Sezon dobiega końca, a Ty nie miałeś czasu na wizytę w teatrze? Nic straconego! Zapraszamy na Letni Przegląd Teatr Ochoty. W lipcu, w niespiesznej wakacyjnej atmosferze, zaprezentujemy większość naszych spektakli w tym najnowszą produkcję teatru – plenerowy koncert „MIĘŚNIE postdramatic brutal circus” stworzony przez Jacka Belera.
PROGRAM PRZEGLĄDU
01.07 19.00 STALKER. INTERPRETACJA
02.07 19.00 STALKER. INTERPRETACJA
04.07 19.00 LIFE IS CRUEL, PEOPLE ARE BAD (grupa KĄSAJ FABUŁKĘ)
05.07 19.00 LIFE IS CRUEL, PEOPLE ARE BAD (grupa KĄSAJ FABUŁKĘ)
07.07 19.00 33 POWIEŚCI, KTÓRE KAŻDY POWINIEN ZNAĆ
08.07 19.00 33 POWIEŚCI, KTÓRE KAŻDY POWINIEN ZNAĆ
09.07 19.00 SPEKTAKL IMPROWIZOWANY (grupa SŁABO TO WIDZĘ)
11.07 19.00 ZIMNIEJ NIŻ TU
12.07 19.00 ZIMNIEJ NIŻ TU
14.07 20.45 MIĘŚNIE POSTDRAMATIC BRUTAL CIRCUS
15.07 20.45 MIĘŚNIE POSTDRAMATIC BRUTAL CIRCUS
16.07 20.45 MIĘŚNIE POSTDRAMATIC BRUTAL CIRCUS
18.07 19.00 we are not superheroes (grupa RUCHOMY KOLEKTYW) [na zdj.]
19.07 19.00 we are not superheroes (grupa RUCHOMY KOLEKTYW)
21.07 19.00 MAŁY MA DZIEWCZYNĘ
22.07 19.00 MAŁY MA DZIEWCZYNĘ
REZERWACJA BILETÓW
535 395 513
SPRZEDAŻ ONLINE
https://teatrochoty.interticket.pl
CENY BILETY
30/25/20 zł
INFORMACJE O SPEKTAKLACH
- STALKER.INTERPETACJA
scenariusz i reżyseria: Antoni Ferency
obsada: Bartłomiej Firlet, Sławomir Grzymkowski, Izabela Gwizdak i Wiktor Korzeniewski, Filip Kęsicki (słuchacz Ogniska Teatralnego Teatru Ochoty)
Antoni Ferency, młody dramatopisarz i reżyser tworzy metateatralny spektakl rozgrywający się pod koniec XXI wieku w jednym z najmniejszych i najnowocześniejszych stołecznych teatrów. Widzowie zostają wprowadzeni w pracę aktorów przygotowujących interpretację filmu „Stalker” Andrieja Tarkowskiego. Przedstawienie Ferencego w ironiczny sposób podejmuje temat teatru przyszłości i widza nowej generacji. Stawia pytania o teatralny kanon i możliwość wspólnoty teatralnej w czasach powszechnego streamingu i nawyku watch on demand. Może za 50 lat teatr będzie jedną z wielu mobilnych aplikacji instalowanych w pakiecie z mediami społecznościowymi?
- LIFE IS CRUEL, PEOPLE ARE BAD czyli życie jest ciężkie
reżyseria: Michał Wanio
scenariusz: Michał Wanio, Edyta Januszewska
obsada: Edyta Januszewska, Paulina Masiak, Joanna Połeć, Paweł Plewa, Michał Wanio
To szara rzeczywistość przedarła się do bajkowego życia Maćka czy też zupełnie zwyczajny Maciek postanowił wskoczyć do króliczej nory? Tego raczej nie zgadniemy. Zresztą sam Maciek niewiele z tego rozumie. Jedno jest pewne. Kiedy nieco nieogarnięty chłopiec spotyka na swojej drodze Kapitana Fortybassa i jego Gubiny, nagle wszystko nabiera zupełnie innego tempa i zyskuje nowe znaczenia. Co z tego wyniknie? Tego też nie zgadniemy. Jedno jest pewne. Jeszcze nigdy nie widzieliście takiej akcji! Młodzi twórcy z grupy teatralnej Kąsaj Fabułkę stworzyli groteskową opowieść o dorastającym młodzieńcu nieradzącym sobie z otaczającą go rzeczywistością. Nagłe zwroty akcji, plejada przedziwnych postaci i absurdalne dialogi potwierdzają, że życie współczesnych nastolatków jest naprawdę ciężkie, a ludzie wokół są bardzo źli.
– No już nie rozumiem! Nie rozumiem o co chodzi!
