Premierowa Warszawa wiosną 2018

5 kwietnia w Teatrze Imka premiera sztuki SEKS W ŻYCIU KOBIETY Jacka Chmielnika w reżyserii Adama Marjańskiego. Jak bardzo i dlaczego seks jest dla Pań ważny, będzie można zobaczyć w konfrontacji dwóch kobiecych postaw. Dwóch odmiennych charakterów. Dwóch kontrastujących ze sobą osobowości. Na scenie zobaczymy Katarzynę Pakosińską i Annę Guzik.

7 kwietnia 2018 premiera w Teatrze Współczesnym. ZBRODNIE SERCA to sztuka nagrodzonej Pulitzerem  Beth Henley, w przekładzie Małgorzaty Semil i reżyserii Jarosława Tumidajskiego o dziwactwach i tajemnicach, jakie są udziałem każdej rodziny. Trzy siostry z prowincjonalnego miasteczka w stanie Missisipi mają ich wiele. Jednak nigdy nie jest tak źle, aby nie mogło być gorzej. W obsadzie: Katarzyna Dąbrowska, Monika Krzywkowska, Monika Kwiatkowska, Agnieszka Suchora, Mikołaj Chroboczek, Szymon Roszak.

13 kwietnia w Teatrze Dramatycznym premiera sztuki Dei Loher SINOBRODY – NADZIEJA KOBIET w reżyserii Marka Kality. Nawiązuje do baśni o Sinobrodym, który mordował swoje żony, gdy te oczekiwały od niego zbyt wiele. Przewrotna baśń dla dorosłych. Współczesny Sinobrody, Henryk, to niepewny siebie sprzedawca butów, który nie zaznawszy szczęścia jako praktykant w zakładzie gastronomicznym oraz w poważnej firmie kwiaciarskiej, zwrócił się ku prostemu zajęciu w handlu detalicznym. Być może przez pozycję, którą przyjmuje podczas mierzenia butów – klęcząc przed klientką, z niewypowiedzianymi oświadczynami – przywodzi kobietom na myśl bajkę o Kopciuszku. Być może dlatego przyciąga kobiety szukające miłości „ponad miarę”. Miłości, której przecież nigdy nie będą mogły zaznać i której, jakże niesłusznie, od niego żądają. Właśnie przez to Henryk staje się seryjnym mordercą mimo woli. Obsada:  Henryk Niebudek, Anna Gorajska, Agnieszka Roszkowska, Agnieszka Wosińska, Małgorzata Rożniatowska, Małgorzata Niemirska, Helena Norowicz (gościnnie)

22 kwietnia w Teatrze Studio SEN SREBRNY SALOMEI. Pełna inscenizacja dramatu(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... Słowackiego – wykonywanego przez samego reżysera bezpośrednio w wyobraźni widza. Michał Zadara jak żaden inny polski reżyser zgłębia skrajny świat polskich dramatów romantycznych. Widzowie usłyszą głos samego Zadary, nie przefiltrowany przez aktorów. Reżyser po raz pierwszy sam odegra sceny i opowie, co dla niego jest ważne w tej literaturze.

6 maja również w Studio ŻABY w reżyserii Michała Borczucha. Autorski spektakl oparty na przepisanych przez Tomasza Śpiewaka komediach greckich Arystofanesa(ok. 445-46 p.n.e.-ok.385 p.n.e), najwybitniejszy twórca ko... (Żaby, Chmury) oraz inspirowany żywotem filozofów starożytnych. Próba spojrzenia na nasze korzenie, na dziedzictwo greckie. Dwie kluczowe dla twórców idee to piękno i dobro rozumiane jako jedno słowo Kalokagathia. Słowo wyrażające koncepcję kompletnej osobowości człowieka, który rodzi się nieprzystosowany do życia i który, aby rozwinąć w nim to, co najbardziej ludzkie, musi się nauczyć życia. Może osiągnąć to na drodze wychowania.

