typ aktorskiego emploi (= rodzaj ról, w których najlepiej sprawdza się jakiś aktor), uzależniony od tzw. warunków (zwłaszcza urody). W okresie międzywojennym za typowego czołowego amanta filmowego uchodził Aleksander Żabczyński (1900-1958), a teatralnego - Józef Węgrzyn (1884-1952), o którym Jan Kreczmar pisał: umiał zagrać podniecenie miłosne w sposób wstrząsający. Pokazem umiejętności a. była tytułowa rola Węgrzyna w "Don Juanie Tenario" José Zorilli. We współczesnym teatrze kategoria a. straciła na znaczeniu.