Romeo i Julia w Białymstoku

Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki na 2 kwietnia zapowiada premierę sztuki W. Szekspira Romeo i Julia w tłum. St. Barańczaka. Reżyseria – Katarzyna Deszcz, scenografia i kostiumy – Andrzej Sadowski, wizualizacje – Andrzej Sadowski, muzyka – Piotr Lala Lewicki, choreografia(gr. choreia = taniec + grapho = piszę), sztuka tworzenia u... – Karolina Garbacik.

 

Ze strony teatru:

Najsłynniejsza historia miłości, jaką zna świat. Miłości cudownej, szalonej, czystej i wzniosłej.
A zarazem opowieść Szekspira to skondensowane do granic możliwości studium nieposkromionych emocji: nienawiści i pogardy, miłosnych wzlotów i bezmyślnych morderstw, mądrości i cynizmu, idealizmu i hipokryzji. Nastolatkowie, Julia i Romeo, w ciągu zaledwie kilkudziesięciu godzin, z dzieciaków stają się głęboko doświadczonymi przez los dojrzałymi ludźmi. Ich dramat(gr. drama), rodzaj literacki (obok epiki i liryki), obejmuj... przemienia wszystkich: rodziców, przyjaciół, duchownych. Na jak długo? „Miłość, to nie igraszka czasu” pisze Szekspir w jednym ze swych sonetów.

Tę pełną namiętności i rozpaczy historię opowiemy i zaśpiewamy państwu na scenie białostockiego teatru.

Obsada: Urszula Chrzanowska (gościnnie), Ewa Palińska, Katarzyna Siergiej, Krzysztof Ławniczak, Rafał Olszewski, Patryk Ołdziejewski (gościnnie), Sławek Popławski, Piotr Półtorak, Rafał Supiński (gościnnie), Piotr Szekowski, Marek Tyszkiewicz, Franciszek Utko, Mateusz Witczuk.

Również w kwietniu zapowiadana była premiera sztuki Biała siła, czarna pamięć Marcina Kąckiego. Reżyseria i opracowanie muzyczne – Piotr Ratajczak, scenografia i kostiumy – Matylda Kotlińska, adaptacja(łac. adaptare = przystosowywać), przystosowanie utworu li... – Piotr Rowicki, ruch sceniczny – Arkadiusz Buszko, konsultacje autorskie – Marcin Kącki.

Punktem wyjścia do przedstawienia Biała siła, czarna pamięć jest książka – zbiór reportaży Marcina Kąckiego. Nie jest to jednak adaptacja, wierne przeniesienie bohaterów i sytuacji zebranych przez dziennikarza. W spektaklu inspirujemy się historiami i ludźmi. Nie przedstawiamy ich jeden do jednego. Uruchamiamy wyobraźnię. Tworzymy nowe osoby i nowe możliwe lub niemożliwe zdarzenia.
Książki, która nas zainspirowała nie traktujemy jako prawdy objawionej. Nikogo nie osądzamy i nie oceniamy. Przedstawiamy racje, przyglądamy się postawom i stawiamy pytania, na przykład takie, co my zrobilibyśmy wtedy? Co my powiedzielibyśmy młodemu neofaszyście malującemu na murze ten dziwny znak, o którym miejscowy prokurator napisał „symbol szczęścia”.

A może to wszystko nieprawda. Medialny spisek. Nagonka. Może Białystok to nie jest stolica antysemityzmu i kibolskich porachunków, ale naprawdę miasto pełne miłosierdzia, perła wschodu, Wersal, wielokulturowa, otwarta, zielona i przyjazna metropolia. Może tak. A może nie. W teatrze nie powinno być łatwych pytań ani tym bardziej łatwych odpowiedzi.

Obsada: Justyna Godlewska-Kruczkowska, Aleksandra Maj, Bernard Bania, Rafał Olszewski, Paweł Pabisiak (gościnnie), Piotr Szekowski, Michał Tokaj (gościnnie).

Niestety białostocki Teatr Dramatyczny odwołał premierę i przedstawienia w kwietniu. Oby pojawiły się w maju (?) !

Opr. Ewa Sośnicka -Wojciechowska

Dodaj komentarz