Druga idea to relacja dorosłego mężczyzny i chłopca, mistrza i ucznia, jeden z fundamentów kultury greckiej, podstawa systemu edukacyjnego i część inicjacji w dorosłość i życie społeczne. Przefiltrowany przez współczesną wrażliwość (klasyczne teksty zderzone z doświadczeniami własnymi aktorów i materiałami dokumentalnego researchu) obraz cywilizacji, która dała początek współczesnej demokracji i umowom społecznym. Obsada: Dominika Biernat, Monika Obara, Marcin Pempuś, Halina Rasiakówna, Andrzej Szeremeta, Robert Wasiewicz, Ewelina Żak, Krzysztof Zarzecki, Monika Niemczyk, Jan Sobolewski

27 kwietnia w Teatrze Ateneum premiera GRY O ŻYCIE, dramatu Maxa Frischa w reżyserii Aleksandra Kaniewskiego. To historia Kurmanna, który dostaje możliwość przeżycia ponownie swojego życia i uniknięcia popełnionych błędów. Popełnia jednak te same błędy i dokonuje tych samych wyborów. Obsada: Grzegorz Damięcki, Magdalena Schejbal, Krzysztof Tyniec, Ewa Telega, Nikodem Kasprowicz

W Och-Teatrze 27 kwietnia premiera BALU MANEKINÓW, groteski Brunona Jasieńskiego w reż. Jerzego Stuhra. Noc, środek karnawału, jeden z domów mody w Paryżu. W tę jedną noc w roku manekiny mogą spełnić swoje marzenia o wolności i wydać bal. Wspaniałą zabawę w pewnej chwili przerywa im jednak intruz, w pracowni pojawia się człowiek – poseł Ribandel. Aby tajemnica manekinów nie wydała się, postanawiają zabić posła, a jeden z nich – Manekin 41 – przebiera się za intruza i odwiedza wymarzony, do tej pory dla niego nieosiągalny, bal karnawałowy ludzi. Niestety, okazuje się, że ludzki świat nie jest przyjaznym miejscem… Skorumpowany świat politycznych intryg, afer i korupcji. Obsada: Maciej Stuhr, Nina Minor, Michał Breitenwald, Wojciech Chorąży, Andrzej Deskur, Andrzej Dębski, Jędrzej Taranek oraz Maria Bijak, Jacobina Blüm, Agnieszka Borkowska, Aleksandra Grącka, Klaudia Gryboś, Marek Bula, Michał Misza Czorny, Bartłomiej Gąsior, Patryk Gnaś, Daniel Leżoń.

W Teatrze Polskim dwie premiery w maju i jedna w czerwcu. 15 maja spektaklu dla dzieci FERDYNAND WSPANIAŁY, historii psa, który nie bez powodu nosi swoje nazwisko – szyje garnitury na miarę, jada w najlepszych restauracjach, sypia w eleganckich hotelach, bywa w najlepszym towarzystwie, a wolnych chwilach zdarza mu się łapać złodziei. Autorem tekstu jest Ludwik Jerzy Kern, za scenariusz i inscenizację odpowiada Przemysław Wyszyński. Obsada: Anna Cieślak, Joanna Trzepiecińska, Piotr Bajtlik, Tomasz Błasiak, Przemysław Wyszyński.

18 maja KRÓL, spektakl duetu Monika Strzępka, Paweł Demirski, wg głośnej książki Szczepana Twardocha. Piękne samochody, kobiety, zimna wódka i gorąca krew. Boks, dzielnice nędzy i luksusowe burdele, błoto Woli i eleganckie ulice Śródmieścia. Żydzi i Polacy. Getto ławkowe i walki uliczne. Etniczny, społeczny, religijny i polityczny tygiel Warszawy 1937 roku. A ponad wszystkimi podziałami zasady gangsterskiego świata, w którym siła jest najcenniejszą walutą. Obsada: Grażyna Barszczewska, Eliza Borowska, Maria Dębska, Barbara Kurzaj, Katarzyna Strączek, Alan Al Murtatha, Marcin Bosak, Krzysztof Dracz, Adam Biedrzycki, Michał Opaliński, Adam Cywka, Krzysztof Kwiatkowski, Andrzej Seweryn, Jerzy Schejbal, Mirosław Zbrojewicz.

