25 sezonów w stolicy: sezon 1993/1994

Piąty odcinek „serialu” 25 sezonów w stolicy: 1989-2014 (dla nerwowych):

Sezon 1993/ 1994

Przemiana

Pierwszy spokojniejszy sezon po spadku frekwencji, choć w teatralnym repertuarze stolicy nie zachodzą jakieś rewolucyjne zmiany.

W Ateneum Tadeusz Konwicki reżyseruje Jegora Bułyczowa Gorkiego, na scenę trafia także jego Czytadło. W Powszechnym pełna jarmarcznego wdzięku Balladyna (reż. Jarosław Kilian, scenografia Adam Kilian). W Dramatycznym perfekcyjna Przemiana wg Franza Kafki (reż. Zbigniew Brzoza) z Jarosławem Gajewskim i sprawnie zrealizowany Szósty stopień oddalenia Johna Guare’ego (reż. Piotr Cieślak), pierwsza sztuka gejowska w Warszawie.

Sezon obfituje w nowe polskie sztuki, adaptacje i wznowienia. We Współczesnym prapremierą Miłości na Krymie Mrożka Erwin Axer wystawia inteligencji rachunek za oportunizm. Cały sezon upływa pod znakiem Mrożka: Na pełnym morzu w Teatrze Ochoty, Serenada i Lis filozof w Dramatycznym i Szczęśliwe wydarzenie w Kameralnym z Gołasem jako upiornym niemowlakiem, symbolizującym nieprzewidywalność tego czasu.

 

W klasyce rządzi Szekspir i Brecht. Spektakle Macieja Prusa w Polskim wywierają silne wrażenie (Stracone zachody miłości i Ryszard III z Janem Englertem).

Brecht połączony z Czechowem(1860-1904), prozaik i dramaturg rosyjski. Pochodził z ubog...: podwójne WeseleCzechowa(1860-1904), prozaik i dramaturg rosyjski. Pochodził z ubog... i Brechta(1898-1956) niemiecki poeta, prozaik, dramaturg i inscenizat... na początek swojej dyrekcji daje Piotr Cieślak w Dramatycznym.

W Studio spotkają się poszukiwania awangardowe (autorski spektakl Jerzego Grzegorzewskiego Cztery komedie równoległe) i komercyjne (Sie kochamy Schisgala) z żartobliwym do nich komentarzem (Ofiary obowiązku Ionesco).

Nadzieje na przyszłość budzi Teatr Szwedzka 2/4, który od 1 czerwca łączy się z Rozmaitościami. Żywe reakcje wywołuje Do Damaszku Strindberga (pierwszy raz w całości, choć radykalnie skróconej) w reż. Marcina Jarnuszkiewicza – zachwyt wzbudza Wiesław Komasa w roli Nieznajomego.

Tomasz Miłkowski

Na zdj.: Wiesław Komasa (Nieznajomy) w DO DAMASZKU Augusta Strindberga, tłum. Zygmunt Łanowski, Halina Thylwe, adapt. i reż. Marcin Jarnuszkiewicz, scenografia Katarzyna Jarnuszkiewicz, opr. muz. Marcin Jarnuszkiewicz, Mirosław Jastrzębski, opr. światła Piotr Pawlik, Marek Sanak, Teatr Szwedzka 2/4, premiera 28 maja 1994, fot. archiwum Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego

 

Szersze omówienie sezonu w Atlasie teatralnym stolicy – w komentarzu w zakładce Sezony, 1993/1994

Dodaj komentarz