Z monumentalnej powieści Władysława Reymonta Krzysztof Garbaczewski wyławia treści ekologiczne i emancypacyjne; śledzi związki człowieka ze światem przyrody, definiuje na swój własny sposób potrzebę i sens pracy. W wielopoziomowej inscenizacji konfrontuje idee pisarza z tymi współczesnymi, tworząc świat istot będących po części ludźmi, zwierzętami i robotami, które poszukują celu własnej egzystencji. Świat Chłopów Garbaczewskiego to także arena działania performerskiego, na której rozgrywają się dramaty społeczności funkcjonującej często w oparciu o przemoc wobec kobiet i relacje wykluczenia.
Uhonorowana w 1924 roku Nagrodą Nobla powieść przedstawia życie fikcyjnej wsi Lipce z końca XIX wieku. Czytana zwykle jako etnograficzny zapis przeszłości, dzisiaj na powrót odsłania swoją mitotwórczą potęgę i kreacyjną moc języka. Korzenie polskiej mentalności, jak opisuje to historyk Andrzej Leder, wywodzą się z folwarcznej relacji „tego, kto po bat sięga i tego, czyj grzbiet pod bat się pochyla”, a nawet sięgają jeszcze dalej – w głąb ludzkiego ducha, którego sens odnaleźć można w podporządkowaniu się odwiecznemu cyklowi natury.
CHŁOPI Władysława Reymonta
adaptacja(łac. adaptare = przystosowywać), przystosowanie utworu li... More, reżyseria – Krzysztof Garbaczewski
scenografia – Krzysztof Garbaczewski, Jan Strumiłło
kostiumy – Sławomir Blaszewski
wideo – Robert Mleczko
muzyka – Jan Duszyński
reżyseria światła – Bartosz Nalazek
opracowanie tekstów – Karolina Kapralska
Premiera 13 maja, Teatr Powszechny im. Zygmunta Hübnera, Duża scena
[fot. Magda Hueckel]