8 czerwca w Teatrze Polskim premiera W OCZACH ZACHODU w reżyserii Janusza Opryńskiego,  wg. Josepha Conrada. Obsada: Eliza Borowska, Szymon Kuśmider, Dominik Łoś, Grzegorz Mielczarek, Łukasz Lewandowski, Katarzyna Herman, Paweł Krucz, Krystian Modzelewski, Ewa Makomaska, Barbara Kurzaj.

Opr. Katarzyna Michalik-Jaworska

W Teatrze Kwadrat 8 kwietnia 2018 r. DALIDAMORE, CZYLI KOCHAJ, CAŁUJ I PŁACZ (fot.)Przemysława Malickiego. „DalidAmore” to kolejny spektakl po „Patty Diphusa”, z którym postanowiła się zmierzyć Ewa Kasprzyk jako reżyser i odtwórczyni głównej roli. Okazją do tego jest 85. rocznica urodzin wybitnej piosenkarki Dalidy.                                                              „DalidAmore”, to opowieść o wszechstronnej artystce, która sprzedała 170 milionów płyt i  zdobyła wiele nagród za swoją twórczość. Posiadała nieziemski głos, którym wyśpiewała takie hity jak „Gigi Amoroso”, „Ti amo”, „Parole, parole” czy „Bambino”. Łącznie nagrała 500 piosenek w wielu językach.

Dalida była kobietą o niezwykłej urodzie, którą uwielbiała publiczność. Na scenach całego świata odnosiła ogromne sukcesy, jednak jej życie prywatne w przeciwieństwie do życia scenicznego było pasmem niepowodzeń i smutnych historii.

Na scenie obok Ewy Kasprzyk, zobaczymy tancerzy. Wspólnie spojrzą na życie Dalidy, kobiety uwielbianej przez miliony, ale samotnej i niezrozumianej przez nikogo. Na życie, w którym  szaleńczo poszukiwała miłości, a zakochanych adoratorów doprowadzała do obłędu, a nawet śmierci.

„DalidAmore” to historia o życiu w blasku Wielkiej Sceny.

OSOBY: Dalida – Ewa Kasprzyk, Aniołowie – Benjamin Diamouténé, Paweł Góralski, Kamil Krupicz, Jacek Wazelin, Mirosław Woźniak.

Choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u...: Jacek Wazelin, scenografia i kostiumy: Maciej Chojnacki.

 

22 kwietnia 2018 r. w Teatrze Kwadrat premiera sztuki Michela Clémenta TYDZIEŃ, NIE DŁUŻEJ… Reżyseria: Marcin Sławiński, scenografia: Maciej Chojnacki, kostiumy: Maciej Chojnacki.

Opis sztuki : ON już z NIĄ nie może. Ale to w ogóle. Fizycznie. Jednak nie jest w stanie jej tego powiedzieć. Przecież jako mężczyzna nie posiada tego specyficznego składnika, nazywanego odwagą cywilną… Ale chwileczkę, żeby było jasne: nie chodzi o seks, bo z tym to jeszcze by pewnie mógł, chodzi o jej OBECNOŚĆ, słodką, niezmienną, wszechogarniającą i… nieodwracalną?!!!

Jedynym sposobem na wyjście z impasu jest by to ona podjęła decyzję, żeby jej również to wspólne życie zaczęło doskwierać. A ponoć nic tak skutecznie nie niszczy związku, jak odpowiednio nieodpowiedni… PRZYJACIEL. Najlepiej pod jednym dachem. Dlatego już nazajutrz TEN TRZECI pojawia się u drzwi z połową swojego dobytku.

Ale co, jeśli jego obecność wcale nie będzie uciążliwa? Co, jeśli jego zalety znacząco przewyższą jego… no właśnie, co jeśli on w ogóle nie ma wad???

„Tydzień, nie dłużej…” to na wskroś absurdalna komedia nie-małżeńska, z wielką, czerwoną ciężarówką w tle, w której słowo „szczerość” nabiera zupełnie nieoczekiwanych znaczeń, a przyjaźń, miłość… Chwileczkę. Jaka przyjaźń, jaka miłość…???

