19 Międzynarodowy Festiwal Sztuki Mimu: Avant Tous

Nazwisko Lionela Menarda to w świecie pantomimy wielka marka. Dość przypomnieć fantastyczne spektakle duetu Bodecker&Neander, który wielokrotnie gościł na warszawskim festiwalu, zawsze budząc niekłamany entuzjazm publiczności. A przecież Menardowi także bardzo wiele zawdzięcza Teatr Warszawskiego Centrum Pantomimy – zrealizowali wspólnie wysmakowane spektakle „Marcel” czy „Gogol”.

Tym razem Menard przygotował spektakl z czeską grupą taneczną Lenki Vagnerovej, należący do gatunku pojawiającego się od lat na Scenie na Woli – chodzi o produkcje przekraczające granice gatunku, o formy mieszane, pośrednie, łączące teatr fizyczny, mimu, teatr tańca i teatr dramatyczny. Zawsze to nieco ryzykowne, nawet inspirujące, ale też pełne pułapek. Zacierają się kanony poetyki i łatwo tu o potknięcia, których tym razem nie udało się uniknąć. Warstwa tekstowa nie pomagała ani widzom, ani aktorom – raczej rozbijała spektakl, zaburzała jego rytm, niewiele wnosząc. Może dlatego, że nie była to wielka literatura?

Oczywiście Menard nie byłby sobą, gdyby nie znalazł kilku rozwiązań sugestywnych. W tej opowieści o życiu przed życiem (albo mówiąc wprost: o ciąży i narodzinach) takim momentem były z wielką siłą ukazane tańcem emocje przedporodowe i sam poród.

Całości jednak brakowało tej dyscypliny wykonania, z której spektakle Menarda słynęły. Stąd obrazy sugestywne roztapiały się w scenach najwyraźniej niedopasowanych do siebie. Oto pułapki rozbitej formy, która sama sobie zaprzecza.

Tomasz Miłkowski

AVANT TOUS, reżyseria, koncepcja, dramaturgia Lionel Ménard, muzyka Tomáš Vychytil,
choreografia Lenka Vagnerová, światła: Michal Kříž / Karel Šimek, projekcja Erik Bartoš,
dźwięk Eva Hamouzová / Andrej Jurkovič, Obsada: Fanny Barrouquére, Andrea Opavská, Barbora Nechanická, Michal Heriban, Lenka Vagnerová & Company | Czechy, Scena na Woli, 8 czerwca 2019

[Fort. Michal Hancovsky/ materiały prasowe]

Dodaj komentarz