Dostojewski i inne premiery we Wrocławiu

Teatr Polski we Wrocławiu  proponuje BRACI KARAMAZOW Fiodora Dostojewskiego. Premiera – 14 kwietnia 2018, Scena im. Jerzego Grzegorzewskiego. Adaptacja i reżyseria – Stanisław Melski, scenografia i kostiumy – Małgorzata Żak, muzyka – Piotr Matuszewski.

Od teatru: BRACIA KARAMAZOW w reżyserii Stanisława Melskiego po raz pierwszy na deskach Teatru Polskiego. To spektakl o niezwykłym ładunku wizualnym dzięki zaskakującej plastycznie i symbolicznej scenografii oraz kostiumom autorstwa Małgorzaty Żak, dodającym magii i stylu tragicznym tonom prozy Dostojewskiego. Na scenie zobaczymy ponad 20 postaci, a wśród nich zarówno doświadczonych aktorów, jak i bardzo młodych, zdolnych debiutantów. Spektakl to wędrówka przez świat kipiący miłością, przemocą i krwią. Wędrówka w poszukiwaniu odpowiedzi, który z trzech braci jest winien śmierci ojca. A może wszyscy? Kto naprawdę popełnił zbrodnię?

Obsada: Alicja Baran (gościnnie), Monika Bolly, Justyna Jeleń (gościnnie), Iwona Stankiewicz, Beata Śliwińska (gościnnie), Dariusz Bereski, Michał Białecki,Jan Blecki (gościnnie), Michał Chorosiński, Marek Korzeniowski (gościnnie), Krzysztof Kuliński (gościnnie), Stanisław Melski, Błażej Michalski, Andrzej Olejnik (gościnnie),Dawid Olszowy (gościnnie), Marcin Piejaś, Marcin Rogoziński (gościnnie), Sebastian Ryś, Przemysław Sejmicki (gościnnie).

Na 25 maja 2018 teatr zapowiada premierę XIĘGI SCHULZA na motywach twórczości Brunona Schulza – opracowanie tekstu i dramaturgia: Jan Szurmiej i Wojciech Jankowiak. Reżyseria, choreografia i ruch sceniczny – Jan Szurmiej, scenografia – Wojciech Jankowiak, kostiumy – Marta Hubka, muzyka – Marcin Partyka.

Obsada: Joanna Aleksandrowicz (gościnnie), Katarzyna Baran (gościnnie), Monika Bolly, Ewelina Jaworska (gościnnie), Ewa Kamas (gościnnie), Marika Klarman (gościnnie), Magdalena Majtyka (gościnnie), Beata Małecka (gościnnie), Paula Phillip (gościnnie), Monika Rutkowska (gościnnie), Natalia Rzeźnik-Pospieszalska (gościnnie), Agata Skowrońska, Iwona Stankiewicz, Aldona Struzik, Beata Śliwińska (gościnnie), Roksana Vikaluk (gościnnie), Anna Zagórska (gościnnie), Jolanta Zalewska, Dariusz Bereski, Michał Chorosiński, Marian Czerski, Marek Feliksiak, Krzysztof Franieczek, Mariusz Kiljan i inni.

A 8 czerwca 2018 premiera pt. ZMIANA KLIMATU na podstawie sztuki „Dom lalki (Nora)” Henrika Ibsena – Scena na Świebodzkim. Adaptacja tekstu dramatycznego, reżyseria, scenografia i kostiumy – Rolf Alme, dramaturgia – Nina Godtlibsen, choreografia – Dennis De Visscher, reżyseria światła – Dariusz Bartołd.

Obsada: Paulina Chapko, Iwona Kucharzak-Dziuda, Martyna Witowska (gościnnie), Bartosz Cymbalista (gościnnie), Piotr Downar-Zapolski (gościnnie), Jakub Grębski (gościnnie), Tomasz Madej (gościnnie), Błażej Michalski, Piotr Misztela (gościnnie).