Obsada : Paul – Andrzej Nejman, Sophie – Anna Cieślak (gościnnie), Martin – Paweł Małaszyński.

 

A 14 kwietnia w Teatrze Powszechnym premiera sztuki-zdarzenia Przemysława Pilarskiego ZWIERZĘTA. Reżyseria – Alicja Borkowska, tekst – Przemysław Pilkarski,
muzyka – Ray Dickaty.

Obsada: Mamadou Go Ba, Veranika Los, Justyna Laskowska-Otwinowska, Stephane Rutten, Łukasz Wójcicki

OPIS:                                                                                                                Na plaży leży ciało. Niby ludzkie, ale nieludzkie. Niby zwierzęce, ale niezwierzęce. Porusza się, wydaje odgłosy. Próbujemy się z nim porozumieć. Za pomocą języka, gestów, dźwięków, opowieści. Próbujemy je oswoić, uczłowieczyć. Właśnie, ale co to znaczy być człowiekiem? Sięgamy do początków – kiedyś na Ziemi żyło kilka gatunków człowieka. Jak to się stało, że do naszych czasów przetrwał tylko homo sapiens? W jaki sposób i dlaczego unicestwił on siostrzane gatunki i podporządkował sobie świat innych istot żywych?
Spektakl jest pierwszą częścią teatralnej trylogii Strefy WolnoSłowej Zwierzęta-Ludzie-Bogowie. Wstęp wolny.

A na 22 czerwca 2018 Teatr Powszechny przygotowuje premierę sztuki

LAWRENCE Z ARABII w reżyserii Weroniki Szczawińskiej. Dramaturgia(gr. dramatourgia), 1. twórczość dramatyczna, ogół utwo... – Piotr Wawer jr, scenografia – Daniel Malone, muzyka – Krzysztof Kaliski, ruch – Agata Maszkiewicz.

Obsada: Grzegorz Artman, Wiktor Loga-Skarczewski, Natalia Łągiewczyk, Maria Robaszkiewicz, Karina Seweryn.

 Opr. Ewa Sośnicka-Wojciechowska

Teatr Wielki Opera Narodowa Warszawa

20.04.18 – premiera baletu „Dama kameliowa” do muzyki Fryderyka Chopina (grają: Krzysztof Jabłoński i Marek Bracha) w choreografii(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... Johna Neumeiera.
Balet(łac. ballare = tańczyć), 1. widowisko taneczne, którego... w trzech aktach z prologiem według powieści Aleksandra Dumasa (syna), ze scenografią i kostiumami Jürgena Rose.
Dyryguje Grzegorz Nowak.

„Dama kameliowa” to jeden z najsłynniejszych baletów Johna Neumeiera. W swojej opowieści korzysta on z narracji szkatułkowej – oto protagoniści Marguerite Gautier i Armand Duval spotykają się w operze podczas przedstawienia Manon Lescaut. To podwójne mrugnięcie oka do widza – Manon Lescaut także opowiada o kurtyzanie, a sama opera jako miejsce to ważny punkt na mapie prostytucji różnych rejestrów: kurtyzany u szczytu kariery prezentowały tu nowe suknie i klejnoty, podczas gdy balet nazywano wówczas „ekspozycją dziewcząt na sprzedaż”.
Neumeier opowiada tańcem całą skalę namiętności – w muzyce Chopina odnajdujemy zarówno wynikający z jego choroby smutek, jak i radość, frywolność świata towarzyskiego Paryża, do którego należał – Paryża, gdzie „przyjemności mijają nas, krzycząc”.
Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych.

 

13.05.18 – premiera pięcioaktowej opery „Ognisty anioł”  Siergieja Prokofiewa do libretta kompozytora (wg powieści Walerego Briusowa).

Operę reżyseruje  Mariusz Treliński, a scenografię tworzy Boris Kudlička. Autorem kostiumów jest Kaspar Glamer, choreografii – Tomasz Jan Wygoda, a reżyserem światła – Felice Ross. Dyrygują: Kazushi Ono i Bassem Akiki.

