Yorick nr 46 (wrzesień 2016)

Tomasz Miłkowski o skandalu wokół Teatru Żydowskiego pisze w „Dzienniku Trybuna”:

Od kilku miesięcy trwa polowanie na Teatr Żydowski w Warszawie. Inwestor, który odkupił budynek i teren przy placu Grzybowskim, próbuje przyspieszyć określony dobrymi zwyczajami bieg rzeczy.

Zgodnie bowiem z umową zawartą przez Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Żydów w Polsce a inwestorem, firmą Ghelamco – wybranego przez TSKŻ inwestora strategicznego, który obecnie jest właścicielem nieruchomości, która zakupiła na własność teren i budynek, to po stronie inwestora stoi zadanie wybudowania nowego budynku Teatru Żydowskiego wraz z nowoczesnym jego wyposażeniem oraz zabezpieczeniem warunków funkcjonowania TSKŻ.

Dowiedz się więcej »Żydowski do kasacji

Kilka uwag Tomasza Miłkowskiego z powodu Karskiego historii nieprawdziwej Szymona Bogacza w teatrze jeleniogórskim:

Historia od niepamiętnych czasów była niezastąpionym źródłem fabuł i pomysłów służących literaturze, teatrowi, nawet rzeźbie monumentalnej, a ostatnio filmowi i telewizji. Dowiedz się więcej »Gry z historią

O monodramie Małgorzaty Bogdańskiej NIE LUBIĘ PANA, PANIE FELLINI w reżyserii Marka Koterskiego:

Po raz pierwszy zobaczyłem Giulettę Masinę w „Nocach Cabirii” Felliniego – byłem wtedy uczniem szkoły podstawowej, ale film zrobił na mnie ogromne wrażenie. Święta prostytutka, dziewczyna o złotym sercu i pięknej duszy. Kino potem dziesiątki razy spospolitowało ten profil, ale Masina była pierwsza, pozostała jedyna. Bo biło od niej światło niewinności, piękna i wielkiego dramatu. Potem oczywiście nadrobiłem wszystkie pozostałe tytuły Giuletty i Federica, ale tamto pierwsze wrażenie, refleks spotkania z Cabirią, pozostało najsilniejsze, mocniejsze nawet od „La Strady” – być może dlatego, że było debiutanckie, właściwie nieuświadomione, nadwrażliwe.

Dowiedz się więcej »Z fotela Łukasza Maciejewskiego: KOCHAM, NIE LUBIĘ