„Kafka tańczy” – w Teatrze Żydowskim

Czarno – biała szachownica na podłodze i wylękniona, zagubiona postać pod stołem. Pierwsza scena wprowadza nas od razu w klimat charakterystyczny dla pisarza – tym razem występującego w roli bohatera sztuki, Franza Kafki. Spektakl „Kafka tańczy” to rzecz o zmaganiu człowieka, pisarza między namiętnościami – pisarską i cielesną.

Inspiracją sztuki były listy Franza Kafki do Felicji Bauer, napisane podczas ich burzliwej znajomości, owocem której były dwukrotne zaręczyny. Do ślubu z przyczyn nie do końca jasnych nie doszło. Pisarz zniszczył wszystkie otrzymane listy, natomiast jego listy do Felicji przetrwały i zostały wydane w latach 50. zeszłego stulecia. Autor dramatu, Timothy Daly, dotknął tematu zmagań sztuki z życiem i życia ze sztuką. Napisał sztukę o artyście, który uczy się żyć i staje przed wyborem pomiędzy swoją twórczością a trudami codzienności i stara się dokonać wyboru.

Wszyscy, którzy znają prozę pisarza, nie mają wątpliwości, że wybór może być tylko jeden…

Lech Mackiewicz podejmując próbę przeniesienia sztuki na deski Teatru Żydowskiego starał się jak najwierniej odtworzyć klimat kafkowskich powieści, zabrakło w tym jednak tempa i charyzmy pisarza. Dramat bohatera uwięzionego między dwoma światami – tym, w którym rządzi apodyktyczny ojciec i ukochana Felicja, a twórczym światem żydowskiej wędrownej trupy teatralnej z Warszawy – nabiera wiarygodności wyłącznie dzięki wątłemu, wycofanemu i zagubionemu Piotrowi Sierackiemu, wcielającemu się w postać pisarza.

Rolą panny młodej w sztuce „Kafka Dances” debiutowała Cate Blanchett w Sydney Theater Company i otrzymała za nią prestiżową australijską nagrodę teatralną dla najlepszej debiutantki. W Teatrze Żydowskim tę samą rolę odegra Małgorzata Trybalska.

Katarzyna Michalik – Jaworska

 

„Kafka tańczy”, Teatr Żydowski

tłumaczenie: Lech Mackiewicz

reżyseria: Lech Mackiewicz, Szymon Szurmiej

scenografia: Jan Policka

kostiumy: Marta Grudzińska

muzyka: Piotr Moss

choreografia: Iliana Alvarado

Dodaj komentarz