Polski teatr Zagłady. Spotkanie autorskie z Grzegorzem Niziołkiem

W Sali Kinowej lubelskiego Centrum Kultury (16 lutego o godz. 17.00) odbędzie się spotkanie z Grzegorzem Niziołkiem, autorem książki Polski teatr Zagłady. Spotkanie poprowadzi Piotr Gruszczyński. Wstęp wolny.

Książka Polski teatr Zagłady Grzegorza Niziołka w ocenie krytyków zyskała największe uznanie. Monografia stała się podstawowym tekstem ukazującym, jak teatr Zagłady był inspiracją dla reżyserów w Polsce. Polski teatr Zagłady to propozycja nowej perspektywy oglądu polskiego teatru i zarazem pierwsza w Polsce monografia poświęcona problematyce teatru i Zagłady. Autor daje pełny przegląd zjawisk teatralnych – od wyreżyserowanej przez Leona Schillera Wielkanocy po (A)pollonię Krzysztofa Warlikowskiego. Ani przez chwilę nie zapomina jednak, z jakiej pozycji, w jakim momencie historycznym i na jakim etapie kulturowych negocjacji mówi. Ujawnia związane z najnowszymi debatami pokusy „symbolicznych zadośćuczynień” i pułapki „retoryki wzniosłości”.

 

Krytycznemu namysłowi poddana tu zostaje gra prowadzona w ramach teatru i szerzej – społeczny dyskurs związany z Zagładą. Niziołek odwraca znaną konstatację, „że z perspektywy polskiej kultury źle widać Holokaust” i stawia kontrowersyjną tezę, że to właśnie formy tego „złego widzenia” ukształtowały najwybitniejsze zjawiska polskiego powojennego teatru. Nie jest to jednak książka o historii teatru, ale o objawiających się w teatralnym medium głębokich procesach zachodzących w polskiej kulturze, o dziejach zbiorowej myśli i afektów. To jedna z tych publikacji, które dotykają kwestii zasadniczych dla naszej tożsamości i przez które dokonuje się praca w obrębie samoświadomości Polaków.

Grzegorz Niziołek (1962) – zajmuje się teatrem XX i XXI w., tradycją romantyczną w polskim teatrze, krytyką teatralną, najnowszymi zjawiskami w teatrze polskim i europejskim, związkami teatru i historii.

Jego eseje teatralne zostały zebrane w tomie Sny, komedie, medytacje (2000).

Opublikował książki poświęcone twórczości Krystiana Lupy i Krzysztofa Warlikowskiego: Sobowtór i utopia. Teatr Krystiana Lupy (1997) i Warlikowski. Extra ecclesiam (2008). Jest autorem monografii Ciało i słowo. Szkice o teatrze Tadeusza Różewicza (2004). Wydał antologie: Dziady. Od Wyspiańskiego do Grzegorzewskiego (1999, wspólnie z Tadeuszem Kornasiem) i Zła pamięć: przeciw-historia w polskim teatrze i dramacie (2012, z Moniką Kwaśniewską). Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Kierownik literacki Starego Teatru w latach 2004–2007, pomysłodawca festiwalu re_wizje i dyrektor artystyczny dwóch jego pierwszych edycji, poświęconych współczesnym interpretacjom tekstów romantycznych i antycznych. Od 2008 do 2010 roku dyrektor artystyczny (wspólnie z Agatą Siwiak) Festiwalu Dialogu Czterech Kultur w Łodzi. Współzałożyciel i redaktor naczelny czasopisma teatralnego „Didaskalia”.

Piotr Gruszczyński (1965) – dramaturg, krytyk teatralny, związany na stałe z Nowym Teatrem Krzysztofa Warlikowskiego. Pisał recenzje teatralne dla pism: „Tygodnik Powszechny”, „Res Publika Nowa”, „Dialog”. Współpracował z Programem II Polskiego Radia oraz festiwalem teatralnym „Dialog” we Wrocławiu. W 2003 roku wydał zbiór esejów i wywiadów Ojcobójcy. Młodsi zdolniejsi w teatrze polskim. Za tę książkę otrzymał nominację do Nagrody Literackiej Nike. W latach 2005 – 2008 był kierownikiem dramaturgicznym TR Warszawa. W roku 2007 ukazał się zbiór jego rozmów z Krzysztofem Warlikowskim Szekspir i uzurpator. Współpracował jako dramaturg z Mariuszem Trelińskim przy realizacji jego oper. Jest wykładowcą Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Dodaj komentarz