Co się zdarzyło w Zagińcach?

Grażyna Korzeniowska zaprasza do Klubu Komediowego:

„Śmiejmy się! Kto wie, czy świat potrwa jeszcze trzy tygodnie?”, nawoływał Beaumarchais, słynny francuski dramaturg1. autor dramatu (-tów); 2. w teatrze rosyjskim stanowisko .... Spoglądając na to, co dzieje się obecnie na świecie, domniemanie pana B., może stać się ciałem…

Oni śmieją się i do wspólnego śmiechu zapraszają! W Klubie Komediowym, mieszczącym się w przytulnej piwnicy pod stołecznym placem Zbawiciela króluje satyra w postaci teatrów improwizacyjnych z Klancykiem i Hoefsikiem na czele, stand-uperzy i kabaret literacki, ale bardzo teatrem podszyty jak sztandarowe dzieło zatytułowane „Fabularny przewodnik po…” (sześć odcinków), pióra Michała Sufina i Błażeja Staryszaka (założycieli Teatru Improwizowanego Klancyk), przez autorów nazywane serialem scenicznym. Każdy z odcinków ma wyraźny wątek fabularny i personae dramatis, lecz jak na przyzwoity teatro-kabaret przystało ważne miejsce zajmują w nim piosenki.

Najnowsza premiera Klubu Komediowego nie jest kontynuacją „Fabularnego przewodnika…”, chociaż czerpie z jego sprawdzonej stylistyki. „Pod Sennym Szerszeniem”, bo taki nosi tytuł, „to połączenie eko-horroru, kina gore i musicalu, którego fabuła dotyczy serii tajemniczych zaginięć w agroturystycznej leśniczówce w pobliżu zmyślonej miejscowości Zagińce”, wyjaśnia Michał Sufin autor dzieła, a zarazem – wraz z Anetą Groszyńską – reżyser spektaklu.

Sufin jest bardzo utalentowanym literacko twórcą. Inteligentnym, erudycyjnym, błyskotliwym, nieidącym na myślową łatwiznę, która, nawiasem mówiąc, cechuje współczesnych satyryków, prezentowanych obficie w licznych stacjach telewizyjnych. Jego sztuki czy, jak kto woli, spektakle kabaretowe czerpią z najlepszych wzorów wytrawnego, intelektualnego kabaretu literackiego. Błyszczą wyrafinowanym humorem, kalamburem. Dialogi pełne są potyczek słownych, wspartych na grze skojarzeń, nawiązań literackich, a to wymaga od widza intelektualnej współpracy, dlatego zdarza się, że śmiech publiczności wybucha z podwójną siłą, ale z pewnym opóźnieniem, gdy zrozumie… grę słów.

Pod Sennym Szerszeniem” jest przypowieścią przestrogą do czego może doprowadzić bezduszna działalność homo wobec strefy eko. Temat aktualny aż… strach! Jest to zarazem kpina ze współczesnego człowieka, zapętlającego się w tyraniach – samodoskonalenia, zawodowego awansu, walki płci, licznych mód, sposobów życia, bycia, odżywiania, myślenia dyktowanych przez media ze społecznościowymi na czele – i gubiącego równowagę między swoją egzystencją a przyrodą, gdyż tak jak większość swoich poczynań, także i ją traktuje instrumentalnie.

Michał Sufin wpisał się w temat obecnie modny, nabrzmiały i… nierozwiązywalny. Wpisał, jak to on potrafi, z inteligentnym wdziękiem zabawnych dialogów, nerwem dramaturgicznym, zaskakującymi pointami, wyraziście nakreślonymi postaciami. Różnorodność i plastyczność scenicznych bohaterów daje pole do popisu aktorom, skrzętnie z tego korzystających. Niektórzy grają swoje role nawet na 200 procent jak Hanna Konarowska jako Zuzanna Podściulska, aktorka zbyt dramatyczna”.

Wyborną rolę – profesora Szychta-Fiszkę (przez ę), „merkantologa porównawczego” – stworzył Mateusz Lewandowski. Poprowadził ją konsekwentnie, trzymając w ryzach jej charakterystyczność, wiedząc, że każde najmniejsze choćby przerysowanie odbierze jego bohaterowi satyryczny wdzięk i komizm.

Dobrze w konwencji sztuki Sufina odnaleźli się Angelika Kurowska („Sylwia Rerum, lajfstajlerka fauny i flory”) i Kacper Matula („Maks Oreiro, najseksowniejszy informatyk na rynku, geniusz programowania”). Bartosz Młynarski („Adam, szalony grzybiarz”) był – jak na grzybiarza przystało – prawdziwy jak prawdziwek.

Weronika Nockowska (Agata Krzewska, szatyna ze Szczuczyna, przyszła CEO”) i Grzegorz Kwiecień (Persefal Kortland, wysłannik wydziału leśnej indagacji”) dają widzom satysfakcję nie tylko jako silne charaktery, jakimi odznaczają się ich postaci, ale także rewelacyjnymi wykonaniami piosenek, które są charakterystycznym i niezbędnym elementem Sufinowych spektakli. Pieśń „Służba leśna” (wykonanie Grzegorz Kwiecień) – nawiasem mówiąc bisowana w finale – ma szansę stać się hymnem tego spektaklu, a w przyszłości może hitem piosenkarskich dokonań Michała Sufina. Zresztą większość utworów napisanych do kolejnych odcinków„Fabularnego Przewodnika po…” i teraz do „Pod Sennym Szerszeniem”, to piosenki z rodzaju – „mały teatr”. Odgrywają rolę bynajmniej nie przyjemnego przerywnika spiętrzającej się akcji, ale są integralną częścią spektaklu. Bawią, rozśmieszają, ale też niosą nostalgiczny uśmiech, zmuszają do zadumy, refleksji, stanowią ważne pointy w scenicznej opowieści. Może uda się te muzyczne utwory w niedalekiej przyszłości wydać na płycie?! Tymczasem warto wsłuchać się w nie uważnie podczas spektaklu.

Grażyna Korzeniowska

*

Pod Sennym Szerszeniem

Tekst: Michał Sufin
Reżyseria: Aneta Groszyńska i Michał Sufin
Muzyka: Radek Łukasiewicz (Pustki, Bisz/Radex)
Scenografia: Michał Jońca
Realizacja dźwięku: Paweł Parzuchowski
Kostiumy: Antonina Samecka i Klara Kowtun

Obsada:

Hanna Konarowska – Zuzanna Podściulska, aktorka zbyt dramatyczna
Angelika Kurowska – Sylwia Rerum, lajfstajlerka fauny i flory
Weronika Nockowska – Agata Krzewska, szatyna z Szczuczyna, przyszła CEO
Grzegorz Kwiecień – Persefal Kortland, wysłannik wydziału leśnej indagacji
Mateusz Lewandowski – prof. Szychta-Fiszkę, merkantolog porównawczy
Kacper Matula – Maks Oreiro, najseksowniejszy informatyk na rynku, geniusz programowania
Bartosz Młynarski – Adam, szalony grzybiarz.

Premiera 23 października 2017 Klub Komediowy Warszawa

[na zdjęciu: Weronika Nockowska i Angelika Kurowska]

Dodaj komentarz