Afisz teatrów lubelskich

Na scenach Lublina w maju 2011.

 

 

Teatr im. Osterwy

W wiosenny dobry nastrój z pewnością wprawi miłośników teatru spektakl „Wszystko dobre, co się dobrze kończy” w reżyserii Tadeusza Bradeckiego. Inscenizacja Szekspirowskiej komedii to pogodna, choć niepozbawiona ironii opowieść o damskiej przebiegłości i zdecydowaniu, które są w stanie przezwyciężyć nawet właściwy mężczyznom paniczny lęk przed ożenkiem. W parze hrabia Bertram – Helena, to kobieta okazuję się stroną dążącą z uporem i konsekwencją do obranego celu wszelkimi możliwymi drogami. Bertram, który wzbrania się przed poślubieniem osoby bystrej i interesującej, lecz zajmującej niższą pozycję społeczną unika niedoszłej ukochanej, głośno odżegnuje się od jej matrymonialnych projektów, a nawet zarzeka, że aby uniknąć niechcianego mariażu, nie zawaha się…wyruszyć na wojnę. Mimo to nieulękłej Helenie, udaje się doprowadzić opornego adoratora do poślubienia sprawczyni swoich zgryzot. W jaki sposób? To tajemnica odpowiedniego skojarzenia intrygi, urody i uroku osobistego. A przede wszystkim plastycznie nakreślonych postaci, ciętego humoru i dobrze skomponowanej fabuły. Wszystko to sprawia, że odbywający się na scenie „bieg z przeszkodami do ołtarza” wydaje się dyscypliną ciekawą i niezwykle pouczającą. Jedyny minus stanowi fakt, że łatwo przewidzieć, kto wygra. W obsadzie m.in.: Henryk Sobiechart, Tomasz Bielawiec, Szymon Sędrowski i Kinga Waligóra.

Teatr Muzyczny w Lublinie

W tym miesiącu zespół Teatru Muzycznego zaprasza na spektakl „Usta milczą, dusza śpiewa”. To barwne widowisko stanowi muzyczny kolaż najpiękniejszych scen z cieszących się największą popularnością oper, operetek i musicali. Będzie można usłyszeć m.in.: fragmenty „Nabucco” G. Verdiego, „Strasznego dworu” S. Moniuszki oraz „Wesołej wdówki” F. Lehara a ponadto duety i arie w aranżacjach stworzonych specjalnie na ten koncert.

Miłośników kameralnej muzyki ucieszy natomiast zaplanowany na 27.05 recital Jana Jakuba Należytego. Artysta, który wykonywane przez siebie utwory wzbogaca elementami gry aktorskiej, zaprezentuje kompozycje własne, a także piosenki wykonawców francuskich: Aznavour, Brassens, Brel i Brecaud.

Teatr im. J. Ch. Andersena

W maju na deski Teatru Andersena wkracza wyreżyserowany przez „Tymoteusz wśród ptaków” w reżyserii Arkadiusza Klucznika. Spektakl stanowi adaptację stworzonej przez Jana Wilkowskiego historii Misia Timtirimti. Miś, który mieszka w lesie ze swoim tatą i ptakami, otrzymuje pewnego dnia kłopotliwy prezent. Są nim podrzucone przez kukułkę jajka. Timtirimti stawi czoło wielu trudnościom, by znaleźć jajkom nowe gniazdo i ochronić je przed czyhającymi niebezpieczeństwami.

Scena Plastyczna KUL

Spektakle Sceny Plastycznej KUL będą w najbliższym czasie wystawiane w Białymstoku, Radomiu i Gliwicach. Na Gliwickich Spotkaniach Teatralnych zaprezentowane zostanie „Przejście”. Ci, którzy będą mieli okazję w nich uczestniczyć, z pewnością nie pożałują tej decyzji, gdyż najnowszy (premiera 2010) spektakl Leszka Mądzika stanowi spójną wysmakowaną artystycznie całość. Niczym w średniowiecznym moralitecie w „Przejściu” porządek tego, co „tu” oraz „tam”, ukazany jest w sposób wertykalny, jako oś łącząca te dwie przestrzenie. Gdzieś w jej połowie, na przecięciu tego, co ziemskie i tego, co transcendentne usytuowane zostało ciało. Implikuje ono treści związane z biologizmem, materialnością bytu, a jednocześnie stanowi czynnik niepodlegający żadnemu wytworzonemu przez świadomość kamuflażowi, odsłaniający prawdę o człowieczym jestestwie.

Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”

Najbliższe spektakle „Kosmosu” Gardzienic już 27 i 28.05. Tym razem w programie znajdą się: „Elektra” Eurypidesa, „Ifigenia w Aulidzie” oraz prezentowana po raz pierwszy 28.05 „Ifigenia w Taurydzie”.

Teatr Centralny – Teatr Tańca

W dniach 20-21.05 na scenie Teatru Tańca wystawiany będzie „Kosmos” w reżyserii Wojciecha Kapronia. Inspiracją tego niezwykłego spektaklu było malarstwo Wasilija Kandinsky’ego oraz pisma teoretyczne sławnego abstrakcjonisty, a zwłaszcza tekst „Punkt i linia a płaszczyzna”. Na scenie wizualność malarstwa odwzorowywana jest za pomocą idealnego współgrania scenicznego ruchu z towarzyszącym mu dźwiękiem i obrazem. Dodatkowo zastosowano, dające wrażenie trójwymiarowości, zawieszenie tancerza ponad sceną upodabniając go tym do swobodnie unoszących się w powietrzu astronautów.

 

Dodaj komentarz