Dziewczynce ukazuje się Anioł, dziewczynka kocha go miłością platoniczną. Dziewczynka dorasta, Anioł staje się obiektem jej pożądania. Pożądanie młodziutkiej Renaty gniewa Anioła. Dla Renaty zaś miłość do Anioła staje się osią świata, próbuje odszukać go w mężczyznach, których spotyka. Obraz Anioła, który nosi w sobie, uniemożliwia jej prawdziwy związek z Ruprechtem, który dla niej gotowy jest na wszystko, także na zawarcie paktu z Mefistofelesem. Wizje religijne, pragnienie czystości, poczucie winy, potrzeba kary, sadomasochizm – wszystko to pojawia się w tej historii. Kim jest Renata – panną nikt czy egzaltowaną manipulatorką?
„Pracując nad tą rolą, obserwuję, jak zachowują się dzieci, jak zachowują się zwierzęta – są impulsywne, podobnie jak Renata. Uderzająca jest jej impulsywność, która odzwierciedlona jest w muzyce” – mówi Svetlana Sozdateleva, odtwórczyni tej partii w kilku realizacjach „Ognistego Anioła”. Partia ta jest szalenie wymagająca psychologicznie i muzycznie, podobnie jak partia Ruprechta – aby śpiewać tą operę potrzeba słuchu absolutnego.
Ognisty anioł” według dyrygenta Vladimira Jurowskiego, który z wielkim sukcesem poprowadził tę operę w ostatnich latach w Monachium, należy do najbardziej radykalnych oper pierwszej połowy XX wieku. Znajduje on w niej muzyczne nawiązania do „Zamku Sinobrodego”, „Lulu”, „Wozzecka”, a także melodie i rytmy, które dopiero pół wieku później, w latach 60. i 70. zostały użyte w muzyce rockowej.

Jest to koprodukcja z Festival d’Aix-en-Provence.

 

7.06.18 – premiera czteroaktowej opery Carmen  Georgesa Bizeta z librettem Henri’ego Meilhaca i Ludovica Halévy’ego.

Reżyserem opery jest  Andrzej Chyra, dramaturgiem – Małgorzata Sikorska-Miszczuk, scenografię stworzyła Barbara Halicka, kostiumy – Magdalena Maciejewska, choreografię(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u...Jacek Przybyłowicz.  Reżyserią świateł zajął się Bartosz Nalazek. Dyryguje – Keri Lynn Wilson.
Andrzej Chyra i Małgorzata Sikorska-Miszczuk stworzyli idealny duet, pracując wspólnie nad „Czarodziejską górą” Pawła Mykietyna. Z tekstu-ikony, do którego wielu twórców obawia się podejść, wydestylowali sensy, opowiedzieli historię uniwersalną, a przy tym oddającą ducha czasów.
Carmen, która obok „Traviaty” i „La Bohème” jest jedną z trzech najczęściej wystawianych oper, jest także tekstem-ikoną. Cytowana w tekstach wszelkiego rejestru może budzić postrach w wielu inscenizatorach.
Przenikliwość, elegancja i dogłębność interpretacji dzieła Thomasa Manna, które zaprezentowali Chyra i Sikorska-Miszczuk, pozwalają spodziewać się zupełnie nowej „Carmen”, bez nieśmiertelnej czerwonej róży. Paradoksalnym i melancholijnym rewersem ogromnego powodzenia opery jest los jej kompozytora. Georges Bizet, wybitnie utalentowany pianista, mimo sukcesu „Poławiaczy pereł” przez długi czas borykał się z problemami finansowymi, co wpłynęło na jego zdrowie. Niepowodzenie prapremiery „Carmen” było dla niego ciosem i zmarł przedwcześnie, bez świadomości tego, że dla kolejnych pokoleń stworzył hymn na cześć miłości i życia.
https://teatrwielki.pl/

 opr. Anna Leszkowska

Jedna myśl na temat “Premierowa Warszawa wiosną 2018

Dodaj komentarz