu Janusz R. Nowickiego. Oglądając spektakl nie można nie zauważyć, że oportunizm, znieczulica i konformizm nie straciły na aktualności, choć zmieniły się okoliczności przyrody.
PROTEST Vaclava Havla, tłum. Andrzej S. Jagodziński, reż. Aldona Figura, scenografia i kostiumy Joanna Zemanek, światło Andrzej Król, kier. produkcji Rafał Rener, premiera 15 lutego 2020, Scena im. Haliny Mikołajskiej, Teatr Dramatyczny m. st. Warszawy
[tm]