Bread and Puppet Theatre

awangardowy teatr amerykański utworzony w Nowym Jorku (1961), pod kierunkiem rzeźbiarza Petera Schumanna (ur. 1934 na Dolnym Śląsku). Głównym założeniem artystycznym zespołu było przezwyciężenie podziału na sztukę i życie (stąd nazwa teatru – Chleb i Lalka – interpretowana dosłownie: aktorzy piekli wraz z widzami chleb, a w działaniach scenicznych korzystali z kukieł). Od 1974 zespół stanowił komunę. Spektakle przypominały procesje religijne, czasem średniowieczne moralitety z elementami komedii dell’ arte, śmiało ingerujące w życie polityczne (np. zbrodnie ludobójstwa w Kambodży). Światowe uznanie zyskał kontestacyjny spektakl „Wołanie ludu o mięso” po przedstawieniu na festiwalu w Nancy (1969). Konferansjer w tym widowisku zapowiada na początku, co będzie przedmiotem pokazu: „Pokażemy wam dziś wieczór całą Biblię w ciągu dwóch godzin: Stary Testament ze stworzeniem zwierzęcia i człowieka, wygnanie z Raju, Kaina i Abla, wszystkie pokolenia Noego, potop i wszystkie pokolenia do Józefa, Nowy Testament ze Zwiastowaniem, narodzinami, ucieczką do Egiptu, rzezią Niewiniątek, błogosławieństwami, przypowieściami, cudami, Ostatnią Wieczerzą, Ukrzyżowaniem, a nawet króciutkim Zmartwychwstaniem. Akcja(łac. actio = działanie) ciąg zdarzeń w utworze dramatyc... prologu toczy się w Grecji. Zobaczycie Boga nieba Uranosa we własnej osobie, jego ślub z Matką Ziemią, narodziny Kronosa i ścięcie Uranosa”. To karkołomne zadanie przełożone zostało na sugestywne i symboliczne obrazy z udziałem ogromnych kukieł, które ilustrują główne przesłanie spektaklu zawarte w tytule – wołanie o mięso. Spektakl ukazywał nagromadzenie ludzkiej nienawiści, które przeradza się w zbrodnię i gwałt.