– Ale czego? Życia? Śmierci? – zapytał Kapitan Fortybass – wiem, wiem, wiem, wojen! Pewnie wojen! Albo miłości! Miłość – wojna, słyszał kto o większych komplikacjach! Nikt nic nie wie, więc Buło, czego nie rozumiesz?
– Nie no, bez przesady, nie że jakaś tragedia… Żyję, nie? – odpowiedział Maciek – Ale no po prostu… Nie rozumiem! No nie rozumiem!
– Atawistyczne Wasze potrzeby zaspokoić pragnę – powiedział Kapitan Fortybass. – A nie, za zły konic kijaszka chwyciłem. Nagość, śmiech, łzy i śmierć, kłamstwo no i prawdy ćwierć. A teraz wyruszaj zanim wierzby wyjdą!
Autorem spektaklu jest grupa Kąsaj Fabułkę.
- 33 POWIEŚCI, KTÓRE KAŻDY POWINIEN ZNAĆ
scenariusz i reżyseria: zespół aktorski pod opieką artystyczną Igora Gorzkowskiego
obsada: Marcin Korcz (Szczypior), Sebastian Perdek (Miron), Maria Pawłowska (Magda), Aleksandra Pisula (Sasza), Paulina Komenda (Gabi), Krzysztof Wach (Merkel)
muzyka na żywo: Tomasz Krzemiński
Szóstka obcych sobie ludzi spotyka się na ekspresowym kursie literackim „33 powieści, które każdy powinien znać” zorganizowanym z dala od miasta, w tajemniczym budynku odciętym od Internetu, a tym samym od reszty świata. Każdy z bohaterów trafił na kurs z innych powodów. Jedni z chęci podwyższenia intelektualnych kompetencji, drudzy z przyczyn natury osobistej. Szybko się okazuje, że zakwaterowani na odludziu kursanci są skazani na własne towarzystwo i literaturę. O poszczególnych etapach nauki grupa dowiaduje się z lakonicznych komunikatów wyświetlanych na monitorach. Zajęcia odbywają się bez udziału prowadzących. Ich przebieg oraz zaliczenie całkowicie zależy od uczestników.
Szczypior, Sasza, Magda, Miron, Merkel i Gabi wspólnie przechodzą przez świat m.in. „Niebezpiecznych związków” Choderlosa de Laclosa, „Braci Karamazow” Fiodora Dostojewskiego i „Nagiego lunchu” Williama S. Burroughsa. Z czasem grupę zaczyna łączyć intensywna literacka przygoda, w której indywidualne biografie uczestników przenikają się z losami bohaterów książek.
- SPEKTAKL IMPROWIZOWANY
Grupa teatralna „SŁABO TO WIDZĘ”, której członkami są absolwenci Ogniska Teatralnego, przedstawia „długą formę” improwizacji teatralnej. Jest to sceniczne spotkanie aktorów z widownią, w którym widz bierze czynny udział. Sugestie publiczności w dużym stopniu decydują o przebiegu akcji scenicznej. Aktorzy-improwizatorzy tworzą sceny, piosenki, i opowiadania, całe sztuki na miejscu, bez scenariusza ani planowania. Pracują ze sobą na oczach publiczności, która wymaga, by ją rozbawić i zadziwić, a mogą polegać jedynie na swych umiejętnościach, swej sztuce i kolegach.
Wszyscy lubimy podglądać, to nasza druga natura, silniejsza od nas. Oglądanie spektaklu improwizacji teatralnej to nic innego jak podglądanie. W tym właśnie tkwi sekret satysfakcji widzów, którzy są świadkami tego jak aktor(łac. actor), osoba grająca jakąś rolę w teatrze lub fi... More mierzy się z własną materią, często wręcz walczy z własnym umysłem, po to by na oczach widza wygenerować i odnaleźć się w zaproponowanej przez niego sytuacji.
- ZIMNIEJ NIŻ TU
reżyseria Anika Idczak
przekład Anika Idczak
obsada Klara Bielawka, Magdalena Koleśnik / Martyna Trawczyńska, Jolanta Olszewska, Dariusz Siastacz
„Zimniej niż tu” (tytuł oryginalny „Colder than here”) to reżyserski debiut(fr. début), pierwszy występ na scenie, estradzie bądź w... More Aniki Idczak. Przedstawienie jest polską prapremierą sztuki brytyjskiej dramatopisarki Laury Wade. Prapremiera światowa sztuki miała miejsce w londyńskim Soho Theatre dnia 3 lutego 2005 roku.
