Artaud Antonin

(1896-1948), francuski radykalny reformator teatru, poeta, reżyser, aktor(łac. actor), osoba grająca jakąś rolę w teatrze lub fi... i teoretyk, autor koncepcji teatru okrucieństwa i teatru totalnego. Dążył do zniesienia granicy między widownią a sceną: „Chcemy, aby zmartwychwstała idea widowiska totalnego”, krytykując skarlenie współczesnego mu teatru, jego zniewolenie konwencją. Głosił potrzebę anarchii w teatrze. Współzałożyciel Teatru im. Alfreda Jarry (1926-29), autor teatralnych skandali i szokujących manifestacyjnie deklaracji artystycznych („Teatr jest szafotem, szubienicą, okopami, piecem krematoryjnym albo zakładem dla umysłowo chorych”.). Poszukiwał źródeł inspiracji m.in w kulturach pierwotnych, przebywając wśród Indian Meksyku nie cofał się przed ryzykownymi eksperymentami narkotycznych seansów. Większość inicjatyw A.A. zakończyła się porażką, ale drogą jego poszukiwań podążyli twórcy awangardy teatralnej II połowy XX wieku, m.in. (patrz:) Jerzy Grotowski, (patrz:) Eugenio Barba, (patrz:) Peter Brook. „Prawdziwy teatr – głosił artysta – nigdy nie był pisany. Teatr jest sztuką przestrzeni i właśnie opierając się na czterech jej punktach porywa się na to, by dotknąć życia”. Ostatnich kilkanaście lat życia (od 1936) Artaud(1896-1948), francuski radykalny reformator teatru, poeta, r... spędził w zakładzie dla umysłowo chorych. Swoje przemyślenia przedstawił w zbiorze „Teatr i jego sobowtór”, odrzucając teatr, jaki znał, na rzecz wizji, której sam nie potrafił zrealizować – „odgadł jednak, ku czemu teatr będzie zmierzał w przyszłości” (Leszek Kolankiewicz, Święty Artaud, 1988).