Teatr Współczesny 19 maja wystawi premierę PANI FURIA Grażyny Plebanek. Realizacja jest nagrodą dla Grażyny Plebanek w II Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU organizowanym przez Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław. Reżyseria: Krzysztof Czeczot, dramaturgia: Jadwiga Juczkowicz, kostiumy: Varvara Frol, scenografia: Dawid Zalesky, muzyka: Maciej Zych.

Zawsze musimy pamiętać, że za zwycięstwo zła w świecie odpowiedzialni nie są jego ślepi wykonawcy, ale przede wszystkim oświeceni duchowo słudzy dobra”. [Fiodor Stiepun „Bywszeje i niesbywszejesia” (To co było i to, co się nie spełniło)]

„Bohaterki (bohaterka dramatu Alia, oraz nowa postać, Anielka), to wcielenia współczesnych furii. Skompilowana z nowym tekstem PANI FURIA to opowieść o narodzinach, dojrzewaniu i eksplozji głęboko zakorzenionego w człowieku bólu, gniewu i cierpienia pokazana z dwóch, pozornie różnych perspektyw. To opowieść o przeznaczeniu, fatum i piętnie, jakie odciska na nas rodzina, wiara, przekonania oraz wychowanie. Oba wcielenia furii są zaraźliwe, na swój sposób autorytarne, zdeterminowane, schizofreniczne. Chociaż podpierają się ideologią, wierzą, że czynią dobro, w rzeczywistości niewiele mają wspólnego z jakąkolwiek ideą. Raczej cynicznie jej używają, manipulują. W rzeczywistości rządzą nimi emocje, które determinują ich działania. Furie potrafią być katami i ofiarami jednocześnie. Opowieść o furiach, to opowieść o czasach upadku. O postapokaliptycznych, ponowoczesnych zgliszczach cywilizacji. O dekadenckim rozpadzie, który nie ma w sobie nic z romantycznych mrzonek fin de scielu. Furie to postaci tragiczne. Eksplozja furii nie przynosi nadziei i oczyszczenia, nie prowadzi do żadnego katharsis. Jest dosłowna i ostateczna, a zarazem przerażająco pusta.” Jadwiga Juczkowicz.

Obsada: Wiesław Cichy, Dominika Kimaty [gościnnie], Tadeusz Ratuszniak, Krzysztof Zych, Jolanta Solarz-Szwed, Przemysław Kozłowski, Michał Szwed, Katarzyna Pilichowska [gościnnie],

Wrocławski Teatr Lalek: DŻUNGLA7.04 .2018 – premiera dla najnajów!

Spektakl jest podróżą do świata natury – dzikich dźwięków, barw i opowieści snutych bez słów, otwierającego się na doświadczanie wszystkimi zmysłami.

Wejść na czworakach do dżungli. Zanurzyć się w jej soczystej, wielobarwnej zieloności. Wsłuchać się w dzikie brzmienia, pulsowanie natury: głosy ptaków, szmer roślin, chrobot owadów, przyjrzeć temu, co tajemnicze i piękne zarazem. Poczuć tę niezwykłą rytmiczną energię.

Przedstawienie powstało z fascynacji bogactwem amazońskiej dżungli – obszaru najbardziej dziewiczego i zagrożonego jednocześnie, domu tysięcy gatunków owadów, zwierząt i roślin, w którym zachowane zostały naturalne, pierwotne więzi człowieka i natury. Twórcy spektaklu chcą podzielić się z widzami refleksją nad tą piękną relacją; poszukać wspólnie korzeni międzyludzkiej bliskości, opartej na rytmach, rytuałach codzienności i harmonii z otaczającym światem.

