Klemens Krzyżagórski członkiem honorowym Klubu Krytyki Teatralnej

W uznaniu zasług dla polskiego teatru i krytyki Zarząd polskiej sekcji IATC/AICT (Klubu Krytyki Teatralnej) przyznał KLEMENSOWI KRZYŻAGÓRSKIEMU tytuł Honorowego Członka Klubu Krytyki Teatralnej. Klemens Krzyżagórski, współtwórca wielu teatrów, b. redaktor naczelny „Odry”i legendarnych białostockich „Kontrastów” odcisnął swój ślad m.in. jako promotor polskiej szkoły reportażu i niestrudzony rzecznik kształcenia aktorów lalkarzy. W pierwszych numerach „Yoricka” [nr 1 i następne] publikowaliśmy jego wywiad-rzekę z Krzysztofem Rauem, z którym wiązała go długoletnia wspólna praca.

 

 

Krzyżagórski Klemens ur. w 1930 r. w Zdunach (Wielkopolska). Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: kier. lit. Państwowego Teatru Lalek w Wałbrzychu 1958–1965; org. Estrady Poetyckiej; sceny dla dorosłych; autor scenariuszy „Wieczór sentymentalny”, „Strofy skonfiskowane”, „Pieśni wolnego ducha”, „Trzynasty apostoł” (dwa ostatnie tytuły insc. i reż.); kier. red. programów art. wroc. OTV 1965–1966; konsultant program. Wrocławskiego Teatru Lalek 1966–1971; tworzy art. sceny lalkowej dla dorosłych oraz program nauczania w przyteatralnym Studium Aktorskim Teatrów Lalkowych; wykłada; pisze i współinscenizuje w T. Lalek scenariusz „Niech żyje król”; Estrada Doln. wystawia jego scenariusz „Ocalenie Izaaka”; konsultant pr. Pań. T. Lalek w Białymstoku 1972–1981; współtworzy tam przyteatralne aktorskie Studium Lalkarskie przekształcone w Wyd. Lalkarski warszawskiej PWST im. A. Zelwerowicza – 1979 r.; czł. Rady Wydziału; debiut dziennikarski we wroc. Gazecie Robotniczej – 1951 r.; współpracownik i red. periodyków społeczno–kulturalnych 1956–; publikuje reportaże, felietony, recenzje i eseje. Red. nacz.: wrocławskiej „Odry” 1967–1972; białostockich „Kontrastów” 1974–1979; warszawskich „Prasy Polskiej”, „Kultury”, „Literatury”; autor „Kłopotów z ciałem” (wyd. 1969 r., 1975 r., 1979 r.); pod pseudonimem Maciej Kora napisał „Zieloną medycynę” 1995 r., 1996 r. i „Aptekę w ogrodzie” 2002) r.; jego teksty weszły w skład kilku antologii polskiego reportażu oraz zbiorów prac popularnonaukowych; był współautorem i współredaktorem kilku tomów literatury faktu (m.in. „Pokolenie ojców”, „Pitawal wrocławski”, „Próba ognia i próba czasu”, „Odejdźcie od nas wszystkie strachy”). Nagrody m.in.: cztery I nagrody klubów twórczych SDP, I Nagroda im. Bruna – 1956 r.; II Nagroda im. Prusa – 1981 r.; Nagroda Międzynarodowej Organizacji Dziennikarzy – 1987 r.; Nagroda Publicystyczna Wrocławia; Nagroda Artystyczna Białegostoku; odznaka Zasłużony Działacz Kultury; odznaka Budowniczy Wrocławia; złote odznaki Zasłużony dla Dolnego Śląska i Zasłużony Białostocczyźnie. Odznaczenia: Krzyż Oficerski O.O.P. i Krzyż Kawalerski tego orderu; Srebrny Krzyż Zasługi. [Biogram w domenie biogramów Wrocławia]

 

Dodaj komentarz