początkowo studencka grupa teatralna, utworzona w 1973 z inicjatywy plastyka i historyka sztuki, Wojciecha Krukowskiego; w pierwszym okresie działania A.R. koncentrowała się na poszukiwaniu nowych form ekspresji ruchowej, wykraczając poza tradycycjne granice pantomimy i łamiąc fabularny tok narracji, m.in. w spektaklach Collage, Lektorat I, Głód, Gazeta - nasza codzienna lekcja, Życie codzienne po Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W teatrze prowadzono również treningi aktorskie polegające na uwrażliwianiu grających na stronę wizualną spektaklu; celem tych ćwiczeń było doskonalenie umiejętności technicznych. W późniejszym okresie twórcy A.R. skupili się na poszukiwaniu nowych form społecznej komunikacji, m.in. poprzez przygotowanie spektakli ulicznych (por. teatr uliczny), trwających zazwyczaj kilka minut. Osiągnięcia artystyczne A.R. sprawiły, że uzyskała status teatru zawodowego o charakterze laboratoryjnym - w latach 80. zespół przekształcił się w Ośrodek Teatralny, intedyscyplinarną grupę twórczą, przygotowującą zarówno spektakle typu (patrz:) performance i pokazy plastyczne, jak i zajęcia warsztatowe. Ośrodek uczestniczy w międzynarodowej wymianie w dziedzinie poszukiwań teatralnych. A.R. współorganizowała międzynarodowy festiwal teatralny Mir-Caravanne (1989), którego poszczególnymi etapami były działania artystyczne grup poszukujących nowych form ekspresji, prezentowane w Moskwie, Warszawie i Paryżu.