Dialog, miesięcznik

pismo poświęcone dramaturgii współczesnej założone w roku 1956 jako jedna z oznak zmiany polityki kulturalnej i zerwania z cenzuralnym reżimem pierwszej połowy lat 50.; przez wiele lat redaktorem D. był Adam Tarn (do wydarzeń marcowych 1968), następnie pismo redagowali: Stanisław Stampfl, Konstanty Puzyna, Jerzy Koenig, Jacek Sieradzki. Na ukształtowanie profilu pisma i jego międzynarodowy prestiż wpłynął w zasadniczy sposób Konstanty Puzyna, niekwestionowany autorytet krytyczny. Pismo przyczyniło się walnie do wprowadzenia do repertuaru polskiego teatru współczesnej dramaturgii światowej, m.in. Samuela Becketta, Friedricha Dürrenmatta, Eugène’a Ionesco, a także nowej dramaturgii polskiej – Tadeusza Różewicza, Sławomira Mrożka, Stanisława Grochowiaka. Równie ważny jest dorobek krytyczny pisma – obok dramaturgii w D. publikuje się szkice, eseje, rozprawy teoretyczne, analizy spektakli i dramatów, a także obszerne przeglądy wydarzeń teatralnych na świecie.