Opowieść równoległa o miłości niemożliwej Anny Kareniny i miłości (być może) możliwej Konstantego Dmitricza Lewina, snuta z ironicznym dystansem. W pierwszej części toczy się w poczekalni dworcowej, w drugiej w teatralnej sali prób. Ciężar spektaklu spoczywa na Annie – Natalia Rybicka ukazuje przemianę niedoświadczonej i przyuczonej do posłuszeństwa dziewczyny w ożywioną autentycznym uczuciem kobietę, i Dmitryczu – Mirosław Zbrojewicz subtelnie odsłania duchowe wnętrze swego bohatera. Trudno dociec, kto tu jest bardziej kruchy.
ANNA KARENINA wg Lwa Tołstoja, tekst Helen Edmundson, tłum. Jacek Poniedziałek, reż. Paweł Szkotak, scenografia Agnieszka Zawadowska, muz. Ygor Przebindowski, światło Piotr Pawlik, ruch sceniczny Weronika Pelczyńska, Teatr Studio, premiera 11 października 2012