„Dżungla” to drugie po „brzUCHU” przedstawienie, zrealizowane we Wrocławskim Teatrze Lalek przez artystyczny duet Alicji Morawskiej-Rubczak i Barbary Małeckiej. Do reżyserki i scenografki dołączył Wacław Zimpel, wybitny kompozytor, instrumentalista, laureat Paszportu Polityki 2016. Spektakl wyrasta z nurtu teatru dla najnajmłodszych, rozwijającego się w Polsce już od blisko piętnastu lat. Jego podstawą jest chęć zaproszenia do świata sztuk performatywnych bardzo małych, nawet kilkumiesięcznych, dzieci. Twórcy „Dżungli” wierzą, że spotkanie małego dziecka ze sztuką jest możliwe, a tworzenie dla niemowląt nie wymaga artystycznych kompromisów – wręcz przeciwnie, jest twórczym wyzwaniem, które nieustannie pozwala im się rozwijać.

Obsada: Anna Bajer, Agata Cejba (gościnnie), Irmina Praszyńska.

Opr. Ewa Sośnicka-Wojciechowska

 

Opera wrocławska

19.04.18 – premiera trzyaktowej opery dla dzieci – „Najdzielniejszy z rycerzy” do muzyki Krzysztofa Pendereckiego i Marka Stachowskiego z librettem  Ewy Szelburg-Zarembiny.
Spektakl reżyseruje
Tomasz Cyz, autorką scenografii jest Natalia Kitamikado, choreografiiJacek Przybyłowicz, światłaKatarzyna Łuszczyk, a dyryguje Adam Banaszak.

Jak podaje portal ninateka.pl – opera przeznaczona została na duży zespół solistów z przewagą partii recytowanych, chór oraz małą orkiestrę z eksponowaną rolą instrumentów dętych. Opowiada o przygodach Stracha na Wróble, który dowodzi swej dzielności, zwyciężając w bitwie z Wróblami o makowe pole. W nagrodę zdobywa rękę Królewny-Makówki i koronę. Jako że podjęty gatunek i dziecięcy adresaci mają swoje prawa, powstała muzyka prosta i tonalna, w której jedynym śladem eksperymentu pozostają nagrane dźwięki fortepianu preparowanego.

 

11.05.18 – premiera baletowa – „Wieczór polski: Chopin/Kilar”

Choreografia: Emil Wesołowski, Jacek Tyski

W 2018, roku setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości wracamy do najważniejszych nazwisk w historii polskiej muzyki, filarów, bez których próżno by mówić o kulturze narodowej.
Współczesne choreografie składające się na „Wieczór polski” autorstwa Emila Wesołowskiego i Jacka Tyskiego to baletowy hołd złożony przedstawicielom muzyki polskiej od Chopina po Kilara. Wielki romantyk i najpopularniejszy Polak w historii muzyki, czyli Fryderyk Chopin przywołany zostanie za sprawą jednego z koncertów fortepianowych. Wieczór uświetni i zarazem zamknie, choreografia do Exodusu Wojciecha Kilara, przedstawiciela nowej polskiej szkoły awangardowej XX wieku.

 

25.05.18 –  premiera superwidowiska  „Nabucco” Giuseppe Verdiego.

 Monumentalne obrazy potęgi dawnego Babilonu, poruszające sceny upokorzenia Izraelitów, pełne dramatyzmu i religijnego uniesienia sytuacje przenoszą w odległe czasy.
Starotestamentowa historia najazdu babilońskiego na Jerozolimę, walka dworskich stronnictw o władzę i niewola Izraelitów są kanwą opery, która w czasach Verdiego poruszała publiczność włoską, stając się metaforą zmagań budzącego się narodu włoskiego z austriackiej dominacji.

Ogromną rolę odegrała w tym wspaniała, momentami podniosła muzyka, co doprowadziło do interwencji cenzury i zakazu wystawiania spektaklu. Szczególnym momentem jest odsłona druga III aktu, wystylizowana przez librecistę jak scena z psalmu 136 Super flumina Babylonis. Słychać w niej nostalgiczną i przejmującą pieśń uciemiężonych Va’, pensiero, sull’ali dorate...
Nie brak też w „Nabucco” innych, pięknych fragmentów, które wzruszają, choć polityczny kontekst utworu jest już tylko historią.

http://www.opera.wroclaw.pl/1/

opr. Anna Leszkowska

Dodaj komentarz