Kategoria: Loża


Autorski przegląd teatralny, nieoficjalny dodatek Yoricka.
Loża, Yorick

Splątane korzenie

Tadeusz Słobodzianek w swoim najnowszym dramacie HISTORIA JAKUBA stawia niełatwe pytanie o tożsamość i jej konsekwencje. Pytanie to pobrzmiewa szczególnym tonem, bo zadaje go pisarz, tropiący ślady holocaustu, które do dzisiaj, tyle lat po dawno zakończonej wojnie, wywierają bezpośredni wpływCzytaj dalej

Loża, Yorick

Teatr wciąż kusi

Już zwinięte transparenty przed frontonem Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy, teatromani mogą się odespać. 37. Warszawskie Spotkania Teatralne przeszły do historii. Będziemy je dobrze wspominać – pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna. Na koniec Spotkań widzowie mogli obejrzeć spektakl z teatruCzytaj dalej

Loża, Yorick

Dotknąć tajemnicy

Tomasz Miłkowski o „Tajnym dzienniku” Mirona Białoszewskiego w reżyserii Wojciecha Urbańskiego pisze w tygodniku „Przegląd”: To prawdziwe szaleństwo i nie powinno się udać. Z tysiącstronicowego dziennika wydłubać dwadzieścia kartek i skonstruować z nich spektakl? Niepodobna. A jednak Elżbiecie Chowaniec iCzytaj dalej

Loża, Yorick

37 WST: Wszystko o mojej matce

Tytuł przedstawienia, nawiązujący do filmu Almodavara, ale wywołujący również nastawienie u widza, oczekującego na wzruszenie, silną emocję, okazuje się obietnicą niemożliwa do spełnienia. W spektaklu bowiem, który ma być próbą przywrócenia wspomnień o matkach dwóch przyjaciół, reżysera Michała Borczucha iCzytaj dalej

Loża, Yorick

Pomroki epoki

Właśnie minął półmetek 37 Warszawskich Spotkań Teatralnych. W wybranych spektaklach dominuje nastrój mroczny – pisze Tomasz Miłkowski w Dzienniku Trybuna. Najwyraźniej zbiera się na katastrofę. Nawet zabawna „Iwona, Księżniczka Burgunda” Witolda Gombrowicza (koprodukcja moskiewskiego Teatru Narodów i TR Warszawa) wCzytaj dalej

Loża, Yorick

37 WST: Punkt zero. Łaskawe

Oglądając spektakl Janusza Opryńskiego trzeba się strzec, aby nie ulec rozumowaniu Maksa Auego. Bo to on właśnie, bohater powieści Littella „Łaskawe”, fikcyjny, ale możliwy uczestnik „ostatecznego rozwiązania”, stawia pytanie, czy wojna się skończyła. Wytrąca nas z błogiego poczucia, że HolocaustCzytaj dalej

Loża, Yorick

37 WST: Harper

Kiedy Grzegorz Wiśniewski wystawił w Teatrze Powszechnym w Warszawie Prezydentki Wenera Schwaba (2001), było już wiadomo, że objawił się reżyser szczególnie uwrażliwiony na psychologiczną warstwę dramatu. Dogłębne penetrowanie psychiki stało się jego specjalnością, czego najnowszym dowodem jest HARPER z TeatruCzytaj dalej

Loża, Yorick

37 WST: Podopieczni

Proroczy tekst Elfriede Jelinek, która upomina się o uchodźców, przemawiając w ich imieniu, i pytając w ich imieniu: co dalej?, Miśkiewicz przetworzył w polifoniczną opowieść o niewiadomej losu. O obcości, której nie można przezwyciężyć albo przezwyciężyć bardzo trudno. Kiedy zbliżaCzytaj dalej

Loża, Yorick

Za kulisami

Tomasz Miłkowski pisze o „Garderobianym” w reżyserii Adama Sajnuka w Teatrze Narodowym: Podobno już takich garderób nie ma. Podobno już nie przestrzega się hierarchii zawodowej, a relacje mistrz-uczeń należą do przeszłości. Podobno… Takie sugestie płyną z towarzyszącego premierze „Garderobianego” programuCzytaj dalej

Loża, Yorick

Sześcioro z psychiatryka

Dobrą robotę wykonali młodzi artyści pod wodzą doświadczonego reżysera Krzysztofa Langa, biorąc na warsztat sztukę Christo Bojczewa „Pułkownik ptak”. Pokazali ją na scenie Promu Kultury na Saskiej Kępie, prężnego ośrodka, którego kierownictwo jest otwartego na różnorodne działania artystyczne. Sztuka Bojczewa,Czytaj dalej

Loża, Yorick

37 WST: ŚLUB

Niemal ćwierć wieku po „Ślubie” Jerzego Jarockiego w Starym Teatrze i dwadzieścia lat po „Ślubie” Jerzego Grzegorzewskiego powstało przedstawienie na miarę tych scenicznych arcydzieł, choć całkowicie odmienne, uwodzące ascetyczną formą i bliską więzią z publicznością. Wspólny pozostaje mianownik tych wystawień:Czytaj dalej