cenzura w teatrze

poddawanie rewizji przygotowywanych widowisk pod kątem określonych oczekiwań ideologicznych, religijnych bądź politycznych. C.w.t. nie zawsze przybierała kształt instytucjonalny (oficjalni cenzorzy zatwierdzający spektakl, odpowiednie urzędy, aparat restrykcji itp). W latach PRL wiele spektakli nie dopuszczano na scenę lub okrojono ze względu na interwencje cenzury, np. w roku 1959 w Teatrze Wybrzeże odbyła się jedynie próba generalna „Szewców” Witkacego w reżyserii Zygmunta Hübnera, a w roku 1968 decyzją cenzury zdjęto z afisza Teatru Narodowego w Warszawie „Dziady” Adama Mickiewicza w inscenizacji Kazimierza Dejmka, co dało początek tzw. wydarzeniom marcowym.