Mira Markowska, pięćdziesięciokilkulatka umierająca na raka kości (w tej roli Jolanta Olszewska) funduje młodym córkom i mężowi gorzką lekcję odchodzenia doprawioną szczyptą czarnego humoru. Kobieta postanawia skrupulatnie zorganizować dzień swojego pożegnania: planuje pogrzebowy event, przymierza tekturową trumnę i wyprawia piknik w miejscu pochówku. Reakcja najbliższych? Między bohaterami panuje chłód znacznie dotkliwszy niż powiew nadchodzącej śmierci. Rodzina Markowskich udowadnia że nie ma prostej odpowiedzi na kwestie ostateczne, a drogi do zrozumienia mogą wyznaczać zaskakujący kierunek. Czy odejście Miry wprowadzi w oziębłe relacje trochę życia?
Prawa autorskie do sztuki reprezentuje w Polsce Agencja ADiT Elżbieta Manthey.
- MIĘŚNIE POSTDRAMATIC BRUTAL CIRUS
Koncert teatralny na scenie plenerowej na patio Teatru Ochoty.
koncepcja i realizacja: zespół Mięśnie w składzie Aleksandra Klimczak, Natalia Sikora, Michał Wojtyła, Krzysztof Nowicki, Marek Kuczyński, Jacek Beler, Patryk Kraśniewski oraz Karolina Michalik i Anna Wojciechowska, laureatki konkursu „Polowanie na motyle”.
Mięśnie – zespół muzyczny, twórcy widowisk łączących klimat postpunkowego koncertu z estetyką kabaretu.Twórczość Mięśni wpisuje się w kanon współczesnej piosenki artystycznej czerpiącej z takich gatunków muzycznych, jak funk, rock, punk, a nawet jazz. Sami artyści określają się mianem post-punk theatre funky group.
- we are not superheroes
reżyseria i choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... More: Kamil Wawrzuta
wykonawcy: Natalia Dinges, Paulina Jóźwicka, Jan Lorys, Krystian Łysoń, Oskar Malinowski
Współcześni instaboys i instagirls, bohaterowie spektaklu tańca „we are not superheroes”, postanowili wymiksować się z pięknego świata. Coś w nich pęka. Zielona kropka społecznej aktywności złowieszczo mruga, filtry przestają upiększać, a hasztagi zapędzają w kozi róg. Rebelianci wybierają życie poza strefą komfortu i entuzjastycznie zjeżdżają z autostrady pokoleniowych pragnień i schematów zbaczając w nieznaną, ciemną dróżkę. Jakie ryzyko skrywa nagła zmiana kursu? Gdzie prowadzi niewydeptana ścieżka? Czy można „pójść na swoje” bez ryzyka porażki? Wybić się na niepodległość bez poniesienia żadnej ofiary? W miarę upływu czasu pojawia się coraz więcej pytań, a na ciałach tancerzy występują pierwsze krople potu.
– „nie jesteśmy superbohaterami” to nasz sprzeciw wobec wzorca serwowanego nam przez media i popkulturę – zawsze pięknych ludzi sukcesu, sprawnych intelektualnie i fizycznie. To sprzeciw również przeciwko wymaganiom jakie stawia nam rynek pracy, rodzina, partnerzy i jakie, uwikłani w przedstawiany nam wzorzec, serwujemy sobie sami – tłumaczy Kamil Wawrzuta, reżyser i i choreografautor układu tanecznego w spektaklu baletowym albo w innego... More spektaklu.
Autorami spektaklu jest grupa Ruchomy Kolektyw składająca się z absolwentów Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu PWST w Krakowie.
- MAŁY MA DZIEWCZYNĘ
reżyseria: Agata Dyczko
scenariusz: Tomasz Walesiak, Agata Dyczko
obsada: Paweł Peterman, Ewa Jakubowicz Olga Omeljaniec, Wiktor Korzeniewski
Reżyserski debiut na warszawskiej scenie Agaty Dyczko, studentki Wydziału Reżyserii na Akademii im. A. Zelwerowicza w Warszawie. To historia trudnej miłości do autystyka i perypetii związanych z życiem pod jednym dachem z taką osobą. Spektakl o konieczności podjęcia ryzyka w relacjach z innymi. O potrzebie bliskości i posiadania czegoś na własność – mówi reżyserka.
Bianka, tytułowa dziewczyna, w niczym nie przypomina typowej kobiety i zazwyczaj szokuje nowo poznanych ludzi. Z Małym łączy ją wyjątkowe uczucie. Lubią ze sobą spędzać czas, tańczyć i jeździć na rowerze do pobliskiej stacji benzynowej. Ich związek wprowadził wiele zamętu w życie małomiasteczkowej społeczności. Obecność dziewczyny wywołała braterską kłótnie i przywołała gorzkie rodzinne wspomnienia. W miasteczku dochodzi do aktów wandalizmu.
we-are-not-superheroes_fotmartaankiersztejn3.jpg)