ul. Otwocka 14
03-759 warszawa
telefon (22) 818 64 45
fax (22) 677 07 76
p.o. dyrektora: Ireneusz Janiszewski
email sekretariat@teatrpraga.pl
www.teatrpraga.pl
Teatr samorządowy Mazowsza
Teatr powołany w 2005 w Fabryce Trzciny na Pradze – początkowo jako nowa siedziba Teatru Nowego (Miastomania Marii Peszek (2005), Salinger Bernarda-Marie Koltèsa (reż. Michał Sieczkowski, 2005) grupy Arteria. Przez krótki okres kierowany przez Magdalenę Łazarkiewicz – wtedy zapisała się w pamięci premiera otwarcia, Fioletowa krowa w reż. Edwarda Wojtaszka, wieczór poezji absurdystów okraszony występem orkiestry warszawskich tramwajarzy. Po kilku niezbyt udanych premierach o trudnym do zdefiniowaniu wspólnym mianowniku (sentymentalna Szklana kolekcja wg Szklanej menażerii Tennessee Williamsa i Strefa zero Neila LaBute’a, tekst nawiązujący do tragedii 11 września w Nowym Jorku, oba w reżyserii Magdaleny Łazarkiewicz oraz najlepsze w tej sekwencji Przyjęcie Mike’a Leigh w reżyserii Krzysztofa Zaleskiego), Łazarkiewicz odeszła. Przez sezon kierował sceną Mateusz Bednarkiewicz, który wystawił tu bez powodzenia Życie towarzyskie i uczuciowe (2007) według powieści Tyrmanda. Za jego dyrekcji występowała w Teatrze Praga Montownia (Kamienie w kieszeniach Marie Jones w reżyserii Krzysztofa Stelmaszczyka (2007), Utworem sentymentalnym na czterech aktorów, przygotowanym przez Piotra Cieplaka (2008).
Od 1 stycznia 2009 za sprawą porozumienia samorządów Warszawy i Mazowsza Teatr Praga przeszedł pod opiekę samorządu mazowieckiego, a jego egzystencja jako teatru impresaryjnego i teatru wydarzeń dopiero się rysuje. Przez rok (2009-2010) teatrem kierował Jerzy Lach (dyrektor Departamentu Kultury, Promocji i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego) – inicjując kilka projektów: Sceny Promocyjnej (m.in. Carson city, autorski spektakl Wojtka Farugi, 2010, Idź w noc Margot Michała Witkowskiego, reż. Witold Mazurkiewicz, Teatr Provisorium z Lublina), Sceny Aktorskiej (recitale i monodramy, m.in. Dziękuję za miłość – recital Janusz Radka, 2009), Europejskiej Sceny Debiutów Reżyserskich (rozpisano konkurs), Sceny Off (promocja interesujących spektakli offowych, m.in. Przy drzwiach zamkniętych Kolektywu Artystycznego Babaryba, 2010), Mistrzowskich Warsztatów Teatralnych (prowadzonych przez czołowych artystów polskich, zapoczątkowane przez Leszka Mądzika) oraz Niedzielnych Poranków Teatralnych (warsztaty i spektakle dla dzieci).
W roku 2010 Marek Rębacz reaktywował Polską Scenę Komediową, która znalazła siedzibę przy Teatrze Nowym Praga – kompania dała premierę Diabli mnie biorą Rębacza w jego reżyserii (koprodukcja Teatru Nowego w Łodzi) i rozpoczęła działalność warsztatową z kandydatami na przyszłych komediopisarzy.
Teatr gościł wiele spektakli i wykonawców z całego kraju, m.in. Smycz, muzodram Bartosza Porczyka z Teatru Polskiego we Wrocławiu i kilka produkcji niezależnych, m.in. Studia Teatralnego (Król Kier znów na wylocie wg Hanny Krall, reż. Piotra Borowskiego, 2009), przygotowywał monodramy, dawał możliwości debiutu (debiut(fr. début), pierwszy występ na scenie, estradzie bądź w... More reżyserski Artura Żmijewskiego Emigrantami Sławomira Mrożka, 2009) i przygotował własne premiery (Showtime Michała Siegoczyńskiego, 2010).
Wraz z objęciem dyrekcji przez Janiszewskiego (1 marca 2011), absolwenta reżyserii krakowskiej PWST, teatr zmienia koncepcję artystyczna, poszerzając ofertę o projekcje filmowe, wykłady, pokazy mody, warsztaty edukacyjne dla dzieci. Poszczególne weekendy w TP są poświęcane rozmaitym nowym zjawiskom w sztuce, np. Sztuce tańca inspirowanego tradycją Dalekiego Wschodu czy zmiany na scenie monodramu. Dyrektor deklaruje: „Teatr Praga chce prezentować repertuar niekomercyjny, ambitny, ważny. Pragniemy spotykać artystów o niepospolitym splocie talentu i marzeń. Ludzi, którzy w ruinie potrafią ujrzeć swój przyszły dom. Pradze potrzebni są utalentowani marzyciele, bo marzyć to trudna sztuka”.