Daszewski Władysław

(1902-1971), scenograf, bliski współpracownik Leona Schillera, współtwórca jego sukcesów jako inscenizatora Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego, Burzy Szekspira. Przez wiele lat związany z Teatrem Narodowym, gdzie zrealizował scenografię do m.in. Kordiana i Fantazego Juliusza Słowackiego. Opracował także kilka spektakli w warszawskim Teatrze Współczesnym, m.in. był autorem scenografii do polskiej prapremiery Czekając na Godota Samuela Becketta. Wykładał na wydziale scenografii warszawskiej ASP. Jego prace scenograficzne cechowała powściągliwa funkcjonalność, ściśle związana z tekstem dramatu, niekiedy o pewnym odcieniu kpiarskim (np. persyflaż we wspomnianej scenografii do Krakowiaków i Górali); określano jego styl, w którym dominowała imitacja rzeczywistości, mianem neorealizmu lub realizmu komponowanego. W ostatnim okresie twórczości zmierzał w stronę coraz większej oszczędności środków wyrazu, co zaowocowało wielkim sukcesem w opracowaniu scenograficznym dramatu Becketta, a także Parad Jana Potockiego w Teatrze Dramatycznym (1958).