Od piwnicy do profesjonalnej sceny

Dziesięć lat Sceny Przodownik. Pięć lat Kabaretu na Koniec Świata

Przy Olesińskiej 21 w 2005 nie było teatru, był opuszczony magazyn mebli biurowych. Dzięki determinacji kilku osób i talentom kilkuset piwnica zamieniła się w prawdziwa scenę. Dziś Przodownik gra kilkanaście razy w miesiącu, oglądać tu można współczesne dramaty, adaptacje wybitnej literatury, spektakle eksperymentującego Teatru Malabar Hotel, pantomimę i aktorski Kabaret na Koniec Świata.

Pierwszą premierą na nowej scenie, w listopadzie 2005, roku był „Absynt” Magdy Fertacz w reżyserii Aldony Figury wyprodukowany przez Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka. Olesińska stała się wówczas siedzibą LD, którego celem było wspieranie młodej polskiej dramaturgii z trudem przedostającej się wówczas na sceny teatrów. Laboratorium wypracowało własną metodę, polegającą na współpracy dramatopisarza z reżyserami i aktorami przy tworzeniu ostatecznej wersji dramatu. Twórcy, którzy zaczynali w przy Olesińskiej są dziś uznanymi dramatopisarzami.

 

W ciągu kolejnych lat wystawiono tu dramaty m.in.: Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk („Szajba”), Michała Walczaka („Biedny Ja, Suka i Jej Nowy Koleś”, „Rekonstruktor”), Dany Łukasińskiej („Agata szuka pracy”), Elżbiety Chowaniec („Gardenia”), Piotra Rowickiego („Przylgnięcie”, „Baden Baden”), Zyty Rudzkiej („Cukier Stanik”), Szymona Bogacza („Allegro moderato”) i Tomasza Mana („111”, „Sex Machine”). LD wzięło udział w licznych festiwalach, przeglądach i spotkaniach teatralnych promujących nową polską dramaturgię, zdobywając szereg nagród i wyróżnień, w tym wyjątkowo cenne wyróżnienie Fundacji Pro Publico Bono.

W 2010 roku po objęciu przez Tadeusza Słobodzianka dyrekcji Teatru Na Woli, sztuki napisane metodą LD zaczęły być pokazywane również w tym teatrze. Laboratorium przestało być miejscem, a stało się ideą i metodą twórczą. Scena przy Olesińskiej zmieniła nazwę na Scena Przodownik nawiązując do nazwy istniejącego tu wcześniej kina. W listopadzie tego roku przy Olesińskiej powstaje Kabaret na Koniec Świata – miejsce błazenady, aktorskich improwizacji i czarnego humoru.

Na Scenie Przodownik odbyły się setki czytań współczesnych dramatów, czytania Biblii prowadzone przez Pawła Śpiewaka, Piotra Pazińskiego i Tadeusza Bartosia, wykłady psychologiczne moderowane przez Zenona Waldemara Dudka, czytania dramatów antycznym moderowane przez Jagodę Hernik-Spalińską i Zbigniewa Kadłubka, czytania baśni cykl prowadzony przez Cezarego Żechowskiego, czytanie literatury staroindyjskiej moderowane przez Marię Krzysztofa Byrskiego. Przy Olesińskiej działała również Szkoła Dramatu, która kształciła młodych dramatopisarzy. W Szkole Dramatu prowadzili warsztaty wybitni dramaturdzy polscy i zagraniczni,: Janusz Głowacki, Marc Ravenhill, Nikołaj Kolada, Marek Koterski, Iwan Wyrypajew, Stephen Simon
i Rebecca Lenkiewicz.

Dziś Scena Przodownik jest sceną otwartą na różnorodny repertuar i eksperyment teatralny. Można zobaczyć tu między innymi dramaty Michała Walczaka i Elżbiety Chowaniec, „Mistrza i Małgorzatę” Michaiła Bułhakowa i „Don Juana” Moliera/Bergmana przygotowane przez twórców Teatru Malabar Hotel, „Rosyjski kontrakt” (adaptację opowiadania Andrieja Płatonowa), spektaklu Warszawskiego Centrum Pantomimy, po raz pierwszy wystawiony w Polsce dramat o prześladowaniu homoseksualistów w faszystowskich Niemczech („Bent” Martina Shermana) i Kabaret na Koniec Świata, który co miesiąc przygotowuje nowy program. Kabaret, obchodzący w listopadzie 2015 roku pięć lat reżyseruje Wawrzyniec Kostrzewski.

W sumie przez dziesięć lat w Przodowniku odbyło się 27 premier. W najbliższych miesiącach planowana jest prapremiera „Tajnego dziennika” Mirona Białoszewskiego w reżyserii Wojciecha Urbańskiego i „Krótkie wywiady z obrzydliwcami” Davida Fostera Wallace’a w reżyserii Marka Kality.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz