25 sezonów w stolicy: sezon 2002/2003

Czternasty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon teatralny 2002 2003

Stracone zachody albo komedia omyłek

Raport ZASP o stanie teatru’ 2003 ujawnia, że widownią ponad 10-tysięczną może się pochwalić w Polsce 26 przedstawień, w tym 11 w stolicy (5 w Komedii, 3 w Teatrze Polskim, po 1 w Rampie, Teatrze na Woli i Narodowym). Na tej liście są dwa klasyki (Zemsta w Polskim i Wesele w Narodowym). Ponad połowa (6) warszawskich to spektakle impresaryjne; ani jeden nie należy do nowej dramaturgii polskiej czy zachodnich brutalistów.

Umiera Kazimierz Dejmek, jedna z legend polskiej sceny, były dyrektor Narodowego i Polskiego, a ostatnio Nowego w Łodzi, od którego zaczynał swoją drogę artystyczną.

Rezygnację z dyrekcji Narodowego zapowiada Jerzy Grzegorzewski, na koniec wystawia Morze i zwierciadło o sile teatru (nagroda Boya) z kreacjami Jerzego Treli i Jerzego Radziwiłowicza.

 

Trwa run na Szekspira, m.in. Stracone zachody miłości Agnieszki Glińskiej we Współczesnym, a zwłaszcza zderzenie dwóch inscenizacji Burzy: Krzysztof Warlikowski (Rozmaitości) używa Szekspira do debaty wokół zbrodni w Jedwabnem i pojednaniu, Jarosław Kilian (Polski) snuje opowieść o ograniczeniach teatru.

Elektryzuje Rewizor w reż. Andrzeja Domalika, ofiarą bagna pada tu złoty młodzieniec i horodniczy (kreacja Janusza Gajosa, Dramatyczny).

Nowy dramat polski bez sensacji, m.in. w Narodowym (Ostatni Tomasza Łubieńskiego z Ignacym Gogolewskim), Polskim (Nondum Lidii Amejko), a także montaż najlepszych numerów legendarnego kabaretu Owca w Ateneum – Zaświadczenie o inteligencji.

Nowa dramaturgia obca nie przynosi wielkich odkryć poza dramatem o umieraniu jako niespodziance, Dowcip (Studio), z Teresą Budzisz-Krzyżanowską i dwoma precyzyjnymi realizacjami sztuk Crimpa, Na wsi (Studio) i Obróbka (Rozmaitości). Stosunki Klary Dei Loher w Rozmaitościach Krystian Lupa traktuje z pietyzmem należnym arcydziełom.

Dwa przeboje komediowe: Namiętna kobieta we Współczesnym z Martą Lipińską i Żołnierz królowej Madagaskaru z Janem Matyjaszkiewiczem (Syrena).


 

Na zdj.: scena ze spektaklu MORZE I ZWIERCIADŁO Wystana Hugh Audena, tłum. Stanisław Barańczak, reż. i scenografia Jerzy Grzegorzewski, kostiumy Barbara Hanicka, muz. Stanisław Radwan, światło Mirosław Poznański, Teatr Narodowy, Scena przy Wierzbowej, premiera 21 grudnia 2002, Copyright © by Archiwum Artystyczne Teatru Narodowego

Szersze omówienie sezonu w Atlasie teatralnym stolicy – w komentarzu w zakładce Sezony, 2002/2003

Dodaj komentarz